Σάββατο, 31 Μαΐου 2014

Η Ελλάδα ανήκει στο ΝΑΤΟ δηλώνουν Τσίπρας – ΣΥΡΙΖΑ



''Διότι ισχυρίζομαι και το λέω με όλη τη δύναμη της φωνής μου ότι η χώρα πράγματι είναι μια χώρα που ανήκει στο δυτικό πλαίσιο, ανήκει στην Ε.Ε, στο ΝΑΤΟ, αυτό δεν αμφισβητείται, όμως δεν μπορεί να είναι μια χώρα ασήμαντη της Δύσης που θα ακολουθεί άκριτα τις επιλογές των ισχυρών της δύσης.''

Α. Τσίπρας, σε συνέντευξη του στον ΑΝΤ1[1]

Η καθαρή πλέον υποχωρητικότητα από την μεριά του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στα αιτήματα και τις πιέσεις των εκπροσώπων του κεφαλαίου φανερώνεται και υποδηλώνει μια προσπάθεια καθησυχασμού και εναρμονισμού του με την εξουσία. Έτσι λοιπόν ύστερα από την πίστη ότι είναι δυνατόν να παρέμβεις σε αντιδραστικές δομές και οργανισμούς μετασχηματίζοντάς τους (Ε.Ε, ευρωζώνη) τώρα διατυπώνεται ότι ανήκουμε στη δύση και το ΝΑΤΟ. Για εμάς το ζήτημα της υποταγής στο ΝΑΤΟ αντιμετωπίζεται σαν μια πτυχή μονάχα της αποδοχής από το ΣΥΡΙΖΑ εχθρικών ως προς το αντιπολεμικό κίνημα διοικητικών και πολιτικών θεσμών.

Χωρίς να είναι το μόνο παράδειγμα π.χ. η φθορά στην ηγεμονία των ΗΠΑ και η στρατιωτικοποίηση της Ε.Ε τής δίνει την δυνατότητα να διεξάγει πολέμους χωρίς την ανάγκη του ΝΑΤΟ. Όταν απουσιάζει η οποιαδήποτε αναφορά για πάλη ενάντια στον ευρωστρατό και την Ε.Ε στην κυριολεξία ενσωματώνονται όλα τα αστικά ιδεολογήματα άμυνας-ασφάλειας. Η στρατηγική αυτή δεν είναι βραχυπρόθεσμη αλλά αποτέλεσμα της προετοιμασίας από την κυριαρχία του κυβερνητικού ΣΥΡΙΖΑ ως αντικαταστάτη της παλαιάς του ύπαρξης που διατηρούσε επαφή με αριστερά και ''εναλλακτικά'' κινήματα.

