Σάββατο, 21 Φεβρουαρίου 2015

Ανατρεπτικά (2015-2016)

Στην ετικέτα «Ανατρεπτικά» που εισάγουμε από σήμερα στο ιστολόγιο, θα δημοσιεύονται σύντομες παρεμβάσεις που αφορούν στην ελληνική και διεθνή πραγματικότητα. Γιατί «Ανατρεπτικά»; Μα επειδή στόχος μας είναι η επαναστατική ανατροπή του καπιταλισμού! Δηλώνουμε επίσης ευθύς εξαρχής, ότι στη κριτική μας θα είμαστε αμείλικτοι, γιατί αμείλικτη είναι και η πραγματικότητα.

Παναγιώτης Γαβάνας


Ανατρεπτικά (2015)

(1)

► Επιτέλους, «ανάσα αξιοπρέπειας», Πρόεδρος της Δημοκρατίας… από τη ΝΔ, μετά από τόσες τετραετίες με ΠΑΣΟΚους. 

► Οι ΣΥΡΙΖΑΙοι προσπαθούν να μάς καθησυχάσουν. Ε, μη κάνετε κι έτσι, ένα αξίωμα είναι, λένε, χωρίς πολλές δικαιοδοσίες, λες και πρόκειται για πρόεδρο καλλωπιστικού Συλλόγου. Το Σύνταγμα το μελέτησαν καλά; 

► Αλλά ακόμη κι έτσι, οι συμβολισμοί δε παίζουν ρόλο; Δε ρωτούν τουλάχιστον τα συντρόφια τους της «γαλλικής σχολής» του «Red Notebook»; Κάτι ξέρουν απ΄ αυτά.

► Και καλά ο ΣΥΡΙΖΑ, τη δουλειά του κάνει, οι οργανώσεις της αριστεράς γιατί δεν ασχολήθηκαν με το θέμα; 

► Κατά τον σκιτσογράφο Στάθη Σταυρόπουλο «η ανακήρυξη του κ. Προκόπη Παυλόπουλου ως υποψήφιου Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας ήταν μια ευφυής κίνηση μεγάλου βάθους στον χρόνο και ταυτοχρόνως συνεπής με τις ανάγκες της συγκυρίας» (18/2). Ναι όντως, η κίνηση ήταν πολύ «ευφυής». Μ΄ αυτή τη λογική στις επόμενες εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να τον προτείνει και για πρόεδρό του. Γιατί όχι; Τόσες κολωτούμπες έχει κάνει, θα πείραζε ακόμη μια; Όσο για το «βάθος χρόνου»… έχουμε ακόμη χρόνο. Ο ΣΥΡΙΖΑ μέχρι τότε θα έχει στρώσει για τα καλά το χαλί στα αστικά κόμματα.

Η «αντιμνημονιακή» κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ συμφώνησε για παράταση του Μνημονίου, μετά από πολλές «σκληρές» διαπραγματεύσεις. Για την ακρίβεια, βρισκόμαστε ακόμη στη Προσυμφωνία, που να πάμε και στη Συμφωνία. 

Η «τρόικα» τώρα θα λέγεται «θεσμοί». Πρόκειται για μια… τεράστια διαφορά. 

► Οι «Σειρήνες» (20/2) του Θανάση Καρτερού κάνουν λόγο για «αντίσταση» του Τσίπρα. Ο καθένας βέβαια μπορεί να ονειρεύεται το παράδεισο, το να πλασάρεται όμως το όνειρο για πραγματικότητα σε χιλιάδες κόσμο, αυτό ονομάζεται Ύβρις!

Η «Αυγή» (21/2) στο κύριο άρθρο της συνεχίζει να αποκοιμίζει τους αφελείς. «Η ελληνική πλευρά –λέει- πέτυχε να απαλειφθούν από την ημερήσια διάταξη η ολοκλήρωση των μνημονιακών δεσμεύσεων». «Εμπρός για μια Ελλάδα νέα», με τους «θεσμούς» υπό μάλης.

► Ο Τσίπρας στο διάγγελμά του (21/2) αναφέρει ότι στη «σκληρή διαπραγμάτευση … πετύχαμε το βασικό μας σκοπό». Ποιος ήταν αυτός; Η παράταση του Μνημονίου; Και γιατί δεν το έλεγε πριν τις εκλογές;

Η γνωστή iskra προεκλογικά έκανε λόγο για «σκίσιμο των Μνημονίων». Τώρα άκρα του τάφου σιωπή.

► Πολλά είναι τα σχόλια που εκφράζουν δυσαρέσκεια σε άρθρα της iskra. Αλλά ποιος τους ακούει; 

Πάντως τα χείλη του αστικού Τύπου χαμογέλασαν. Το ταξικό του ένστικτο βρίσκεται σε εγρήγορση. Ο Μπάμπης του Σκάι επιμένει όμως, δε δώσαμε όσα έπρεπε.

► Όσο για την αρθρογραφία του γερμανικού αστικού Τύπου που αφορά στη Προσυμφωνία, μάς εξευτέλισαν πλήρως.

Μετά απ΄ τα τελευταία γεγονότα, η αριστερίστικη ηγετική ομάδα του ΚΚΕ, αντί να καλέσει το κόσμο στους δρόμους συνεχίζει το βιολί της. Ο λαός, λέει ο Κουτσούμπας, πρέπει «να οργανώσει την αντεπίθεσή του». Και η δουλειά του ΚΚΕ ποια είναι; Ποιος ο λόγος της ύπαρξής του;

► Οι οπαδοί της περίφημης θεωρίας περί «Ενωμένων Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών της Ευρώπης» πήραν το μάθημά τους ή συνεχίζουν στην ίδια ρότα;

Το όνειρο της Βασιλικής Λάζου (1/2) (σ.σ. παρά τις κάποιες διαφωνίες μου, έχω δημοσιεύσει κι ένα άρθρο της), τελικά τέλειωσε; 

► Για να μη ξεχνιόμαστε: Ο συμπαθής Άρης Σκιαδόπουλος επιμένει ακόμη για το διάλογο (29/1) που πρέπει -κατά τη γνώμη του- να γίνει μεταξύ ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ; 

Να μην το ξεχάσω: Με τα «Ανατρεπτικά» του Λεωνίδα Κύρκου δεν έχω καμιά σχέση.

Άντε, καλή αρχή.


21/02/2015

(2)

► Η θεσμοτρόικα απάντησε ταχύτατα στη λίστα που έστειλε ο Βαρουφάκης. Πρόλαβε και τη μελέτησε ή την κατασκεύασαν οι ίδιοι σε συνεργασία με το επιτελείο του Τσίπρα;

► Ο Σταύρος Μαυρουδέας σ΄ ένα αποκαλυπτικό κείμενό του γράφει ότι «το σχέδιο πάνω στο οποίο γράφθηκε η επιστολή Βαρουφάκη με την λίστα των μεταρρυθμίσεων έχει σαν συγγραφέα τον Declan Costello της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (και της τρόικας).». Δίνει και το σχετικό link που παραπέμπει στην αποκτώμενη πληροφορία.

► Και συνεχίζει: «Αυτό επιβεβαιώνει πληροφορίες ότι μετά την “υπερήφανη” υποταγή στο Eurogroup η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έδωσε ένα σχέδιο στη “νικήτρια” κυβερνητική αντιπροσωπεία για να την διευκολύνει στο τι θα απαντήσει… Το σχέδιο αυτό πήγε και ήρθε μερικές φορές μεταξύ Αθήνας και Βρυξελλών για να καταλήξει στο τέλος στον αρχικό του συντάκτη που δεν είχε και πολύ αγωνία για το περιεχόμενο του.». Αν όντως ισχύει -αυτό κάποτε θα μαθευτεί- («ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον»), τότε έχουμε να κάνουμε με έναν πλήρη εξευτελισμό. 

► Το τι περιέχει δε η λίστα (όχι αυτή η περιβόητη της Λαγκάρτ), η απάντηση είναι: Όλα και τίποτα. «Όλα» σημαίνει γενικόλογη ώστε να γίνει αποδεκτή και απ΄ τις δυό πλευρές. «Τίποτα», διότι επί του συγκεκριμένου έχουν κατακρεουργηθεί και τα λίγα ψίχουλα που υποσχέθηκε ο Τσίπρας στη Θεσσαλονίκη. 

Η «υπόθεση» όμως που λέγεται ξεπούλημα της χώρας και υποταγή στα συμφέροντα της ιμπεριαλιστικής ΕΕ, έχει πολύ ζουμί. Αυτό βρίσκεται στη προσπάθεια που γίνεται από τώρα, τόσο από τη θεσμοτρόικα όσο και από τα παπαγαλάκια των αστικών μέσων ενημέρωσης, να γίνει αποδεκτό ένα νέο Μνημόνιο μετά από 4 μήνες. Το κοστολόγησαν κιόλας: 20 δισεκατομμύρια ευρώ. 

Η προσπάθεια αποχαύνωσης και χειραγώγησης της συνείδησης έχει ήδη αρχίσει, ώστε όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή, να μην υπάρξει αντίδραση απ΄ τον ελληνικό λαό. 

Ταλαίπωρη Ελλάδα!

► Κατά τον σκιτσογράφο Στάθη (25/2) «η κυβέρνηση κοινωνικής και εθνικής σωτηρίας δεν πήγε σ΄ αυτές τις διαβουλεύσεις πάνοπλη». Και ένας από τους τρεις λόγους που αναφέρει είναι ότι «δεν διέθετε Plan B». 

► Και εκατό Plan να διέθετε, όλα είναι άχρηστα όσο διάστημα η Ελλάδα βρίσκεται στην ευρωζώνη και την ΕΕ. Οι κανονισμοί τους και μόνο αχρηστεύουν όλα τα Plan.

► Εκτός κι αν ο Στάθης νομίζει ότι ο ιμπεριαλιστικός οργανισμός ΕΕ αποτελεί φιλόπτωχο ταμείο με σκοπό να βοηθά τους κατατρεγμένους.

► Κατά τα άλλα του εύχομαι καλή ανάρρωση

Στο ίδιο μήκος κύματος κινούνται και οι απόψεις του Μίκη Θεοδωράκη σε ένα τελευταίο άρθρο του (22/2).

Παλιότερα, όπως υποστηρίζει, «υπήρξα ο μοναδικός αριστερός ευρωπαϊστής, όταν οι άλλοι (ΠΑΣΟΚ και σύμπασα η Αριστερά) την θεωρούσαν -μαζί με το ΝΑΤΟ, φυσικά- Συνδικάτο του εγκλήματος («ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο Συνδικάτο»). Τότε όμως είχαμε να κάνουμε με μια διαφορετική Ευρώπη, στον αντίποδα της σημερινής.». 

Η ΕΕ όμως, και όχι η Ευρώπη (Η «Ευρώπη» είναι γεωγραφικός προσδιορισμός), ιδρύθηκε με αποκλειστικό στόχο την καταλήστευση των λαών. Ο στόχος αυτός εξακολουθεί να είναι ο ίδιος. Μαζί με το ΝΑΤΟ παραμένουν το μεγαλύτερο Συνδικάτο του εγκλήματος παγκοσμίως. Περί αυτού πρόκειται.

Το σύνθημα «ΕΕ και ΝΑΤΟ το ίδιο Συνδικάτο» παραμένει επίκαιρο όσο ποτέ.

► Θαυμάστε λόγια πολιτικού ανδρός που θέλει να αναλάβει και κυβερνητικές ευθύνες: «Να τελειώνουμε τη διαπραγμάτευση και να ασχοληθούμε με τη χώρα» (Σταύρος Θεοδωράκης). 

► Καλά, η διαπραγμάτευση (που βέβαια εγώ δεν υποστηρίζω διαπραγματεύσεις υποταγής σε ιμπεριαλιστές, για να μη παρεξηγούμαστε) δεν αφορά τη χώρα; Αυτό το ζήτημα δεν είναι γύρω απ΄ το οποίο γίνεται όλο το διάστημα (και όχι μόνο) ο καυγάς; Μήπως η Ελλάδα βρίσκεται σε άλλον πλανήτη και δε το γνωρίζουμε; 

► Τελικά ισχύει αυτό που λέει το γνωμικό: Εδώ καράβια χάνονται, βαρκούλες αρμενίζουν.

► Ποια είναι όμως η θέση που παίρνει άνθρωπος με το σακίδιο απέναντι στη διαπραγμάτευση; Η θέση του είναι καθαρή: ό,τι αποφασίσουν οι «εταίροι».

► Το «θολό Ποτάμι» λοιπόν δεν είναι καθόλου θολό. Πρόκειται περί γνήσιου αστικού κόμματος.

Έψαχνα όμως με… μεγάλη αγωνία να διαβάσω και τις θέσεις του ΠΑΣΟΚ. Αυθόρμητα μεταφέρθηκα στην ιστοσελίδα του. Πω, πω… βρε παιδί μου, η μισή ιστοσελίδα είναι του Βενιζέλου. Έχουμε και λέμε: «Παρεμβάσεις Βενιζέλου», «Δήλωση Βενιζέλου», ξανά «Παρεμβάσεις Βενιζέλου», «Ομιλία Βενιζέλου», «Τοποθέτηση Βενιζέλου», «Παρέμβαση Βενιζέλου», ξανά «Ομιλία Βενιζέλου», ξανά «Δήλωση Βενιζέλου», «Άρθρο Βενιζέλου», ξανά «Άρθρο Βενιζέλου», τρίτη φορά «Άρθρο Βενιζέλου», τέταρτη φορά «Άρθρο Βενιζέλου». Ουφ!

ΠΑΣΟΚ = Βενιζέλος. Δοξάστε τον!

► Η «Αυγή» συνεχίζει όπως πάντα να αποκοιμίζει τους αφελείς. Σε κύριο άρθρο της (25/2) κάνει λόγο για «παράταση της δανειακής σύμβασης» και όχι για παράταση του Μνημονίου. Απλά, αλλάζοντας τις λέξεις, ο Σαύλος γίνεται Πάυλος.