Όχι ότι ο παλαιός ΣΥΡΙΖΑ ήταν μια δύναμη που ποτέ ιστορικά είχε προβάλει σαν αίτημα την έξοδο από το ΝΑΤΟ, η διατύπωσή του ήταν πάντα προσεκτική (απεμπλοκή από το ΝΑΤΟ, απομάκρυνση των ΝΑΤΟικών βάσεων). Στην πράξη πάντα αποδεχόταν την ''φρόνιμη'' παραμονή στο ΝΑΤΟ και διατύπωνε ότι σταδιακά-βαθμιαία θα υπάρξει απλά μια απαξίωση του από την Ελλάδα με στόχο κάποτε να καταργηθεί από τα ίδια τα κράτη που το δημιούργησαν. Όσο για το αίτημα των βάσεων ποιο πολύ αποσκοπούσε να καρπωθεί το έντονο ρεύμα αντι-αμερικανισμού της Ελληνικής κοινωνίας παρά γιατί το αντιλαμβανότανε σαν πλήγμα στο αξιόμαχο της Ατλαντικής συμμαχίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν σαν παίχτης του πολιτικού συστήματος αντιμετωπίστηκε την προηγούμενη περίοδο από ένα συνεχές δίπολο λοιδορίας-προσεταιρισμού από τους αστικούς μηχανισμούς (ΜΜΕ κτλ) στην προσπάθεια οι θέσεις του να ισορροπήσουν στα πλαίσια εκείνα που να τον εντάσσουν σαν πιθανό υποψήφιο να αναλάβει την διακυβέρνηση. Η αποδοχή του ΝΑΤΟ στην πράξη είναι μια κραυγή στην πλευρά του κατεστημένου ότι δεν πρόκειται να γίνει κάτι το ιδιαίτερο σε περίπτωση που αναλάβει προοπτικά την κυβέρνηση. Τα βουτηγμένα στο αίμα των λαών κέρδη που αποκτά το κεφάλαιο μέσω του ΝΑΤΟ (π.χ. συμβόλαια της Ιντρακόμ για την συντήρηση των πυραύλων Patriot, κατασκευαστικά συμβόλαια στην Λιβύη) είναι πολλά για να επιτραπεί μια νεφελώδης διατύπωση για την σχέση Ελλάδας-ΝΑΤΟ.Η αστική αυτή ευθυγράμμιση και η διαγραφή των όποιων ''ενοχλητικών'' θέσεων είχε στο παρελθόν έχει σημαντική σημασία και στην προσπάθεια διαπαιδαγώγησης των απλών μελών, φίλων και ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ και στην εμβάθυνσή τους στην αστική πολιτική. Η άρχουσα τάξη λοιπόν κατασκευάζει συναίνεση και εμπεδώνει αναπτύσσοντας την ηγεμονία της ότι κανείς δεν αμφισβητεί την συμμετοχή της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ, πλήττοντας το αντιπολεμικό κίνημα που διαχρονικά εναντιωνότανε σε αυτό και προετοιμάζοντας ένα κλίμα συναίνεσης σε περίπτωση μελλοντικών επιθετικών πολεμικών συρράξεων.

''Αυτοί που με κατηγορούν να μου πουν πώς θα αντιμετωπίσουμε το θέμα του κυπριακού αν η Ελλάδα δεν έχει συμμαχίες.. πώς θα μπορέσουμε να διεκδικήσουμε μια προοπτική ανάκαμψης της χώρας.. γιατί αυτό θα σηματοδοτήσει η δική μας νίκη.''
Α. Τσίπρας, σε συνέντευξη του στον ΑΝΤ1[2]

Τα εχέγγυα Τσίπρα στο ΝΑΤΟ δικαιολογούνται στο όνομα μιας ρεαλιστικής πολιτικής η οποία θα επιδιώξει συναλλαγές και συμφωνίες με τον οποιονδήποτε μπορεί. Φτάνει στο σημείο η χυδαιότητα του να επικαλείται την Κύπρο, ξεχνώντας ότι όταν έγινε η εισβολή το 1974 η Ελλάδα, όπως και η Τουρκία ήταν κανονικά μέλη του ΝΑΤΟ. Εμείς, αντίθετα με τον ΣΥΡΙΖΑ που αντιλαμβάνεται το ζήτημα ως γεωπολιτικό σύστημα που τα κράτη-παίκτες ξεδιπλώνουν τις στρατηγικές τους στο διεθνές περιβάλλον, τέμνουμε το πλανητικό πεδίο βάση της ταξικής πάλης. Η δική μας προσέγγιση είναι ότι ο κόσμος της εργασίας δεν έχει τίποτα να περιμένει από αστικές συμμαχίες με ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Η δύναμη ενός ταξικού-διεθνιστικού κινήματος μονάχα μπορεί να σταθεί αντίπαλος απέναντι στην άγρια ταξική πολιτική, βάζοντας ως στόχο την αντικαπιταλιστική αποδέσμευση από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ και το τσάκισμα τους.