Τελικά εδέησεν ο κύριος και το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ αποφάσισε για συλλαλητήριο στο Σύνταγμα. Σου λέει, κατεβαίνει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ – ΜΑΡΣ, μη γίνουμε και ρεζίλι, πρωτοπορία είμαστε. Να ένας τρόπος να παρακινηθεί η ηγετική ομάδα του ΚΚΕ σε δράση: Να αποφασίζουν πρώτα οι άλλοι.

Με ποια αιτήματα όμως; Λήψη άμεσων μέτρων ανακούφισης των λαϊκών οικογενειών, κατώτατος μισθός το λιγότερο στα 751 ευρώ, επαναφορά της 13ης και 14ης σύνταξης, απαλλαγή των λαϊκών οικογενειών από τα χαράτσια, κανένας πλειστηριασμός σε πρώτη και δευτερεύουσα κατοικία, αύξηση δαπανών σε Παιδεία, Υγεία, Πρόνοια. Είναι σωστά αυτά τα αιτήματα; Ασφαλώς, μόνο που το Πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, αυτό της Θεσσαλονίκης, περιέχει εκατό φορές περισσότερα.

Και καλά όλα αυτά, για να γίνουν πράξη δεν είναι αναγκαία η «λαϊκή εξουσία»; Δηλαδή τώρα το ΚΚΕ αποφάσισε να οπορτουνίσει; 

► Αυτή τη φορά ο Καρτερός χτύπησε τα συντρόφια του, τον «αριστερό κάβουρα» όπως τους χαρακτηρίζει, ενώ εκείνος βάζει τον εαυτό του στα «κυβερνητικά κάρβουνα». 

► Για να γίνει πειστικός έχτισε όλη την επιχειρηματολογία του γύρω από μια ιστορία του «κυρίου Κόυνερ» (Μπρεχτ). Ναι, το χει αυτό ο Καρτερός. Τον τελευταίο καιρό χρησιμοποιεί Μπρεχτ, Μαρξ, Λένιν, Βελουχιώτη… Ναι, και για επανάσταση κάνει λόγο, επανάσταση των σαλονιών αλά ΣΥΡΙΖΑ.

► Γιατί, λέει ο Καρτερός, απευθυνόμενος στους συντρόφους του, «όσο παλιότεροι είναι τόσο χειρότερα», διότι αυτοί «είναι δύσκολο να εφαρμόσουν τη συμβουλή της αγάπης, επί της κυβέρνησης». 

► «Αν», συνεχίζει, «αυτές οι αριστερές φυλές -της κριτικής και της μαχητικής στήριξης- είναι ενωμένες, καλώς. Αν όχι, ανάγκη πάσα να ενωθούν». Να ενωθούν με το ζόρι; Να «κολλήσουν» στους προεδρικούς του Τσίπρα; Και που είναι η δημοκρατία για την οποία κομπάζει; 

► Να και το επόμενο δηλητηριασμένο βέλος: «Διότι η κριτική από τον καναπέ είναι σπατάλη λόγων. Και το μουγκό τρέξιμο είναι σπατάλη έργων.». Εδώ το χτύπημα είναι διπλό: Βάλει ευθέως ενάντια στα γραπτά κείμενα όσων εκφράζουν κάποιες διαφωνίες, αλλά και ενάντια σ΄ αυτούς που καλούν τον κόσμο να αντισταθεί, με τον ΣΥΡΙΖΑιϊκο τρόπο βέβαια, αλλά έστω. Ο Καρτερός έχει βάλει στόχο να εκμηδενίσει κάθε αντίσταση προς τη θεσμοτρόικα.

► Τελικό συμπέρασμα Καρτερού: «Στηρίζουμε όταν χρειάζεται και σιχτιρίζουμε όπου χρειάζεται…». Ποιος όμως αποφασίζει για το περιεχόμενο του «χρειάζεται»; Μα βέβαια, η ομάδα Τσίπρα που έχει γραμμένα στα παλαιά της υποδήματα τον όλο ΣΥΡΙΖΑ. Αφού χρησιμοποίησε όλες τις τάσεις ως αναλώσιμο υλικό για να ρθει στη κυβέρνηση, τώρα δεν τις έχει πλέον ανάγκη. 

Αυτός είναι ο λόγος που η ιστοσελίδα iskra κατέβασε άρον άρον το άρθρο του Καρτερού;

► Ο Anton Reloaded πάντως επιμένει: Δεν είναι η iskra, αλλά το iskra. Καλά δε διάβασε στη ζωή του κανένα έργο του Λένιν, ή κάνει απλά «αντιγραφή-επικόλληση» κειμένων για να διαβάζουν οι άλλοι; 

Γιώργος Δελαστίκ = «σταθερότητα απόψεων»: Τη μια έτσι, την άλλη αλλιώς, την παρα-άλλη Μανωλιός. Άντε βγάλε άκρη…

► Είναι μόνο η περιουσία που κάνει το παπαδαριό να αποθρασύνεται; Όχι φυσικά. Εδώ πρόκειται για μια ολόκληρη ιδεολογία που χτίστηκε ανά τους αιώνες. 

► Γι΄ αυτό η προεδρίνα αν θέλει εκκλησιά, άλλη φορά να βάζει το ξυπνητήρι μια ώρα πιο νωρίς.

► Τι νόμιζε, ότι ο άγιος πατέρας θα σεβαστεί τους θεσμούς; (μη πάει ο νους σας στους «θεσμούς»).

► Αν όμως ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει(;) χωρισμό των θεσμών, ας προχωρήσει στο χωρισμό εκκλησίας και κράτους. Μήπως τον εμποδίζει η θεσμοτρόικα;

Η αστική τηλεόραση ένα μήνα τώρα μάς τα έχει κάνει τούμπανα: Ο Βαρουφάκης φορά πέτσινο σακάκι. Ο Βαρουφάκης δε φορά γραβάτα. Ο Βαρουφάκης κυκλοφορεί με μοτοσυκλέτα. Ο Βαρουφάκης είναι ροκάς. Ο Βαρουφάκης έπαιρνε ακόμη και συνεντεύξεις. Ο Βαρουφάκης, που το καινοτόμο πνεύμα του το θαυμάζουν ακόμη και οι μαθήτριες. Ο Βαρουφάκης έχει μεγάλα όνειρα. Ο Βαρουφάκης το παιδί θαύμα. Ο Βαρουφάκης το σπινθηροβόλο πνεύμα. Ο Βαρουφάκης ο σκληρός… τόσο σκληρός, που τελικά  υπέγραψε την παράταση του Μνημονίου. 

► Ας έρθουμε και στα δικά μας. Η στήλη «Ανατρεπτικά» απ΄ ό,τι φαίνεται βρήκε θερμή ανταπόκριση στο αναγνωστικό κοινό. Θα θελα να ευχαριστήσω δημοσίως όλους εκείνους που με ηλεκτρονικά μηνύματα δήλωσαν τη συμπαράστασή τους σ΄ αυτό το μικρό εγχείρημα, έστω κι αν βρίσκεται ακόμη στην αρχή.

► Κυρίως όμως, αυτό ισχύει για όλες τις ιστοσελίδες και τα ιστολόγια, που όλο το διάστημα της ύπαρξης του «Ορίζοντα», έχουν αναδημοσιεύσει ένα μεγάλο μέρος από το υλικό του, έχοντας επίγνωση του γεγονότος ότι μπορεί να μην υπάρχει ταυτότητα απόψεων σε όλα τα ζητήματα, υπάρχει όμως η θέληση για διάλογο και η διάθεση να «ακούμε τι λένε και οι άλλοι».

► Εκφράστηκε από κάποιους η επιθυμία, η παρούσα στήλη να είναι καθημερινή. Δυστυχώς κάτι τέτοιο είναι πέρα απ΄ τις φυσικές μου δυνάμεις, κι αυτό σχετίζεται με το γεγονός ότι τα ιδεολογικά μέτωπα είναι πολλά.

► Τέλος, στη στήλη τούτη γράφω πάντα σε πρώτο πρόσωπο. Δικαιούμαι νομίζω να χω κι εγώ τη δική μου «γωνιά».


26/02/2015

(3)

► Ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, Στουρνάρας, καλεί την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ «να υλοποιήσει το συντομότερο δυνατόν την πρόσφατα συναφθείσα συμφωνία» (26/2) με τη θεσμοτρόικα.

► Και ο Στουρνάρας σύμμαχος του ΣΥΡΙΖΑ;

Και πάλι Στάθης (26/2). Ο παραλληλισμός των «διαδηλώσεων κατσαρόλας» με τις διαδηλώσεις του ΚΚΕ και της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς που γίνεται σήμερα, είναι εντελώς ατυχής.

Στη πρώτη περίπτωση κατέβαιναν στους δρόμους οι κυράτσες των αστών (και όχι μόνο) για να ρίξουν την κυβέρνηση Αλλιέντε υποστηρίζοντας τα αστικά ταξικά τους συμφέροντα. Εδώ διαδηλώνουν οι εργαζόμενοι για τα δικά τους ταξικά συμφέροντα, που αφορούν εν προκειμένω –και όχι μόνο- στο ζήτημα της παράτασης του Μνημονίου.

Η στιγμή που επιλέχτηκε ήταν η απολύτως κατάλληλη. Πότε, αν όχι τώρα; 

Όταν οι ΣΥΡΙΖΑίοι καλούσαν πριν λίγο καιρό «αυθόρμητα» σε διαδηλώσεις για υποστήριξη της κυβέρνησης, στις οποίες φυσικά κατέβηκαν και πολλές άλλες Οργανώσεις της Αριστεράς, για τους δικούς τους λόγους –και καλά έκαναν-, τότε οι διαδηλώσεις ήταν καλές, ενώ τώρα βαφτίζονται «διαδηλώσεις κατσαρόλας»; Γιατί Στάθη κρίνεις με δυό μέτρα και σταθμά;

Τις οποίες βέβαια διαδηλώσεις, τα μέσα ενημέρωσης του ΣΥΡΙΖΑ τότε αξιοποίησαν απ΄ τη μεριά τους, βάζοντας φύρδην μίγδην σ΄ ένα τσουβάλι όλο αυτό τον κόσμο, παρουσιάζοντάς τον ως υποστηρικτή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

► Οι κομμουνιστές σ΄ αυτό το τόπο δε ταυτίζονται με όσους κατέχουν κομματικό βιβλιάριο του ΚΚΕ. Εκτός και αν κάποιοι πιστεύουν ότι το «κόκκινο βιβλιαράκι» κάνει τους κομμουνιστές.

► Ως εκ τούτου, ο «κομματικός πατριωτισμός» μπορεί να εκφράζεται στις ΚΟΒες. Η διάχυσή του όμως στη κοινωνία βλάπτει σοβαρά… την υγεία. 

Το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ από το 2009 μέχρι σήμερα πραγματοποίησαν ακριβώς(!) 130 συλλαλητήρια, απεργίες και κινητοποιήσεις πανελλαδικού χαρακτήρα (μετρημένες με υπολογιστή τσέπης). Με το τελευταίο που έγινε στο Σύνταγμα ο αριθμός αυτός μετασχηματίζεται σε 131… για όσους δεν κατάλαβαν.

► Το ΚΚΕ επαναφέρει στη Βουλή Πρόταση Νόμου (την οποία το 2012 είχε ψηφίσει και ο ΣΥΡΙΖΑ) για «Για κατάργηση μνημονίων - εφαρμοστικών νόμων - δανειακής σύμβασης». Αν ο σημερινός ΣΥΡΙΖΑ έχει τα κότσια ιδού η Ρόδος. Δε νομίζω όμως ότι χρειάζεται και πολλή σκέψη για να μαντέψει κάποιος το αποτέλεσμα.

Έχουμε κυβέρνηση της Αριστεράς;

Όχι, κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

► Είναι η κατάσταση όπως και πριν;

► Όχι, είναι καλύτερη, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά το γενικότερο κλίμα. Για τα περαιτέρω θα δείξει η πράξη.

Τήρησε η κυβέρνηση τις δεσμεύσεις της για «σκίσιμο των Μνημονίων»;

Όχι, έδωσε παράταση με άλλο όνομα.

► Τι αισθάνεται σήμερα ο ψηφοφόρος του ΣΥΡΙΖΑ;

► Το φάσμα αισθημάτων είναι μεγάλο: από συγκρατημένη αισιοδοξία μέχρι οργή για μη τήρηση υποσχέσεων. Τουτέστιν: κατάσταση αισθημάτων συγκεχυμένη.

Μπορεί η κυβέρνηση να τηρήσει το «Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης»;

Με βάση την τελευταία συμφωνία με τη θεσμοτρόικα δε μπορεί.

► Επιχείρημα (ΣΥΡΙΖΑίικο): Ο κόσμος δεν είναι έτοιμος για μεγαλύτερες ρήξεις.

► Απάντηση 1η: Δοκίμασε ο ΣΥΡΙΖΑ ως κόμμα ριζοσπαστικότερες λύσεις και ο κόσμος αντέδρασε αρνητικά; Όχι, επομένως πρόκειται περί προφάσεις εν αμαρτίαις. 

► Απάντηση 2η: Το ζήτημα δε βρίσκεται απλά στο τι θέλει ο κόσμος, αλλά πως τον προετοιμάζεις εσύ ως κόμμα να θέλει ριζοσπαστικότερες λύσεις. 

Η περίπτωση Edward Snowden δε φαίνεται να έχει τέλος. Όπως αποκάλυψε η γνωστή ιστοσελίδα Whistleblower πριν μερικές μέρες, οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ (NSA) και της Μ. Βρετανίας (GCHQ), με διάφορες μεθόδους χάκερ έκλεβαν συστηματικά πληροφορίες από κατασκευαστές καρτών SIM και κωδικούς κρυπτογράφησης κινητών τηλεφώνων. Κύριος στόχος της επίθεσης ήταν η μεγάλη κατασκευαστική εταιρία καρτών Gemalto με έδρα την Ολλανδία.

Η εταιρία αυτή το 2012 είχε ένα τζίρο 2,2 δις ευρώ και ετησίως κατασκευάζει περίπου 2 δισεκατομμύρια κάρτες SIM για περισσότερες από 450 εταιρίες κινητών τηλεφώνων. Επίσης, είναι εξειδικευμένη για ηλεκτρονικά δελτία ταυτότητας, διαβατήρια, πιστωτικές κάρτες κτλ. 

Σύμφωνα με εμπειρογνώμονες οι μυστικές υπηρεσίες έχοντας τον κωδικό αποκρυπτογράφησης της κάρτας SIM αποκτούσαν πρόσβαση σ΄ ένα μεγάλο μέρος των τηλεφωνικών συνομιλιών και της ανταλλαγής πληροφοριών σε ολόκληρο τον πλανήτη.


27/02/2015

(4)

► Σ΄ ένα νέο άρθρο του ο Ευτύχης Μπιτσάκης (ιστοσελίδα «iskra», 28/2) υποστηρίζει ότι «έχουμε κυβέρνηση της Αριστεράς». Ασφαλώς, «κυβέρνηση της Αριστεράς» αγκαλιά με το αστικό κόμμα ΑΝΕΛ, με όλο τον αστικό κρατικό μηχανισμό απείραχτο, με παραμονή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς (ΕΕ, ΝΑΤΟ κτλ), και μεταρρυθμίσεις (αν και όσες γίνουν), που όχι μόνο θα ακουμπούν τη καπιταλιστική εκμετάλλευση, αλλά σε μεγάλο βαθμό δε θα απαλύνουν τον ελληνικό λαό ούτε και από τις επιπτώσεις των Μνημονίων.

► Κατά τον Μπιτσάκη οι μεταρρυθμίσεις του ΣΥΡΙΖΑ θα γίνουν «στο πλαίσιο της ΕΕ», μάλιστα όπως υποστηρίζει, το Πρόγραμμά του έχει και «στρατηγικό στόχο το σοσιαλισμό». Πρόκειται για μια νέα θεωρία, τόσο νέα, που παραπέμπει στο έργο του Κάουτσκι «Οι Ενωμένες Πολιτείες της Κεντρικής Ευρώπης» (1916). Θα ήταν ευχής έργον αν κάποτε τεκμηρίωνε τη θέση του για σοσιαλισμό στα πλαίσια των ιμπεριαλιστικών οργανισμών.

► Αλλά ο Μπιτσάκης είναι και επιλεκτικός. Ενώ πολλές φορές αναφέρεται σε εργασίες του Λένιν, στο γραπτό του «Για το Σύνθημα των Ενωμένων Πολιτειών της Ευρώπης» αποφεύγει να πάρει θέση. 

► Ανάλογη όμως με τη θέση του Λένιν ήταν και αυτή της Ρόζας Λούξεμπουργκ. Κάτι που ελάχιστοι γνωρίζουν.

► Μπιτσάκης: «Το πρόγραμμα (του ΣΥΡΙΖΑ) καταπολεμήθηκε από τις υπόλοιπες δυνάμεις της Αριστεράς.». Κατά την άποψή του θα έπρεπε ίσως οι άλλες δυνάμεις να γίνουν ουραγός του ΣΥΡΙΖΑ. Πως και δεν πρότεινε την αυτοδιάλυσή τους;

► Προκειμένου να πείσει, ανασύρει απ΄ τη ντουλάπα και ολίγον Μπρεχτ: «Εδώ θυμόμαστε τον Μπρεχτ: Δεν μας αρέσει η απόφαση του λαού; Να αλλάξουμε λοιπόν λαό!». Ο Μπιτσάκης ως μαθητής του Χέγκελ, όπως έχει δηλώσει ο ίδιος πολλές φορές, όφειλε να γνωρίζει ότι η αλήθεια είναι πάντα συγκεκριμένη. Όταν ένα γεγονός εξετάζεται αποσπασμένα απ΄ το ιστορικό του πλαίσιο, τότε πρόκειται για μεταφυσική ανάλυση.

► Ο Μπρεχτ στη συγκεκριμένη περίπτωση αναφερόταν στα γεγονότα της 17ης Ιουνίου 1953 στη Γερμανική Λαοκρατική Δημοκρατία, τα οποία δεν έχουν μόνο μία «ανάγνωση». Η αυθαίρετη μεταφορά τους σε άλλη χώρα και υπό διαφορετικές συνθήκες, ονομάζεται κατακρεούργηση της υλιστικής διαλεκτικής! 

► Με την ευκαιρία: Στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας, παρουσιάζονται μόνο δυό «αναγνώσεις» των τότε γεγονότων: Η αστική και αυτή του ΚΚΕ. Η άγνοια και η απουσία κριτικής ανάλυσης των γεγονότων είναι αυτές που κυριαρχούν. 

► Στόχος δεν είναι ασφαλώς η «αλλαγή λαού» (με τον τρόπο που σαρκάζει ο Μπρεχτ), αλλά τι πράττει ο ΣΥΡΙΖΑ ως κόμμα για το ανέβασμα της ταξικής συνείδησης των εργαζομένων. Και από ένα ρεφορμιστικό κόμμα (ΣΥΡΙΖΑ) το οποίο έχει ενστερνιστεί ήδη μια σειρά από σοσιαλδημοκρατικές αντιλήψεις, δε μπορεί να αναμένεται αριστερή πρακτική.

► Μπιτσάκης: «Και να ξέρουμε ότι το ρεφορμιστικό πρόγραμμα (σ.σ. συμπληρώνουμε, “όχι μόνο το ρεφορμιστικό”) χρειάζεται χρήμα και το χρήμα το έχει ο εχθρός.». Έτσι είναι, ο ταξικός εχθρός το έχει. Γι΄ αυτό πρέπει να του το αφαιρέσουμε! Εθνικοποίηση λοιπόν όλων των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας και των τραπεζών με εργατικό έλεγχο, έξοδος από την ευρωζώνη και ρήξη με την ΕΕ –σαν πρώτο βήμα. Διότι όπως λέει και το γνωμικό, «αν δεν σπάσεις αβγά ομελέτα δε φτιάχνεις». 

► Ο Μπιτσάκης όμως απ΄ ότι φαίνεται, δε λαμβάνει υπόψη ούτε και τις όποιες διαφωνίες που εκφράζονται στα πλαίσια του ΣΥΡΙΖΑ. Μήπως έχει γίνει πιο ΣΥΡΙΖΑ και από ΣΥΡΙΖΑ;

► Επειδή όμως επιθυμεί «σοσιαλισμό μέσα στην ΕΕ» (δηλαδή μια ουτοπία σε συνθήκες καπιταλιστικού ιμπεριαλισμού), επειδή υποστηρίζει ρεφορμιστικές αντιλήψεις, γι΄ αυτό και σημεία προσέγγισης μαζί του δεν μπορούν να υπάρξουν. Μιλάμε διαφορετική «γλώσσα». Οι εκκλήσεις του επομένως προς τις δυνάμεις της Αριστεράς για υποστήριξη του ΣΥΡΙΖΑ πέφτουν στο κενό. Μπορεί μεν να ικανοποιούν ένα μεγάλο μέρος μελών και στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, προκαλούν όμως αρνητικά αισθήματα στο χώρο της Αριστεράς.

► Ο Μπιτσάκης όμως συν τοις άλλοις καταφεύγει και στη κινδυνολογία: «Αν πέσει η κυβέρνηση, θα ξανάρθουν οι καταστροφείς της Ελλάδας. Και από κοντά, το φίδι της Χρυσής Αυγής.». Έτσι επαναφέρεται το γνωστό «Καραμανλής ή τανκς» του Μίκη Θεοδωράκη, διατυπωμένο μετά την πτώση της δικτατορίας. 

► Απαντώ εν συντομία μέσω του συντρόφου του Δημήτρη Γρηγορόπουλου («Πριν», 1/3): «Η αποτελεσματική αντιμετώπιση του φασιστικού φαινομένου δεν εξασφαλίζεται με τον κινδυνολογικό εξορκισμό του, ούτε με την απολυτοποίηση της δικαστικής δίωξης, αλλά με την ιδεολογικοπολιτική διαπάλη. Στην περίπτωση φθοράς του ΣΥΡΙΖΑ, η δυναμική παρέμβαση και ενδυνάμωση της ριζοσπαστικής Αριστεράς θ’ αποτελέσει τον αποφασιστικό παράγοντα αποτροπής του φασιστικού κινδύνου, όπως και η ενότητα δράσης των αριστερών δυνάμεων.».


03/03/2015

(5)

► Ο νεοφιλελεύθερος Σταύρος Θεοδωράκης το τελευταίο διάστημα τα έχει βάλει με ιστοσελίδες και ιστολόγια, γιατί λέει του κάνουν κριτική. 

► Τι λες ωρέ λεβέντη; Από πότε η κριτική είναι κατακριτέα; 

► «Η Ελλάδα», κατά τον Σ. Θεοδωράκη, «είναι εξαρτημένη από τις εισαγωγές».

► Σε μεγάλο βαθμό, ναι, έτσι είναι. Και αυτό οφείλεται γιατί όλες τις προηγούμενες δεκαετίες οι κυβερνήσεις της Ελλάδας (ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) ακολουθούσαν ακριβώς αυτά που ονειρεύεται ο Σ. Θεοδωράκης: Όλα για το κεφάλαιο! 

► Πως θα πάει η χώρα μπροστά κατά τον Σ. Θεοδωράκη; Η απάντηση που δίνει είναι: Όταν όλοι γίνουν επιχειρηματίες. Αυτό το σλόγκαν πλασάρει η ιστοσελίδα του Ποταμιού στη νεολαία. 

► Και για να γίνουν όλοι επιχειρηματίες (αλήθεια ποιος θα εργάζεται;), θα πρέπει λέει, να δοθούν στο κεφάλαιο μεγαλύτερες φοροαπαλλαγές. Τουτέστιν: καπιταλιστική εκμετάλλευση βαρβάτη.

Εδώ ο κόσμος καίγεται και η «Αυγή» ασχολείται επανειλημμένα με τον Χάμπερμας και τον Ζίζεκ

Τουτέστιν: Χάμπερμας, η ΕΕ λέει απέτυχε διότι δεν υπάρχει πολιτική ενοποίηση. Με άλλα λόγια, ο σοσιαλδημοκράτης Χάμπερμας, ζητά επί της ουσίας διάλυση των εθνικών κοινοβουλίων και μεταφορά όλων των αρμοδιοτήτων σ΄ ένα υπερεθνικό κοινοβούλιο της ΕΕ. Έτσι ο «σοσιαλισμός» της Σχολής της Φρανκφούρτης θα έρθει γρηγορότερα.

Όσο για τον μαρξίζοντα Ζίζεκ, για να τον κατανοήσει κανείς πρέπει να έχει διδακτορικό… λακανικής ψυχολογίας.

Είναι ακριβώς αυτή η ιδεολογική θολούρα του ΣΥΡΙΖΑ, που τον οδηγεί να υποστηρίζει μια άποψη, αλλά και το αντίθετό της. Σ΄ ένα ζήτημα πάντως η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ μένει σταθερή στη θέση της: ΕΕ και ξερό ψωμί.

► Στα διάφορα τηλεοπτικά πάνελ το τελευταίο διάστημα, αλλά και παλιότερα, προβάλλεται διαρκώς η θέση ότι, «οι εταίροι μας έκαναν και αυτοί πολλά λάθη» και ότι «είναι καιρός να τα διορθώσουν». 

► Όχι αγαπητοί, οι αστικές κυβερνήσεις των χωρών της ΕΕ δεν έκαναν λάθη. Ανέκαθεν ακολουθούσαν σταθερή γραμμή, υποστηρίζοντας τα συμφέροντα των κυρίαρχων καπιταλιστικών συμφερόντων. 

Στα ίδια πάνελ προβάλλεται το επιχείρημα, ότι η ΕΕ μάς έδινε πολλά λεφτά. Από πού θα παίρνουμε αν βγούμε απ΄ αυτήν; 

Καλά, δε γνωρίζουν ότι στα ταμεία της ΕΕ συνεισφέρει και η Ελλάδα; 

Δε γνωρίζουν ότι τα μεγαλύτερα ποσά έχουν δοθεί στους μεγαλοκαπιταλιστές;

Δε γνωρίζουν ότι πολλά κεφάλαια δεν τα επένδυσαν στην πραγματική οικονομία, αλλά τα μετέφεραν στο εξωτερικό, ή τα τζόγαραν στα χρηματιστήρια;

Δε γνωρίζουν ότι διάφορες επιδοτήσεις που έπαιρναν οι αγρότες, δίνονταν για να εγκαταλειφτεί η παραγωγή ντόπιων προϊόντων; 

Δεν ξέρουν ότι επιβάλλονταν διάφορα πλαφόν στη παραγωγή αγροτικών προϊόντων, και ότι πέρα από αυτό επιβάλλονταν πρόστιμα; 

Μήπως ξέρουν να μάς πουν, όλα τα χρόνια που βρισκόμασταν στην ΕΕ, πόσα αγροτικά νοικοκυριά ξεκληρίστηκαν;

► Ο μεγάλος καημός των τηλεοπτικών καναλιών είναι ο τουρισμός, για την ακρίβεια οι μεγαλοξενοδόχοι. 

► Για τις συνθήκες εργασίας –δηλαδή σκλαβιάς- που επικρατούν σ΄ αυτές τις επιχειρήσεις, θα κάνουν ποτέ κουβέντα; Ή θα μάς δείχνουν μόνο τις ομορφονιές με τα μπικίνι στις παραλίες; Θα μάς πουν πόσες ώρες εργάζονται εκεί οι εργάτες; Για το τι χρήματα παίρνουν; Για το αν είναι ασφαλισμένοι;

► Σε τελική ανάλυση, το πρόβλημα της Ελλάδας είναι να μετατραπεί σε χώρα γκαρσονιών; Δική μας παραγωγή δεν θα έχουμε; Θα μάς πουλάν οι Γερμανοί δυό γερμένα υποβρύχια (μόνοι μας θα μπορούσαμε να τα φτιάξουμε καλύτερα) και θα μάς παίρνουν όλη την αγροτική παραγωγή;

Τα ελληνικά αστικά ΜΜΕ μάς παρουσιάζουν διαρκώς τις απόψεις της γερμανικής εφημερίδας Μπιλντ (Bild) ως σημαντικό γεγονός, που βέβαια εμείς πρέπει να λάβουμε υπόψη μας.