Τα παραπάνω είναι ιδιαίτερα σημαντικά στο σήμερα που ο ελληνικός στρατός φλερτάρει με κάθε επιθετική πολεμική επέμβαση και σχεδιασμό καταστολής των κοινωνικών κινημάτων. Αναπόσπαστο κομμάτι της Ε.Ε που σταδιακά ενοποιείται στην πολιτική άμυνας/ασφάλειας και συγκροτεί την πατριωτική ευρωπαϊκή ταυτότητα στην προσπάθειά της να εξαπολύσει έναν γύρο ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας. Την ίδια ώρα λοιπόν που ο ΣΥΡΙΖΑ στο όνομα της Εθνικής Ενότητας υπερασπίζεται για παράδειγμα την εθνική εγχώρια βιομηχανία πολέμου ταυτόχρονα εργάζεται για την συγκρότηση της ταυτότητας του ''ευρωπαίου πολίτη'' μέσω της πίστης στην Ε.Ε. Δεν ισχυριζόμαστε ότι η Ε.Ε έχει δημιουργήσει μια κοινή γεωπολιτική ατζέντα αλλά εντείνεται αυτή η τάση όπως και η τάση αλληλοσυμπλήρωσης των Ευρωπαικών στρατών. Ο Τσίπρας όταν λέει ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να είναι μια ασήμαντη χώρα της δύσης[3] εννοεί ότι επιδίωξη του είναι η Ελλάδα να αναλάβει ρόλο περιφερειακής δύναμης στην Ανατολική Μεσόγειο. Ταυτόχρονα επίσης εκμεταλλεύεται ένα διαχρονικό στοιχείο του Ελληνικού εθνικισμού, την πεποίθηση ότι η φτωχή Ελλάδα υφίσταται διακρίσεις από τις μεγάλες δυνάμεις που συνωμοτούν για να την βλάψουν. Η υπέρμετρη λοιπόν ανομολόγητη φιλοδοξία είναι η Ελλάδα να λάβει δεσπόζουσα θέση στο διεθνές στερέωμα ακόμα και αν αυτό σημαίνει ενίσχυση των συμμαχιών με τον ευρωπαϊκό και αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και σιωπηρή παράταση στην συνενοχή στα εγκλήματα ΝΑΤΟ-Ευρωστρατού.

Μπορεί να ήταν άλλες οι συνθήκες, δεν ξεχνάμε όμως ότι ακόμα και το ΠΑΣΟΚ του τέλους των 70s (ενώ ήταν στον προθάλαμο της εξουσίας) προέβαλε για το ζήτημα του Πόλεμου και του ΝΑΤΟ θέσεις ασύγκριτα ποιο προωθημένες από τον ΣΥΡΙΖΑ[4] έχοντας στόχους πάλης που δεν τολμάει κανείς από την ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ να ξεστομίσει. Τα παραπάνω δεν παρατίθενται για να γίνει μια μικρόψυχη ειρωνεία, ούτε για να ταυτιστεί το ΣΥΡΙΖΑ με το ΠΑΣΟΚ. Εξάλλου ουδέποτε το ΠΑΣΟΚ πραγματοποίησε κάποιες από αυτές τις εξαγγελίες, η ιστορική συγκυρία ήταν διαφορετική και εάν θέλαμε να κάνουμε μια ιστορική παρομοίωση τότε ίσως να έπρεπε να ανατρέξουμε στο ''ανήκωμεν εις την δύσιν'' του Καραμανλή και στο σημερινό συμπλήρωμα από την μεριά του Τσίπρα ότι ανήκουμε και στο ΝΑΤΟ.

Η ανεύρετη ριζοσπαστικότητα των θέσεων του ΣΥΡΙΖΑ και η διολίσθηση του σαν αστικό κόμμα καθιστά πλέον αδύνατο να κατανοηθεί για ποιο λόγω δυνάμεις που έχουν μια αντικαπιταλιστική αφήγηση και που πρόβαλλαν ένα αντιεθνικιστικό και αντιμιλιταριστικό πρόγραμμα παραμένουν στις τάξεις του.