Για όποιον δε γνωρίζει: Πρόκειται για τη μεγαλύτερη βρωμοφυλλάδα της Γερμανίας. Μέσα απ΄ τις σελίδες της παρελαύνουν ο ρατσισμός, ο σεξισμός, η ανωτερότητα της «γερμανικής φυλής», το μίσος της απέναντι σε κάθε τι προοδευτικό, τα κουτσομπολιά, η υποστήριξη ιμπεριαλιστικών επιθέσεων κ.ο.κ. 

Δίνω το σχετικό link της κίτρινης φυλλάδας ( http://www.bild.de/ ). Δε χρειάζεται να κατέχει κάποιος τη γερμανική γλώσσα για να καταλάβει περί τίνος πρόκειται. Οι εικόνες και μόνο αρκούν.

► Θαυμάστε τώρα και τη συνέπεια των θέσεων του ΣΥΡΙΖΑ μέσα από τα λόγια του υπουργού Οικονομικών Βαρουφάκη, σε συνέντευξη που έδωσε στη Bild (28/6), όταν μάλιστα είχε παρθεί ήδη η απόφαση, όχι απλά της κυβέρνησης, αλλά της ελληνικής βουλής, για δημοψήφισμα:

► Για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος αναφέρει ότι η ελληνική πλευρά «είναι ανοιχτή για νέες προτάσεις των Θεσμών». 

Τονίζει δε ότι οι νέες προτάσεις θα μπορούσαν να γίνουν ανά πάσα στιγμή αντικείμενο του δημοψηφίσματος, εάν είναι «σημαντικά καλύτερες» από τις προηγούμενες.

► Αναφέρει μάλιστα ότι «τότε μπορούμε να αλλάξουμε ανά πάσα στιγμή τη δική μας εισήγηση και να προτείνουμε στους ψηφοφόρους να υπερψηφίσουν» και σημειώνει ότι η κυβέρνηση εξακολουθεί να είναι πρόθυμη να διαπραγματευθεί κατά το διάστημα που οι πολίτες θα πρέπει να αποφασίσουν. 

► Με άλλα λόγια, διακόπηκαν οι διαπραγματεύσεις με την τρόικα, προκηρύχθηκε δημοψήφισμα, και παρ΄ όλα αυτά η κυβέρνηση «είναι ανοιχτή για νέες προτάσεις». 

► Στη συνέχεια, η κυβέρνηση μπορεί να τις δεχτεί, και λίγες ώρες πριν το άνοιγμα της κάλπης θα πει στους ψηφοφόρους να τις υπερψηφίσουν. 

► Αυτά συμβαίνουν στη χώρα της Δανιμαρκίας! 

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, όταν τον επισκέφθηκε ο Σαμαράς (28/6), ανέφερε ότι θα πρέπει «να μείνει αδιατάρακτη η πορεία της χώρας σε Ευρώπη και Ευρωζώνη».

Ας κάνουμε μια υπόθεση εργασίας: Έρχονται τα πράγματα έτσι, που η κυβέρνηση αναγκάζεται να πάρει την απόφαση εξόδου από την Ευρωζώνη (σ΄ αυτή τη ζωή ακόμη και ο ευρωληγούρης ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να αλλάξει άποψη). Όμως ο Παυλόπουλος διαφωνεί. Τι κάνει λοιπόν; Απλά, παραιτείται. Τι σημαίνει αυτό; Προκήρυξη εκλογών. Έτσι λέει το Σύνταγμα. Στη περίπτωση αυτή, τα διλήμματα που θα τεθούν στο εκλογικό σώμα είναι πολλά. Οι εκβιασμοί παντός είδους θα αυξηθούν στο κατακόρυφο. Ποιος φταίει για το ότι ο Παυλόπουλος είναι σ΄ αυτή τη θέση και όχι κάποιος άλλος, λ.χ. του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ είχε τη δυνατότητα να τον εκλέξει; 

Παρεμπιπτόντως: Σε μια συζήτηση προχθές με κάποια νεοδημοκράτισα, μου ανέφερε κατά λέξη: «Εμείς δεν φοβόμαστε, έχουμε στήριγμα τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.»

Τα σχόλια περιττεύουν.

► Για τις δυό μαοϊκές Οργανώσεις δεν υπάρχει πρόβλημα. Όποτε ζορίζουν τα πράγματα ρίχνουν το σύνθημα της «Αποχής» και ξεμπερδεύουν.

► Δηλαδή, ούτε «Άκυρο»;

► Έλεος βρε συναγωνιστές. Ακόμη και ο «μεγάλος τιμονιέρης» θα διαφωνούσε.


29/06/2015

(6)

► Σύμφωνα με την κοινή ανακοίνωση των πολιτικών αρχηγών πλην του ΓΓ του ΚΚΕ «Η πρόσφατη ετυμηγορία του Ελληνικού Λαού δεν συνιστά εντολή ρήξης, αλλά εντολή συνέχισης και ενίσχυσης της προσπάθειας για την επίτευξη μιας κοινωνικώς δίκαιης και οικονομικώς βιώσιμης συμφωνίας.» 

► Μάλιστα. Καταλάβατε; Το «όχι» αρχίζει να μετατρέπεται σε «ναι».

Υπενθυμίζουμε –για όσους δεν θυμούνται- ότι ο Λαφαζάνης λίγο πριν το δημοψήφισμα, έλεγε ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ διαθέτει και Plan B

Τότε γιατί δεν το εφάρμοσε και αντί αυτού προκήρυξε δημοψήφισμα;

Αλλά τέτοιες ερωτήσεις είναι «ψιλά γράμματα». 

Μήπως όμως ήταν κι αυτό ένα απ΄ τα τεχνάσματα, ώστε να πάρει η κυβέρνηση περισσότερους ψήφους, αφού ο κόσμος πηγαίνοντας στην κάλπη, θα είχε στο πίσω μέρος του κεφαλιού του ότι η κυβέρνηση διαθέτει σχέδιο για να βγει η Ελλάδα από την κρίση;

► Σε αρκετά άρθρα από τον χώρο της αριστεράς υποστηρίζεται ότι το μήνυμα του δημοψηφίσματος ήταν «ταξικό». Ως απόδειξη αναφέρεται το σχετικά μεγάλο ποσοστό του «όχι» από τις εργατικές συνοικίες, κυρίως της Αθήνας.

► Αυτοί όμως είναι μπακαλίστικοι υπολογισμοί. Η κατάσταση είναι πολύ πιο σύνθετη.

► Όταν κάνουμε λόγο για «ταξικότητα» αναφερόμαστε στο ζήτημα της ταξικής συνείδησης. Επομένως, αν ίσχυε ο παραπάνω ισχυρισμός, τότε κατ΄ ανάγκη θα ίσχυε επίσης ότι οι εργαζόμενοι που όλες αυτές τις δεκαετίες ψήφιζαν –και εξακολουθούν ακόμη σε πολύ μεγάλο βαθμό να ψηφίζουν- αστικά κόμματα, έχουν αναπτυγμένη ταξική συνείδηση. 

► Αν είναι λοιπόν έτσι, τότε εκείνοι που υποστηρίζουν τέτοιες απόψεις δεν έχουν παρά να θέσουν στην ημερήσια διάταξη ζήτημα σοσιαλισμού εδώ και τώρα.

► Και κάτι ακόμη: Αλήθεια, από πότε οι ψηφοφόροι της νεοναζιστικής «Χρυσής Αυγής» που ψήφισαν «όχι» απέκτησαν ταξική συνείδηση;

Η Όλγα Μοσχορίτου του ΣΥΡΙΖΑ με άρθρο της στην iskra (6/7), θέτει το πονηρούτσικο και προβοκατόρικο ερώτημα: «Άκυρο στις κάλπες της ιστορίας;», υπονοώντας και χλευάζοντας προφανώς εκείνους που ψήφισαν «άκυρο».

Στο ίδιο μήκος κύματος κινούνται και οι περισσότερες οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς που ήταν υπέρμαχοι του «όχι», ερμηνεύοντάς το «άκυρο» ως «αναχωρητισμό από την ιστορία». Εδώ οι αντιλήψεις τους ταυτίζονται με αυτές των συριζαίων.

Να ξεκαθαρίσω λοιπόν: Όσοι υποστηρίζουν τέτοιες απόψεις είναι βαθιά νυχτωμένοι. Αν νομίζουν ότι με το χαρτάκι τους του «όχι» έχουν ωθήσει μπροστά την ιστορία, θα ήταν καλύτερα να πιαστούν όλοι χέρι-χέρι, και με προσκέφαλό τους τον αστικό κοινοβουλευτικό κρετινισμό, να ονειρεύονται την επανάσταση.

Για αυτούς που ψήφισαν «άκυρο» και ξεκαθάρισαν από την αρχή τους λόγους που το κάνουν, η συνείδησή τους είναι ήσυχη. Για όλους όμως εκείνους που ψήφισαν «όχι», είναι;

Όσο για το περί «αναχωρητισμού», ας μην πω καμιά βαριά κουβέντα…

Ταξικά «άκυρο» σημαίνει: «Άκυρο» στην ΕΕ, ΕΚΤ και ΔΝΤ. «Άκυρο» σ΄ εκείνους που ξεπουλούν την Ελλάδα. «Άκυρο» σε όλους εκείνους που έκαναν τη ζωή μας μαύρη. «Άκυρο» στους ιμπεριαλιστές δολοφόνους όπου γης. «Άκυρο» σε όλους τους εκβιασμούς! «Άκυρο» στους συριζαίους ροζάνθρωπους, που θέτοντας με κουτοπόνηρο τρόπο το ερώτημα στο δημοψήφισμα, προσπάθησαν να συνενώσουν τον ΣΥΡΙΖΑ, γιατί γνώριζαν ότι θα δυσκολεύονταν να περάσουν ένα νέο μνημόνιο από τη βουλή -τώρα τους λύθηκαν τα χέρια. 

Το πραγματικό ΟΧΙ θα δοθεί στους δρόμους του αγώνα. Το ταξικά «άκυρο» θα είναι εκεί, παρών! Το παρδαλό «όχι» θα είναι;

► Κατά τον Γιώργο Πετρόπουλο του «Εργατικού Αγώνα», ο οποίος όπως φαίνεται διεκδικεί την αποκλειστική ερμηνεία των γραπτών του Ζαχαριάδη πανελλαδικώς, «εκείνοι που δεν θα ψήφιζαν ποτέ “ΝΑΙ” ρίχνοντας στην κάλπη άκυρο ψηφοδέλτιο, εξ αντικειμένου στηρίζουν το “ΝΑΙ” στερώντας την ψήφο τους από το “ΟΧΙ”.». Μ΄ αυτά και μ΄ άλλα τερτίπια ο Πετρόπουλος προσπαθεί να πείσει μέσα από την «Εφημερίδα των Συντακτών» (4/7).

► Έτσι «σκέφτονται» μόνο οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές, που είναι ανθρώπινο κατασκεύασμα. Ο Η/Υ προγραμματίζεται εξ΄ αρχής για να βγάλει κάποιο αποτέλεσμα. Η ταξική πάλη όμως λειτουργεί με άλλους κανόνες, και καλά θα κάνει ο Πετρόπουλος να τους μελετήσει.

► Ο Γ. Πετρόπουλος μάλιστα, μάς κουνά και το δάχτυλο, ώστε να μην εκφράσουμε ούτε άποψη για τους άλλους, διότι όπως λέει, όσοι προεξοφλούν ότι το «όχι» δίνει «λευκή επιταγή στον Τσίπρα έχουν δικαίωμα να το κάνουν μόνο εφόσον αναφέρονται στη δική τους στάση.» 

► Η θρασύτητα τούτη συγκρίνεται μόνο μ΄ εκείνη του Βενιζέλου.

► Κι ύστερα κάνουν λόγο για συνεργασίες και αντιιμπεριαλιστικό αντιμονοπωλιακό μέτωπο…

Ο Σαμαράς αναχωρεί από πρόεδρος της ΝΔ. 

Κάποιοι του «όχι» της αριστεράς πανηγυρίζουν χαιρέκακα. Λες και αν μπει κάποιος άλλος στη θέση του θα αλλάξει κάτι. 

► Βαρουφάκης, τέλος από υπουργός. Τώρα έχει άλλες ασχολίες: Ετοιμάζεται να δημοσιεύσει βιβλίο, εικάζουμε με τα πεπραγμένα του. Θα μπορούσε να έχει τίτλο «Θεωρία παιγνίων της μνημονιακής πολιτικής ΣΥΡΙΣΑ-ΑΝΕΛ», ή «Ευρωπαϊκός Μινώταυρος: Πως θα σώσουμε τις τράπεζες».

► Στη θέση του αναλαμβάνει ο Τσακαλώτος. 

► Οι διαφορές που μπορούν να εντοπιστούν ανάμεσα στους δυό είναι πολύ μεγάλες: Ο Βαρουφάκης μιλά πολύ καλά τα Αγγλικά, ο Τσακαλώτος μιλά καλύτερα τα Ολλανδικά, αλλά και τα αγγλικά της Οξφόρδης. Ο Βαρουφάκης έχει ξυρισμένο κεφάλι, ενώ ο Τσακαλώτος όχι. Ο Βαρουφάκης άφηνε το πουκάμισο έξω από το παντελόνι, ενώ ο Τσακαλώτος το έχει μέσα. Έχουν όμως και δυό κοινά: Φορούν και οι δυό ανοιχτό πουκάμισο και αποφεύγουν τη γραβάτα. 

► Ελληνικέ λαέ, βασανισμένε…


06/07/2015

(7)

► Δημοψήφισμα τέλος. Και τώρα τι γίνεται;

► Σε ό,τι αφορά την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ κινείται ήδη στα παλιά γνωστά μονοπάτια. 

► Εν ολίγοις: α) Πιθανό είναι ένα μικρό «κούρεμα» του χρέους. Τη θέση αυτή την είχε εξάλλου υποστηρίξει εδώ και καιρό και το ΔΝΤ (αν θυμάμαι καλά αυτό κυμαινόταν στο 30%). β) Η απόφαση για ένα νέο μνημόνιο πρέπει να θεωρείται βέβαιη. Λέγεται ότι θα είναι πιο «ήπιο» σε σύγκριση με τα προηγούμενα. Αλλά ούτε και αυτό είναι σίγουρο. Θα φαίνεται πιο «ήπιο» με την έννοια ότι η αποπληρωμή του στους τοκογλύφους θα γίνει κατά πάσα πιθανότητα σε μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, ώστε η κυβέρνηση να πάρει μια μικρή ανάσα. γ) Σύμφωνα με μια είδηση της τελευταίας στιγμής: Υπάρχει η πιθανότητα να ζητηθούν δυό δάνεια-μνημόνια. Το ένα θα είναι μικρό (αγγουράκι του μηνός -«γέφυρα» το ονομάζουν), πχ 8-10 δις ευρώ ώστε να αποκατασταθούν κυρίως άμεσα προβλήματα ρευστότητας και το άλλο θα είναι πολύ μεγαλύτερο (αγγούρι), που θα δοθεί κατά το Σεπτέμβριο. Ασφαλώς και τα δυό θα συνδέονται με μέτρα λιτότητας-αυτοκτονίας (γνωστά και ως «μεταρρυθμίσεις»).
► Το μνημόνιο επομένως που θα «έσχιζε» ο Τσίπρας αποτελεί όνειρο θερινής νυκτός. 

Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, σε σχέση με την κατάσταση πριν το δημοψήφισμα, πέτυχε εκτός των άλλων δυό πράγματα: α) Να συνενώσει γύρω της τον όλο ΣΥΡΙΖΑ, ιδιαίτερα την Αριστερή Πλατφόρμα. Έτσι ένα νέο μνημόνιο θα περάσει από τη βουλή χωρίς μεγάλα προβλήματα. β) Να επικαλείται διαρκώς το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, το οποίο θα παρουσιάζει ως αποδοχή των θέσεών της. 

Το μεγαλύτερο πρόβλημα που δημιουργείται σε σχέση μ΄ αυτό το τελευταίο είναι, ότι, ακόμη περισσότεροι εργαζόμενοι θα ενσωματώνονται στη σοσιαλρεφορμιστική-σοσιαλδημοκρατική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ. Τουτέστιν: Οι δυσκολίες του χώρου της κομμουνιστικής αριστεράς αυξάνονται, επομένως και οι προσπάθειές τους τόσο για κοινή πάλη όσο και στον τομέα της διαφώτισης, πρέπει να πολλαπλασιαστούν.

► Να και μια απόδειξη για τα πιο πάνω: Σύμφωνα με δήλωση του Γραμματέα του ΣΥΡΙΖΑ στο ραδιοφωνικό σταθμό στο «Κόκκινο», Τάσου Κορωνάκη (7/7), αναφερόμενος στα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος, δηλώνει κορδωμένος: «Δεν γίνεται να προδώσουμε αυτόν τον κόσμο, τώρα μας ενώνουν δεσμοί αίματος με το 61,3%». 

► Έτσι λοιπόν, το 4% που είχε ο ΣΥΡΙΖΑ πριν δυό χρόνια, ενώνεται με «δεσμούς αίματος» με το σύνολο του «όχι», δηλαδή το 61,3%. 

► Καταλάβατε συναγωνιστές της ρήξης; Ο ΣΥΡΙΖΑ σάς διεκδικεί. 

► Πάντως το δικό μου αίμα είναι σπάνιας ομάδας (ΑΒΓ ), γι΄ αυτό ο Κορωνάκης και το κόμμα του δεν έχουν πιθανότητες επιτυχίας. 

► Σε ό,τι αφορά την προδοσία, δηλαδή την πολιτική απάτη του ΣΥΡΙΖΑ, αυτή λαμβάνει ήδη χώρα μπροστά στα μάτια μας.

► Οι δηλώσεις αυτού του είδους μέρα με τη μέρα θα πληθαίνουν.

Ακόμη μια απόδειξη για τα πιο πάνω: Ο πρώην Ευρωπαίος Επίτροπος Γκ. Φερχόιγκεν μιλώντας στο Deutschlandradio Kultur (7/7) τάχθηκε υπέρ του «ναι» σε ένα κούρεμα του ελληνικού χρέους. 

► Σύμφωνα με δήλωση του προέδρου των ελλήνων καπιταλιστών (γνωστού και ως ΣΕΒ), Θ. Φέσσα, «Εμείς, η ελληνική επιχειρηματική κοινότητα, πιστεύουμε ακράδαντα ότι η Ελλάδα ανήκει στην ζώνη του ευρώ και την Ευρωπαϊκή Ένωση. […] Η ελληνική επιχειρηματική κοινότητα είναι διατεθειμένη να υποστηρίξει περαιτέρω δημοσιονομικά μέτρα για να ενισχυθεί η θέση της χώρας στη ζώνη του ευρώ […] Σε αυτές τις ιστορικές στιγμές, η ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε να μεταφέρει στους ευρωπαίους εταίρους μας ένα ισχυρό μήνυμα ενότητας, υπευθυνότητας και δέσμευσης.»

► Συμπέρασμα πρώτο: Οι έλληνες καπιταλιστές θέλουν, όπως πάντα, ΕΕ και ευρωζώνη, όπως και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

► Συμπέρασμα δεύτερο: Η ελληνική αστική τάξη με το νέο μνημόνιο που βρίσκεται στα σκαριά μυρίζεται φρέσκο αίμα (βλέπε: μεταρρυθμίσεις = λιτότητα = μεγαλύτερα κέρδη).

► Συμπέρασμα τρίτο: «Ισχυρό μήνυμα ενότητας και υπευθυνότητας» μεταφρασμένο στη γλώσσα του προλεταριάτου σε συνθήκες καπιταλισμού, σημαίνει δυό πράγματα: α) Η αστική τάξη υποστηρίζει την κυβέρνηση. β) Η «ενότητα» για την αστική τάξη ισοδυναμεί με «ταξική ειρήνη».

Ενόψει ενός νέου μνημονίου τα χείλη των αστικών ΜΜΕ αρχίζουν πάλι να γελούν.

Παράλληλα συνεχίζουν την κινδυνολογία και την καλλιέργεια του φόβου.

► Σε μια έκθεσή της η Διεθνής Αμνηστία κάνει λόγο για κακοποίηση των προσφύγων και μεταναστών στα Βαλκάνια, ότι ξυλοκοπούνται από την αστυνομία και εγκαταλείπονται από την ΕΕ.

► Μεταξύ των χωρών που αναφέρονται είναι και η Ελλάδα.

► Ένα άλλο στοιχείο της έκθεσης είναι ότι από τον Ιανουάριο του 2014, 123 πρόσφυγες, αιτούντες άσυλο και μετανάστες πνίγηκαν προσπαθώντας να διασχίσουν το Αιγαίο για να φτάσουν στην Ελλάδα και 24 σκοτώθηκαν στους σιδηροδρόμους. 

► Βασική αιτία των πνιγμών είναι ο φράχτης της ντροπής στον Έβρο, αναγκάζοντας όλους αυτούς τους ανθρώπους να  περνούν τα θαλάσσια σύνορα με τα σαπάκια και τις φουσκωτές βάρκες.

► Το γκρέμισμα του φράκτη της ντροπής που διακήρυσσε ο ΣΥΡΙΖΑ πριν τις εκλογές δεν έλαβε χώρα ποτέ.


07/07/2015

(8)

► Το σύνθημα της ηγεσίας του ΚΚΕ «έξω από την ΕΕ με λαϊκή εξουσία» ήταν και παραμένει εσφαλμένο. Το σύνθημα όμως για «άκυρο» ήταν σωστό.

Το τσουβάλιασμα όλων εκείνων που ψήφισαν «όχι» είναι εσφαλμένο. 

► Το επιχείρημα περί ριζοσπαστικοποίησης όλων εκείνων που ψήφισαν «όχι» είναι εν μέρει σωστό. 

Τελικά το «μικρό κακό» μετατράπηκε σε μεγάλο κακό μέσα σε λίγες ώρες. Η σοσιαλδημοκρατία σε όλο της το μεγαλείο.

► Η «Νέα Σπορά» συνεχίζει να σπέρνει παλιές αυταπάτες. 

► Προσπαθεί να ακροβατήσει πάνω στη κόψη του ξυραφιού. 

► Αν το ΚΚΕ κατέβαινε με το δικό του «όχι» μέσα σε αυτό το πολύχρωμο αλαλούμ του «όχι», θα πάθαινε αυτό που έπαθε και το ταξικό «όχι». Αλλά αυτό δε φαίνεται να το αντιλαμβάνεται.

Στη ταξική πάλη ισχύει η άλγεβρα, όμως σε κάποια ζητήματα 1 + 1 = 2. Όποιος ισχυρίζεται ότι κάνει 3, παίρνει από τα τρία το μακρύτερο.

► Γιατί όχι «λευκό»; Διότι «λευκό» σημαίνει δεν έχω σχηματίσει άποψη. Είναι δυνατό μετά από μια λαίλαπα δυό μνημονίων με όλα αυτά που συνέβησαν να μην έχει κάποιος άποψη;

Γιατί όχι «αποχή»; Διότι αποχή μπορεί να σημαίνει πολλά. π.χ. «Δεν με ενδιαφέρει η πολιτική» (απολιτίκ). «Προτιμώ να κολυμπώ στη θάλασσα παρά να πάω για ψήφο» (απολιτίκ). «Δεν με ενδιαφέρει το ποιος κυβερνά» (απολιτίκ). Για όλους αυτούς ισχύουν τα λόγια του Γκράμσι: «Μισώ τους αδιάφορους». Παρακάτω: «Είμαι ενάντια στις αστικές εκλογές, θέλω σοσιαλισμό εδώ και τώρα» (επαναστάτης με περικεφαλαία, μόνο που αν δεν ληφθεί υπόψη ο υποκειμενικός παράγοντας, αυτό που μένει στο τέλος είναι η περικεφαλαία). «Σάς έχω γραμμένους όλους» (αναρχικός, αλλά του γλυκού νερού, διότι και ο κλασικός αναρχισμός έχει άποψη) κτλ.

► Γιατί «άκυρο»; Όχι γιατί το είπε σώνει και καλά η ηγεσία του ΚΚΕ. (Προσοχή: Υπάρχει ο κίνδυνος, αν κάποιος δε ζυγίζει κάθε φορά τη κατάσταση και έχει ένα αντι-ΚΚΕ μένος, να πέφτει στη παγίδα, αυτά που λέει η ηγεσία του ΚΚΕ, ανεξάρτητα από το αν είναι σωστά ή λάθος, αυτός να πράττει πάντα τα αντίθετα, οπότε αν η ηγεσία του ΚΚΕ πράξει το σωστό, αυτός να υποστηρίξει το λάθος). Λοιπόν, το σωστό ήταν «άκυρο», κι αν δεν ήταν κάποιος ΚΚΕ, μπορούσε να γράψει στο ψηφοδέλτιο ό,τι νόμιζε αυτός σωστό. Τουτέστιν: Είμαι πολιτικοποιημένος, αντιστέκομαι με τον τρόπο μου, συμμετέχω, έχω άποψη, αλλά δεν γουστάρω κανέναν, διότι ενώ μου προτείνετε να απορρίψω το ένα μνημόνιο, βάζετε από την πίσω πόρτα το δικό σας. Έτσι και έγινε!

Κάποιοι συνεχίζουν τις αλχημείες με το «άκυρο». Με αυτό ταυτίζουν ούτε λίγο ούτε πολύ τη δύναμη του ΚΚΕ. Δε φαίνεται, πέραν των άλλων, να γνωρίζουν, ότι ψηφοδέλτια του ΚΚΕ με «άκυρο» δεν υπήρχαν σε πάρα πολλά εκλογικά τμήματα.

► Η ουσία είναι ότι σ΄ αυτό το Δημοψήφισμα δεν φάνηκε ούτε μπορούσε να φανεί η πραγματική δύναμη των κομμάτων. Όλοι οι υπολογισμοί να γίνει κατανομή των ποσοστών του «ναι» και του «όχι» στα κόμματα, αν δεν είναι εσκεμμένη είναι βλακώδης.

Η σύγκριση του ΟΧΙ του Ζαχαριάδη το 1940 και του ΟΧΙ στη βασιλευόμενη αστική δημοκρατία το 1974, με το σημερινό Δημοψήφισμα, είναι εντελώς εσφαλμένη. Πρόκειται για ανόμοιες καταστάσεις. Όλες οι γάτες δεν είναι μαύρες.

► Όποιος δυσαρεστείται με τη φράση «λευκή επιταγή προς την κυβέρνηση», μπορώ να την αλλάξω σε, «ανάθεση προς την κυβέρνηση». 

► Που σημαίνει: Απορρίπτω το μνημόνιο όπως τίθεται στο ψηφοδέλτιο, αλλά της αναθέτω να συνεχίσει τη διαπραγμάτευση με τους τοκογλύφους. Και της το αναθέτω, διότι αυτό μού το κάνει καθαρό με χίλιους τρόπους, ήδη πριν το Δημοψήφισμα. Αν εγώ που είμαι μαρξιστής αδυνατώ να το αντιληφθώ, ε, για αυτό δεν φταίει ο μαρξισμός. 

Ο Γιώργος Δελαστίκ όπως πάντα αλλάζει χρώματα όπως ο χαμαιλέοντας. Πριν το Δημοψήφισμα ήταν κρυφο-ΣΥΡΙΖΑ, τώρα που βλέπει τα «σκούρα» αλλάζει πάλι στάση. 

► Για τον συμβουλάτορα του ΣΥΡΙΖΑ Πέτρο Παπακωνσταντίνου, τι να πει κανείς;

Αριστερά; Ποια Αριστερά; 

Μια Αριστερά που εκλαμβάνει την επιθυμία ως πραγματικότητα;

► Από το ταξικό «όχι» κάποια στιγμή αναμένω μια στοιχειώδη αυτοκριτική. 

► Ασφαλώς, όχι σε μια εικοσαετία, γιατί αν τελικά ψηφιστεί το τρίτο μνημόνιο (δε μπορούμε να ξέρουμε τι θα μεσολαβήσει μέχρι τότε), θα είμαστε με το ένα πόδι στο τάφο -τον πραγματικό τάφο.