Ειδικά σήμερα που ο εθνικός στρατός διαρκώς και ταυτίζεται με το ΝΑΤΟ, τον ευρωστρατό και την αστυνομία επανοηματοδοτώντας τον πόλεμο και δημιουργώντας εσωτερικούς εχθρούς απειλώντας το κίνημα η απάντηση μας πρέπει να είναι ξεκάθαρη.

Δεν πρόκειται να επιτρέψουμε στους εγκληματίες του ΝΑΤΟ-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΥ να αιματοκυλούν τον πλανήτη και να στοχεύουν τα κοινωνικά κινήματα.

Παραμένουμε πιστοί στην άποψη για άμεση έξοδο από ΝΑΤΟ-Ε.Ε-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟ.

Γιατί εμείς δεν ξεχνούμε την δράση της ΝΑΤΟικής πολεμικής μηχανής σε Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Κόσοβο, Αφγανιστάν, Ιράκ, Κέρας της Αφρικής, Λιβύη κ.α., τους χιλιάδες άμαχους νεκρούς και τον εξανδραποδισμό που αυτή έφερε στους λαούς σε διαπλανητικό επίπεδο.

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

[1] http://left.gr/news/al-tsipras-o-syriza-tha-erthei-stin-exoysia-gia-na-stamatisei-ti-leilasia-vinteo

[2] http://left.gr/news/al-tsipras-o-syriza-tha-erthei-stin-exoysia-gia-na-stamatisei-ti-leilasia-vinteo

[3] ανήκει στην Ε.Ε,. στο ΝΑΤΟ, αυτό δεν αμφισβητείται, όμως δεν μπορεί να είναι μια χώρα ασήμαντη της Δύσης που θα ακολουθεί άκριτα τις επιλογές των ισχυρών της δύσης. Αλλά μια χώρα που θα έχει την αυτοτέλεια και την κυριαρχία στα πλαίσια της συμμετοχής της σ΄ αυτούς τους οργανισμούς να ασκεί όμως ενεργητική και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική και να έχει συμμάχους ισχυρές χώρες που παίζουν ρόλο στα γεωστρατηγικά γεωπολιτικά πράγματα.

[4] ''Η ρίζα της συμφοράς βρίσκεται στην εξάρτηση της Πατρίδας μας. Τα επτά μεσαιωνικά χρόνια που πέρασαν με τη στυγνή στρατιωτική δικτατορία και η τραγωδία της Κύπρου δεν αποτελούν παρά μια ιδιαίτερα σκληρή έκφραση της εξάρτησης της Ελλάδας από το ιμπεριαλιστικό κατεστημένο των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ. Μεταβλήθηκε η Ελλάδα σε προχωρημένο πυρηνικό φυλάκιο του Πενταγώνου, για να εξυπηρετηθούν πιο αποτελεσματικά τα στρατιωτικά και οικονομικά συμφέροντα των μεγάλων μονοπωλίων.....πρέπει η Ελλάδα να αποχωρήσει και από το στρατιωτικό και από το πολιτικό ΝΑΤΟ. Και βέβαια πρέπει να ακυρωθούν όλες οι διμερείς συμφωνίες που έχουν επιτρέψει στο Πεντάγωνο να μετατρέψει την Ελλάδα σε ορμητήριο για την προώθηση της επεκτατικής του πολιτικής...Μα πίσω από το ΝΑΤΟ, πίσω από τις αμερικάνικες βάσεις είναι οι μονοπωλιακές πολυεθνικές επιχειρήσεις και τα ντόπια υποκατάστατά τους. Γι' αυτό η κοινωνική απελευθέρωση, ο σοσιαλιστικός μετασχηματισμός, αποτελεί το θεμέλιο λίθο του Κινήματός μας.

...Για να πάψει η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.'' (ΠΑΣΟΚ, ιδρυτική του διακήρυξη)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.