12/07/2015

(9)

► Δήλωση Τσίπρα (12/7): «Είμαι έτοιμος για έναν έντιμο συμβιβασμό».

► Υπάρχουν και έντιμοι συμβιβασμοί με τους ιμπεριαλιστές τοκογλύφους; Από πότε;

Είναι το τρίτο μνημόνιο τελειωμένη υπόθεση; Πιστεύω ότι ακόμη και τώρα, είναι δύσκολο να ειπωθεί με απόλυτη βεβαιότητα κάτι τέτοιο. 

Πολλά ενδεχόμενα είναι ανοιχτά. Η σημερινή πολιτική κατάσταση είναι μια κινούμενη άμμος. Αλλάζει μέρα με τη μέρα, ώρα με την ώρα.

Είναι πιθανό να γίνει δεκτή η πρόταση της κυβέρνησης από την τρόικα και στη συνέχεια να περάσει από το ελληνικό κοινοβούλιο.

Πιθανό είναι επίσης να γίνει δεκτή, αλλά στο ελληνικό κοινοβούλιο να μην υπάρξει η δεδηλωμένη. Τι θα πράξει στη περίπτωση αυτή η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ; Άγνωστο.

Πιθανό είναι ακόμη να υπάρξει η δεδηλωμένη, αλλά λόγω των βαρών που θα επωμισθεί ο ελληνικός λαός, μετά από ένα διάστημα θα μεγαλώσει η δυσαρέσκεια (αυτό πρέπει να θεωρείται δεδομένο) και θα αρχίσουν οι κλυδωνισμοί. Στη περίπτωση αυτή η προκήρυξη εκλογών είναι το πιο πιθανό ενδεχόμενο. Ήδη από τώρα αυτή προβάλλεται από ανώτατα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ.

Προβλέψεις επομένως δε μπορούν να γίνουν με βεβαιότητα για τίποτα.

► Τα κάστρα της αστικής τάξης είναι πολλά. Το τελευταίο και πιο ισχυρό: Οι μηχανισμοί βίας και καταστολής –ο ατσάλινος βραχίονάς της. 

Ένα ζήτημα που δεν πρέπει να διαφύγει από το οπτικό πεδίο της Αριστεράς, είναι ότι η λαϊκή δυσαρέσκεια μπορεί μέχρι σ΄ ένα βαθμό να διοχετευθεί στους νεοφασίστες και την παραπέρα άνοδο της Χρυσής Αυγής.

► Κατά τον Ν. Κοτζιά (12/7) «υπάρχουν πελατειακές σχέσεις ανάμεσα σε ισχυρές χώρες της ΕΕ»

► Κι εγώ νόμιζα ότι υπάρχουν άτυπες συμφωνίες μεταξύ των ιμπεριαλιστών για το μοίρασμα της λείας.
Το ζήτημα των διιμπεριαλιστικών αντιθέσεων έχει πολλές «αναγνώσεις».

Σε ό,τι αφορά τη στάση των ΗΠΑ απέναντι στη Γερμανία σε σχέση με την Ελλάδα: Η γενική άποψη του γερμανικού ταξικού εργατικού κινήματος είναι ότι οι ΗΠΑ κρατούν μια πιο ήπια στάση, όχι ασφαλώς γιατί αγαπούν την Ελλάδα, αλλά επειδή υπάρχει φόβος για μεγαλύτερη προσέγγιση της χώρας μας, ιδιαίτερα με τη Ρωσία.

► Πολύ καλό το βιντεάκι του Μπογιόπουλου με τη «ντροπή». Ταίριαζε στη περίσταση. Την επόμενη φορά όμως ας βάλει κανένα με αντάρτικα τραγούδια, γιατί έπεσε πολύ ψυχοπλάκωμα.

Από πότε η κριτική μεταφράζεται σε μεμψιμοιρία;

Μήπως χρειάζεται να επαναλάβω τα λόγια της Ρόζας Λούξεμπουργκ;

Για να μην παρεξηγηθώ: Σε καμιά περίπτωση δεν θέτω υπό αμφισβήτηση τις προθέσεις του ταξικού «όχι». Αλλά αυτό που μετρά πάντα είναι το αποτέλεσμα.


12/07/2015


Ανατρεπτικά (2016)

Ανατρεπτικά (1)

► Από τις 20 έως τις 23 Ιανουαρίου φέτος γίνεται η ετήσια συνάντηση των παγκόσμιων μεγαλοκαρχαριών του αυτοαποκαλούμενου Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός της Ελβετίας.

► Το Φόρουμ αυτό χρηματοδοτείται από 1000 περίπου μεγάλα κοντσέρν. Κατά μέσο όρο καθένα από αυτά έχει έναν τζίρο που ξεπερνά τα 5 δισεκατομμύρια δολάρια.

► Σ΄ αυτό συμμετέχει φέτος και ο Τσίπρας. Πήγε να τους πείσει ώστε να κάνουν επενδύσεις στην Ελλάδα. «Επενδύσεις» στη γλώσσα των κεφαλαιοκρατών σημαίνει ακόμη μεγαλύτερο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας ή ό,τι έχει μείνει απ΄ αυτήν, φορολογική ασυλία, φοροδιαφυγή, καταπάτηση εργασιακών δικαιωμάτων, μισθοί πείνας, καταστροφή του περιβάλλοντος…

► Όπως μάς πληροφορούν τα «τσακάλια» του Left.gr, έχει πάρει λέει μαζί του μεγάλες «αποσκευές». 

► Μια από αυτές, όπως γράφουν, είναι τα μεγαλύτερα φορολογικά έσοδα. Μάλιστα, όπως τονίζουν, φέτος θα υπάρξει και πλεόνασμα. Αυτό που δεν αναφέρουν είναι ότι τα εκατομμύρια αυτά προέρχονται από τον ιδρώτα των εργαζομένων.

► Γίνεται πολύς ντόρος για εισροές κεφαλαίων από το ΕΣΠΑ. Καλά βρε λεβέντες, δε γνωρίζετε ότι και η Ελλάδα συνεισφέρει στα ταμεία της ΕΕ; Ότι αυτά είναι χρήματα του ελληνικού λαού;

► Αναφέρουν ακόμη ότι μέσα στο 2016 θα διοχετευθούν 8 δισ. ευρώ στην πραγματική οικονομία. Μόνο; Για τα δεκάδες δισεκατομμύρια που διοχετεύθηκαν στις ιδιωτικές τράπεζες δεν θα μας πουν τίποτα; 

Η φουφού του Θανάση Καρτερού δουλεύει στο φουλ. (βλ. «Αυγή», 20/01/2016).

Οι άλλοι λέει, και εννοεί ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, έφαγαν πολλά, αλλά εμείς ως ΣΥΡΙΖΑ τρώμε πιο λίγα. Τα δικά μας είναι πταίσματα μπροστά στα δικά τους.

Κάτι υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ, για παράδειγμα, έχουν μετοχές σε τράπεζες και περιουσιακά στοιχεία που ξεπερνάν το ένα εκατ. ευρώ έκαστος. Σιγά τώρα, ψιλά πράγματα. Οι άνθρωποι έχυσαν ιδρώτα, δούλεψαν βρε αδερφέ, πως το λένε. Αν τώρα πολλά από αυτά είναι και αδήλωτα, ε, δε πειράζει. Αφού και η γιαγιά που πουλάει ζαρζαβατικά «φοροδιαφεύγει», γιατί να μην το κάνουν και οι υπουργοί;

Βέβαια εδώ δεν πρόκειται άμεσα για χρήμα. Όχι, αλλά «μόνο» για «ζεστές θεσούλες» στα υπουργεία που φέρνουν χρήμα, και ασφαλώς δημόσιες σχέσεις με μέλλον.

Διότι ο Ιάσονας, κατάγεται από μεγάλη οικογένεια «ηρώων» ή αγωνιστών (αυτό είναι προς απόδειξη), που τώρα ζητούν ανταμοιβή για τα κατορθώματά τους. Και ο Ιάσωνας την δίνει απλόχερα (να βολέψουμε τους δικούς μας).

Δεν είπε κανείς σ΄ αυτό το παιδί ότι οι ιδέες δεν εξαργυρώνονται;

Δεν έμαθε ότι ο άνθρωπος δεν κρίνεται μόνο από το παρελθόν, αλλά κάθε μέρα κάθε στιγμή;

Το μεγάλο πρόβλημα όμως είναι ότι αυτά εκστομίζονται από το γραμματέα της Νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ.
Και το ακόμη μεγαλύτερο, ότι ο γίγαντας της σκέψης Καρτερός, προσπαθεί κάθε φορά σε όλα τα ζητήματα να θολώσει τα νερά γύρω από την ουσία της υπόθεσης. 

Επί του προκειμένου: «Να προσέχουν χίλιες φορές τους διορισμούς, τους ορισμούς, και τους κομπασμούς οι αρμόδιοι. Σωστά. Αλλά να προσέχουμε κι εμείς όχι μόνο τι λένε, αλλά και γιατί το λένε, όσοι έκαναν καθεστώς τα μεγάλα δεξιά τζάκια, και τώρα αγανακτούν με τις μικρές αριστερές φουφούδες…». 

Απ΄ τη μια «καυτηριάζει» τους δικούς του, διότι ο άνθρωπος αισθάνεται αριστερός. Απ΄ την άλλη η σύγκρισή του δεν έχει σχέση με την αριστερά και την ιδεολογία της, αλλά με «τα μεγάλα δεξιά τζάκια». 

Πρόκειται περί διχασμένης προσωπικότητας; Σ΄ αυτό δεν είμαι αρμόδιος να απαντήσω. Το βέβαιο είναι ότι πρόκειται για συριζαίικες κουτοπονηριές, που κατορθώνουν να κρατάν εγκλωβισμένο πολύ κόσμο σ΄ ένα σοσιαλδημοκρατικό κόμμα. Ως πότε;

Παναγιώτης Γαβάνας

Δημοσιεύτηκε στο ιστολόγιο «Βαθύ Κόκκινο», 20.01.2016


Ανατρεπτικά (2)

► Ο Σταύρος Θεοδωράκης συναντήθηκε με τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

► Κύλισε ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι.

► Και τι είπαν οι δυό «μεγάλοι άνδρες»;

► Ο Μητσοτάκης ο τζούνιορ αναγνωρίζει λέει την «αποστροφή του στο λαϊκισμό». Τι λες βρε παιδί μου!

► Κι ο άνθρωπος με το σακίδιο κατευχαριστημένος αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι «υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι αποφασισμένοι, παρά τις διαφορές τους να συμπλεύσουν για κάποιες μεγάλες μεταρρυθμίσεις για τη χώρα». 

► Τι εννοούν οι αστοί όταν τσιλιμπουρδίζουν περί σύμπλευσης για κάποιες μεγάλες μεταρρυθμίσεις; 1) Συμφωνία στα βασικά, δηλαδή στη συγκεκριμένη περίπτωση, στην εφαρμογή των μνημονίων. Γι΄ αυτό και τα ψήφισαν μαζί. 2) «Μεταρρύθμιση» για τους αστούς σημαίνει ξεζούμισμα των εργαζομένων και παραπέρα ξεπούλημα της χώρας. 

Σύμφωνα με νέα στοιχεία που αφορούν στην ανεργία, οι εγγεγραμμένοι άνεργοι το Δεκέμβριο ήταν 858.802. Ο συνολικός αριθμός τους αυξήθηκε κατά 1,72%.

Από αυτούς το 52,71% είναι γραμμένοι στα μητρώα του ΟΑΕΔ για διάστημα μεγαλύτερο των 12 μηνών, με λίγα λόγια είναι μακροχρόνια άνεργοι. 

Οι επιδοτούμενοι όμως άνεργοι είναι 186.736. Που σημαίνει ότι επιδοτούνται μόνο το 21,74%. Η κυβέρνηση των Συριζανέλ τους λέει κόψτε το κεφάλι σας να ζήσετε. Για τους δε υπόλοιπους τα 360 ευρώ του επιδόματος, δεν φτάνουν ούτε για πιπέρι. 

Στην πραγματικότητα όμως είναι γνωστό, ότι η ανεργία ανέρχεται γύρω στο ενάμισι εκατομμύριο. Υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες άνεργοι που δεν είναι δηλωμένοι στον ΟΑΕΔ για μια σειρά λόγους.

Σημειώνουμε ακόμη ότι σύμφωνα με τα νεότερα στοιχεία του ΟΟΣΑ, η Ελλάδα έρχεται δεύτερη σε ανεργία παγκοσμίως, με πρώτη τη Νότια Αφρική. Ναι παγκοσμίως, σωστά διαβάσατε.

Ενάμισι εκατομμύριο ανθρώπινες ψυχές έχουν πετάξει στον Καιάδα με την πολιτική τους τούτοι οι «μακάκοι». Την ίδια στιγμή ο «αρχιμακάκος» βγάζει λογίδρια μπροστά στους δισεκατομμυριούχους στο Νταβός, μήπως και μας λυπηθούν, ώστε να κάνουν, λέει, «επενδύσεις».

► Σύμφωνα με τη νέα Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής οι ανισότητες μεταξύ των κρατών μελών, όσον αφορά στην οικονομική ανάπτυξη και άλλους βασικούς κοινωνικούς δείκτες, είναι τεράστιες. Αυτό όμως το ξέρουν και οι πέτρες. Πάμε παρακάτω.

► Και τι προτείνει, μεταξύ άλλων, για να μειωθούν, η αρμόδια επίτροπος για την Απασχόληση Μαριάν Τίσεν; Θα πρέπει λέει, «να προωθήσουμε την επιχειρηματικότητα και την καινοτομία». Τόσο απλά.

► Τι σημαίνει αυτό; Ότι καθένας θα «μπορεί» να ανοίξει και μια επιχείρηση. Με τι χρήματα; Αυτό το ξέρει μόνο η Τίσεν. 

► Και ποιος θα εργάζεται στις βιομηχανίες, στη γεωργία κτλ; Ρωτήστε την Τίσεν, δηλαδή την ΕΕ. Αυτοί έχουν απάντηση για όλα.

► Δεν είναι λοιπόν τυχαίο που τούτη εδώ η κυβέρνηση –και όχι μόνο- προσπαθεί να θεσμοθετήσει ειδικό μάθημα στα σχολεία περί επιχειρηματικότητας. Διότι οι μαθητές, θα πρέπει από μικρή ακόμη ηλικία να εμπεδώσουν τα «πλεονεκτήματα» του καπιταλισμού. Η εκμετάλλευση θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη, κάτι το φυσιολογικό.

► Σε ό,τι τώρα αφορά τον όρο «επιχειρηματικότητα», αν ανοίξει κανείς αστικά βιβλία οικονομίας, θα βρει δεκάδες ορισμούς. Ο καθένας γράφει και το δικό του. Σε ένα όμως συμφωνούν όλοι: στην καπιταλιστική εκμετάλλευση. 

Άλλοι πάλι τσαρλατάνοι. Ο οίκος πιστοληπτικής αξιολόγησης Standard & Poor's σε έκθεσή του για τις χώρες της Ευρωζώνης αναφέρει: «Θα μπορούσαμε να αναβαθμίσουμε το αξιόχρεο της Ελλάδας στην κατηγορία "Β", εάν θεωρούσαμε ότι η πιθανότητα αθέτησης πληρωμών της είναι μικρότερη από μία στις δύο, που με τη σειρά του θα εξαρτάτο από μία βελτίωση στα βασικά οικονομικά μεγέθη της χώρας»

Τι σημαίνει αυτό; Πολύ απλά: Κοιτάξτε σαν Ελλάδα να ξεπληρώσετε τα δάνεια που πήρατε, με λίγα λόγια, συνεχίστε να εφαρμόζετε το μνημόνιο, ξεζουμίστε τους εργαζόμενους, και εμείς θα σκεφτούμε αν θα σας αναβαθμίσουμε. 

Ποιοι είναι αυτοί οι κύριοι; Πρόκειται για διεθνή κεφαλαιοκρατικά κοράκια, τα οποία βγάζουν αξιολογήσεις ανάλογα με το τι θα τους πληρώσεις. Για ιμπεριαλιστικά κράτη που χρωστούν τα μαλιοκέφαλά τους, όπως οι ΗΠΑ και η Γερμανία για παράδειγμα, τα κοράκια αυτά τις αξιολογούν πάντα με Α (δηλ. άριστα, να το πούμε έτσι). Ο ιμπεριαλιστής πληρώνει το κοράκι του και του γεννά χρυσά αυγά. 

Αλλά δεν είναι μόνο θέμα πληρωμής. Αν το κοράκι πάρει εντολή απ΄ το ιμπεριαλιστικό αφεντικό του (αυτά γίνονται πάντα στο παρασκήνιο), τότε μια χώρα μπορεί να παραμένει υποβαθμισμένη, ώστε να μην μπορεί να βγει στις χρηματαγορές, διότι τα επιτόκια θα είναι υψηλά, για να αναγκάζεται να παίρνει δάνεια απ΄ τον ιμπεριαλιστή (που εμφανίζεται με διάφορες μορφές, πχ Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ΔΝΤ, ιδιώτες δισεκατομμυριούχοι κτλ). Έτσι η εξάρτηση, που δεν είναι μόνο οικονομική, αλλά και πολιτικο-στρατιωτική, βαθαίνει ακόμη περισσότερο.

Έτσι δουλεύει το σύστημα.

Παναγιώτης Γαβάνας

Δημοσιεύτηκε στο ιστολόγιο «Βαθύ Κόκκινο», 21/01/2016


Ανατρεπτικά (3)

► Η «Αυγή» επιμένει να μας καθησυχάζει μέσω του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών -μιας και η ίδια δεν έχει άποψη: Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε –μας λέει- δεν αποκάλεσε τον Τσίπρα ανόητο.

► Απλά… stupid, έτσι για τη πλάκα.

«Κι όμως, κάτι ενώνει Σόιμπλε – Τσίπρα», αναφέρει η ίδια εφημερίδα (22/01/2016) στο πρωτοσέλιδό της. 

Τι μπορεί όμως να είναι αυτό; Η απάντηση δίνεται προς το τέλος του άρθρου: Τους ενώνει –λέει- η ατάκα «Χρειαζόμαστε μια Ευρώπη της αλληλεγγύης».

Μάλιστα. Καταλάβατε; Τα γερμανικά ιμπεριαλιστικά κοράκια είναι μαζί μας αλληλέγγυα επειδή έχουν εξαγοράσει ό,τι έμεινε σ΄ αυτή εδώ τη χώρα. Και οι εγχώριοι ανόητοι μάς πουλάνε το κουτόχορτο περί «αλληλεγγύης». 

► Είναι σημαντικό, να είναι κανείς σε θέση «να διαβάζει ανάμεσα στις γραμμές», αν θέλει να αντιμετωπίσει την αστική προπαγάνδα. Να ένα παράδειγμα:

► Σύμφωνα με τα συριζαίικα μέσα ενημέρωσης, «κύκλοι του υπουργείου Εργασίας δήλωσαν ότι οι εκπρόσωποι των θεσμών, δεν ζήτησαν δραστική περικοπή των συντάξεων».

► Το «ζουμί» εδώ βρίσκεται στις λέξεις «δεν» και «δραστική». Οι δυό αυτές λεξούλες προσπαθούν να μειώσουν τη σημασία του προβλήματος. Αφενός, προσπαθούν να παρουσιάσουν το κουαρτέτο, που τώρα το ονομάζουν «θεσμοί», ότι μας έκανε κάποια χάρη. Αφετέρου, εμμέσως πλην σαφώς, υπονοούν ότι η κυβέρνηση «έδωσε μάχες για να το πετύχει». 

► Η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση δεν πέτυχε απολύτως τίποτα, αλλά τηρεί πιστά αυτά ακριβώς που αναφέρει το μνημόνιο.

► Το ερώτημα που αφορά τους συνταξιούχους είναι: Θα γίνει περικοπή των συντάξεων, ναι ή όχι; Η απάντηση είναι: Θα γίνει! Όλα τα υπόλοιπα είναι κουραφέξαλα.

► Παρακάτω: Πως καθορίζεται το πόσο δραστική θα είναι μια μείωση; Όταν κάποιος συνταξιούχος παίρνει 500 ευρώ το μήνα και στη συνέχεια η κυβέρνηση την κατεβάζει στα 400 ευρώ, δηλαδή κατά 20%, αυτή δεν είναι δραστική μείωση; 

► Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Η μείωση των συντάξεων -και φυσικά των μισθών και ημερομισθίων- γίνεται με πολλούς τρόπους, όπως, πληρωμή του χαρατσιού-ΕΝΦΙΑ, αύξηση στο ηλεκτρικό ρεύμα, στα φάρμακα, στις τιμές των εμπορευμάτων κτλ. Για αυτά όμως δεν λένε κουβέντα.

► Οι λέξεις λοιπόν έχουν μια συγκεκριμένη λειτουργία και χρειάζεται μεγάλη τέχνη για το πώς παρουσιάζει κανείς την αλήθεια. Και οι Συριζαίοι φαίνεται να κατέχουν καλά την τέχνη της διαστρέβλωσης. 

► Ο Μπρεχτ στο κείμενό του «Πέντε δυσκολίες στο γράψιμο της αλήθειας», αναφέρει κάποια παραδείγματα. Είναι διαφορετικό να πεις ο τάδε «έχασε τη ζωή του», ο τάδε «εκτελέστηκε» ή «δολοφονήθηκε».

► Και οι σοσιαλδημοκράτες Συριζαίοι, πράγματι, δολοφονούν την αλήθεια!

Σύμφωνα πάλι με τα συριζαίκα μέσα ενημέρωσης, «ο διεθνής Τύπος κάνει εγκωμιαστικά σχόλια για την παρουσία του Αλ. Τσίπρα στο Νταβός». 

Εδώ, όπως και σε όλα τα ζητήματα, ισχύει η βασική άγραφτη αρχή: Αν θέλεις να φθάσεις στην ουσία της υπόθεσης, πρέπει να θέτεις τα σωστά ερωτήματα.

Ερώτηση: Ποιος είναι αυτός ο «διεθνής Τύπος»; Απάντηση: Ο αστικός.

Στην περίπτωση αυτή ισχύουν τα λόγια του Άουγκουστ Μπέμπελ: «Όταν σε επαινεί ο εχθρός σου, τότε ψάξε να δεις που έκανες λάθος», stupid.

► Ας συνεχίσουμε όμως το «παιχνίδι» με τις λέξεις.

► Σύμφωνα με τον Χρ. Σπρίτζη αναπληρωτή υπουργού ΥΠΟΜΕΔΙ (ψάξτε να βρείτε τι είναι αυτό), «η DIGEA θα λειτουργεί με όρους υγιούς ανταγωνισμού».

► Πως «μεταφράζεται» η αστική οικονομική έννοια «υγιής ανταγωνισμός»;

► Πολύ απλά: Καπιταλιστική εκμετάλλευση αλλά… με μέτρο. Θεσμοθετημένη, ώστε να φαίνεται ότι η καπιταλιστική επιχείρηση τηρεί κάποιους κανόνες, επομένως ότι «προσφέρει» στη κοινωνία. Έτσι μας λένε.

► Αλλά αυτά συμβαίνουν μόνο στον εγκέφαλο των Συριζαίων που υπηρετούν τους κεφαλαιοκράτες.

► Ο εγκέφαλος όμως του κεφαλαιοκράτη, που έχει κατανοήσει το «Κεφάλαιο» του Μαρξ πολύ καλύτερα από αυτόν του Συριζαίου, λειτουργεί διαφορετικά. Ο κεφαλαιοκράτης γνωρίζει ότι η έννοια «υγιής ανταγωνισμός» που διδάσκεται στα πανεπιστήμια, είναι κούφια λόγια και αφορά τους αφελείς. Ότι στον καπιταλισμό ισχύει «ο θάνατός σου η ζωή μου». 

► Στόχος και του πιο μικρού κεφαλαιοκράτη είναι πάντα να γίνει μεγάλος κεφαλαιοκράτης. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο με καπιταλιστικό ανταγωνισμό (και όχι ανταγωνισμό γενικά και αόριστα), που οδηγεί στην εκτόπιση του μικρού κεφαλαίου από το μεγαλύτερο και σε τελική ανάλυση από το μονοπώλιο. 

► Ο Μαρξ γράφει στο «Κεφάλαιο» ότι, η μικρή παραγωγή στον καπιταλισμό γεννά πάντα τη μεγάλη. Αυτό είναι γνωστό ακόμη και στις πέτρες, εκτός φυσικά από τους Συριζαίους (με εξαίρεση τους κεφαλαιοκράτες Συριζαίους).

► Τίθενται τα παρακάτω ερωτήματα. Πρώτο: Η κυβέρνηση των Συριζανέλ έχει σκοπό να σταματήσει τη λειτουργία των ιδιωτικών καναλιών μιας και είναι παράνομα; 

► Η απάντηση είναι καθαρή: Όχι, διότι αυτά τα κανάλια την υποστηρίζουν.

► Δεύτερο: Η κυβέρνηση των Συριζανέλ έχει σκοπό να πάρει πίσω τα εκατοντάδες εκατομμύρια που χρωστούν τα ιδιωτικά κανάλια στο δημόσιο;

► Η απάντηση είναι και πάλι όχι, ακριβώς για τον ίδιο λόγο.

► Τρίτο: Τι προτίθεται να κάνει η αστική κυβέρνηση των Συριζανέλ ώστε οι τράπεζες να σταματήσουν να δίνουν απλόχερα δάνεια στα πλήρως χρεοκοπημένα ιδιωτικά κανάλια; 

► Απάντηση: Απολύτως τίποτα, διότι και οι τράπεζες είναι ιδιωτικές, επομένως σε μεγάλο –στο μέγιστο- βαθμό, είναι ανεξέλεγκτες. 

► Τέταρτο: Τότε γιατί δεν τις εθνικοποιεί;

► Απάντηση πρώτη: Διότι αυτή ακριβώς είναι η ιδεολογία των Συριζανέλ. 

► Απάντηση δεύτερη: Διότι ακόμη και αν το ήθελε το απαγορεύει η ΕΕ (βλέπε: ελευθερία κίνησης κεφαλαίων).

► Πέμπτο: Τότε γιατί δεν αποχωρεί η Ελλάδα από την ΕΕ;

► Απάντηση: Διότι αυτή είναι η ιδεολογία των Συριζανέλ. Υποταγή στα ιμπεριαλιστικά κέντρα με κάθε τίμημα, στο όνομα πάντα της «ΕΕ των λαών», της «ΕΕ των εργαζομένων» κτλ.

► Θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε αυτή την αλυσίδα ερωτημάτων, ξεφεύγοντας βέβαια απ΄ το θέμα που τέθηκε παραπάνω. Οι απαντήσεις που προκύπτουν, ό,τι ερώτημα και να τεθεί, καταλήγουν πάντα στο ίδιο αποτέλεσμα, και αυτό είναι: Η κυβέρνηση τούτη, που έχει ακόμη το θράσος να πουλά «αριστερή πολιτική» στο όνομα της αριστεράς, πρέπει να σταλθεί εκεί ακριβώς που ανήκει: Στον κάλαθο της Ιστορίας! 

Να μη ξεχάσω και μια… μεγάλη είδηση: Η Κριστίν Λαγκάρντ δήλωσε ότι θα θέσει υποψηφιότητα για δεύτερη θητεία στο ΔΝΤ.

Για την κυβέρνηση που «γλύφει» το ΔΝΤ, παρουσιάζοντας το ως υποστηρικτή της Ελλάδας σε σχέση με την ΕΕ / Γερμανία (τόσο τους «κόβει»), πρόκειται για μια σημαντική είδηση.

Για τους εργαζόμενους ισχύει: Χεστήκαμε.

Παναγιώτης Γαβάνας

Δημοσιεύτηκε στο ιστολόγιο «Βαθύ Κόκκινο», 24/01/2016


Ανατρεπτικά (4)

► Το ΚΚΕ απορρίπτει για μια ακόμη φορά πρόταση για κοινή δράση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ -στο ζήτημα του Ασφαλιστικού τώρα.

► Η ανακοίνωση έγινε μέσω του Γραφείου Τύπου μιας και το Πολιτικό Γραφείο έχει να συζητήσει πιο σοβαρά θέματα.

► Όπως τονίζεται στην ανακοίνωση, η κάθε πολιτική και συνδικαλιστική δύναμη θα κριθεί μέσα στο κίνημα. Λογικό. Το ερώτημα είναι: Τι εμποδίζει το ΚΚΕ να συμβάλει στη κοινή δράση σ΄ ένα θεμελιακό ζήτημα;

► Παρακάτω. Δέχεται τις προτάσεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για το Ασφαλιστικό; Σ΄ αυτό δεν απάντησε.

► Αναφέρει η ανακοίνωση προς το τέλος, ότι «η πορεία ανασύνταξης του κινήματος, η αλλαγή συσχετισμών κι η αναμέτρηση με την ταξική αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης - κεφαλαίου, τον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό δεν υπηρετείται μέσα από επαφές, συναντήσεις και συζητήσεις "κορυφών", πολιτικών κομμάτων κ.λπ., που ουσιαστικά υποκαθιστούν το εργατικό - λαϊκό κίνημα, τα όργανα και τις διαδικασίες του.»

► Αλήθεια, από πότε οι συνεργασίες πολιτικών κομμάτων –στο χώρο της Αριστεράς πάντα- υποκαθιστούν το εργατικό-λαϊκό κίνημα; Για τη λενινιστική πολιτική συμμαχιών, η ηγεσία του ΚΚΕ δεν έχει ακούσει τίποτα; Τον «Αριστερισμό» του Λένιν δεν τον έχει μελετήσει; Την όλη ιστορική πορεία του εργατικού κινήματος, και ασφαλώς τους κλασικούς του μαρξισμού σ΄ αυτό το ζήτημα, δεν τα γνωρίζει; 

► Όποιος επιλέγει -ειδικά σε αυτή τη περίοδο που οι εργαζόμενοι βάλλονται από το κεφάλαιο και την αστική κυβέρνηση κατά μέτωπο σε όλη τη γραμμή- το μοναχικό δρόμο, στο τέλος συρρικνώνεται οργανωτικά και πολιτικά. 

Συμπληρώθηκε ένας χρόνος σοσιαλδημοκρατικής-αστικής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και οι Συριζαίοι το γιορτάζουν.

Τα μέσα ενημέρωσής τους αναφέρουν, μεταξύ άλλων, ότι επιτεύχθηκαν δυό «θετικά» μ΄ αυτή την κυβέρνηση.

Το πρώτο είναι «η “έξοδος” της χώρας από το πειθαναγκαστικό πλαίσιο του Μνημονίου». Πως όμως είναι δυνατό να βγαίνεις από το Μνημόνιο, όταν το ψηφίζεις και το εφαρμόζεις; Εδώ πρόκειται για τετραγωνισμό του κύκλου και σ΄αυτό μπορούν να απαντήσουν μόνο οι χαρτορίχτρες.

Το δεύτερο είναι ότι επήλθε ένα «ντόμινο», όπως αναφέρουν, και στην υπόλοιπη ΕΕ, ακολουθώντας προφανώς μια ανάλογη πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Πέρα απ΄ το ότι τέτοιοι παραλληλισμοί μετά βίας θα μπορούσαν να γίνουν –πρόκειται για διαφορετικές χώρες- και εδώ ακολουθείται μια σοσιαλρεφορμιστική πολιτική, με κάποιες αποχρώσεις.

Εκείνο όμως που παρατηρείται είναι διάφορες φυγόκεντρες τάσεις στο εσωτερικό της ΕΕ, για τις οποίες δεν μπορεί ακόμη να υπάρξουν ασφαλείς προβλέψεις στο που θα καταλήξουν. Οι τάσεις αυτές από το επιτελείο του ΣΥΡΙΖΑ ερμηνεύονται ως «απεξάρτηση» από την πολιτική της ιμπεριαλιστικής Γερμανίας (και όχι της Μέρκελ γενικά και αόριστα). 

Η ουσία της υπόθεσης είναι ότι κάθε καπιταλιστικό κράτος και κάθε αστική κυβέρνηση έχουν τις ιδιαιτερότητές τους, ακολουθούν τα συμφέροντα της δικής τους κεφαλαιοκρατικής τάξης, με τις γνωστές εσωιμπεριαλιστικές αντιθέσεις. Επειδή η γερμανική αστική τάξη έχει συνειδητοποιήσει ότι είναι πιθανή η έξοδος χωρών από την ΕΕ, γι΄ αυτό ακριβώς τα τελευταία χρόνια προσπαθεί να συσφίξει τις σχέσεις της με τις πρώην σοσιαλιστικές χώρες που είναι μέλη της ΕΕ, ώστε σε μια τέτοια περίπτωση να αποτελέσει τον πυρήνα μιας τέτοιας «νέας ΕΕ». Περί αυτού πρόκειται.

► Ο Φώτης Κουβέλης δηλώνει στην «Αυγή» ότι «θα συμβάλλει στην προοδευτική διακυβέρνηση του τόπου».

► Να ένας σύμμαχος για τον ΣΥΡΙΖΑ. Με ένα υπουργείο υποθέτουμε ότι ο Κουβέλης θα είναι ευχαριστημένος, ώστε να «συμβάλλει» και αυτός «προοδευτικά» στο ξεζούμισμα του λαού.

Ο υπουργός αγροτικής ανάπτυξης και τροφίμων Β. Αποστόλου δήλωσε ότι «αν πάρουμε πίσω τη συμφωνία (σ.σ. για το Ασφαλιστικό), υπάρχει θέμα παραμονής της χώρας μας στην ΕΕ, να τα καταλάβουν αυτά (σ.σ. οι αγρότες)».

ΕΕ και Μνημόνιο λοιπόν, μέχρι τελικής πτώσης.

► Ο αντιπρόεδρος της ΝΔ Κ. Χατζηδάκης προανάγγειλε τη σύνταξη κυβερνητικού προγράμματος.

► Και γιατί δεν το παίρνει ατόφιο από το ΣΥΡΙΖΑ; Τα ίδια υποστηρίζουν. Έτσι η ΝΔ θα κερδίσει και σε εργατοώρες.

Ο Τάκης Θεοδωρόπουλος της αμαρτωλής πλην «έγκυρης» «Καθημερινής» ζητά να ανοίξει η ΥΕΝΕΔ. Ζήλεψε μάλιστα να παραδειγματιστούμε από τα φασιστόμουτρα της Πολωνίας –«συντηρητικούς εθνικιστές» τους ονομάζει.

Τι θα λεγε να απαγγέλλεται το δελτίο ειδήσεων από τους αξιωματικούς; Να μας κάνουν και λίγη «ηθική διαπαιδαγώγηση».

Πάντως η «Καθημερινή», ως μια από τις ναυαρχίδες του αστικού Τύπου, παραμένει πιστή στο παρελθόν της. Το αίμα νερό δε γίνεται.

Παναγιώτης Γαβάνας

Δημοσιεύτηκε στο ιστολόγιο «Βαθύ Κόκκινο», 25/01/2016


Ανατρεπτικά (5)

► Τις ανακοινώσεις οργανώσεων της Αριστεράς το τελευταίο διάστημα, για κοινή πορεία τους στο ζήτημα του Ασφαλιστικού, δε μπορεί κανείς παρά να τις χαιρετήσει. Πρόκειται για ένα πρώτο θετικό βήμα, που όμως πρέπει να έχει συνέχεια.

► Και όταν λέμε συνέχεια εννοούμε: Συντονισμός στη δράση, παραπέρα διεύρυνση της θεματολογίας πέρα από το Ασφαλιστικό, όπως, ζητήματα Υγείας, Παιδείας, αντιφασιστική και αντιρατσιστική πάλη –λαμβάνοντας ιδιαίτερα υπόψη το ζήτημα με τους πρόσφυγες και μετανάστες-, πάλη κατά της ΟΝΕ, αλλά ταυτόχρονα και κατά της ΕΕ –ιδιαίτερα των δυνάμεων εκείνων που τάσσονται υπέρ της άμεσης εξόδου από αυτήν, κτλ.

► Συνταγές που αφορούν στο ποιο ζήτημα θα τίθεται ως το αμέσως επόμενο για συζήτηση και συμφωνία, δεν υπάρχουν. Εδώ ακολουθούνται πάντα οι κανόνες: 

► α) Ξεκινάμε από τα ζητήματα στα οποία υπάρχουν οι περισσότερες προϋποθέσεις για συμφωνία, δηλαδή, από εκείνα που μας ενώνουν. 

► β) Ξεκινάμε από τα προβλήματα που επείγουν άμεσα και είναι ώριμα προς λύση στη συνείδηση των εργαζομένων, τουλάχιστον μιας σημαντικής μερίδας τους. Τότε μόνο οι οργανώσεις της Αριστεράς θα κατορθώσουν να αυξήσουν την επιρροή τους! 

► γ) Οι συμφωνίες ανάμεσα στις οργανώσεις της Αριστεράς, θα πρέπει να διατυπώνονται και να κατανοούνται με τέτοιο τρόπο, που να ανοίγουν το δρόμο για το αμέσως επόμενο ριζοσπαστικό βήμα. 

► δ) Είναι ανάγκη κάποια στιγμή, να εξεταστεί και ο συντονισμός σε επίπεδο θεωρητικής-επιστημονικής προσέγγισης προβλημάτων της ελληνικής κοινωνίας (και όχι μόνο). Εδώ θα μπορούσε να συμβάλλει και η δημιουργία μιας ιστοσελίδας, στην οποία κάθε οργάνωση / σχηματισμός θα έστελνε π.χ. 2-3 άρθρα τη βδομάδα. 

► ε) Υπάρχουν περιπτώσεις, που κάποιες οργανώσεις έχουν μεταξύ τους περισσότερα κοινά σημεία προσέγγισης. Εδώ είναι αυτονόητο ότι οι οργανώσεις αυτές μπορούν να κάνουν παραπέρα βήματα στις συμφωνίες τους, και δεν είναι ανάγκη να περιμένουν οπωσδήποτε να συμφωνήσουν και οι υπόλοιπες οργανώσεις.

► Κοινή δράση των οργανώσεων της Αριστεράς σημαίνει ακόμη ότι κάθε μια από αυτές εξακολουθεί να διατηρεί την οργανωτική, πολιτική και ιδεολογική της αυτοτέλεια, αλλά και ότι στις συνεργασίες δεν χωρούν μικροηγεμονισμοί.

► Είναι προφανές ότι εδώ δεν έχουμε να κάνουμε ακόμη με Μέτωπο, αλλά για κοινή δράση γύρω από κεντρικούς άξονες, που όμως η δράση αυτή αποτελεί προϋπόθεση εκ των ουκ άνευ αν οι οργανώσεις της Αριστεράς έχουν ως στόχο τους το Μέτωπο.

Το ΚΚΕ(μ-λ) απέρριψε τη πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για το Ασφαλιστικό, αναφέροντας δεκάδες επιχειρήματα, το εξής ένα: …Είστε όλοι ρεβιζιονιστές, εμείς συνεργαζόμαστε… μόνο με όσους αποδέχονται ότι η ζωή σταμάτησε μετά το 20ο Συνέδριο του ΚΚΣΕ.

Έτσι αυτοί έχουν την ησυχία τους και εμείς οι υπόλοιποι τη δική μας.

► Εδώ και πολύ καιρό λανσάρεται κάθε λίγο και λιγάκι μέσω των μέσων ενημέρωσης (και από τον ίδιο τον υπουργό σε συνεντεύξεις του), ότι φέτος το υπουργείο Παιδείας προσέλαβε 22.000 αναπληρωτές σε όλες τις δομές της εκπαίδευσης, δηλαδή 3.500 περισσότερους από πέρυσι. Δημιουργείται έτσι η εντύπωση σε όλους εκείνους που έχουν άγνοια για το τι συμβαίνει στην Εκπαίδευση, ότι, να βρε αδερφέ, το υπουργείο νοιάζεται, και νοιάζεται περισσότερο από τις προηγούμενες κυβερνήσεις γιατί τούτη η κυβέρνηση έφτασε να κάνει μέχρι και 22.000 προσλήψεις. Οπότε γιατί διαμαρτύρεστε, όσοι διαμαρτύρεστε;

► Όμως αυτή είναι η μισή αλήθεια, η άλλη μισή αποκρύβεται. Και η μισή αλήθεια ισοδυναμεί με ψέμα.

► Τι συμβαίνει λοιπόν στη πραγματικότητα; α) Τους πρώτους μόνο 8 μήνες του 2015, βγήκαν στη σύνταξη περισσότεροι από 3.500 εκπαιδευτικοί. Επομένως, οι «περισσότερες» προσλήψεις, στην ουσία δεν είναι περισσότερες, αλλά απλά αντικαθιστώνται εκείνοι που αποχώρησαν για σύνταξη. Εάν δεν γινόταν αυτό, τα κενά στην εκπαίδευση θα ήταν τεράστια, σχολεία θα υπολειτουργούσαν ή ακόμη και θα έβαζαν λουκέτο. 

► β) Τα πραγματικά κενά όμως στην εκπαίδευση (κάνουμε εδώ λόγο για την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια) είχαν υπολογιστεί στην αρχή της σχολικής χρονιάς στα 25.000. Αυτό σημαίνει ότι καθ΄ όλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς υπάρχουν επιπλέον 3.000 κενά, για τα οποία όμως κανείς απ΄ όλους αυτούς που κάνει την εν λόγω προπαγάνδα δεν λέει τίποτα. 

► γ) Οι προσλήψεις των αναπληρωτών φέτος έγιναν με ένα μήνα καθυστέρηση σε σχέση με άλλες χρονιές. Βεβαίως, όταν οι εκπαιδευτικοί απεργούν, ή όταν οι μαθητές κάνουν καταλήψεις σχολείων (μεταξύ άλλων και λόγω έλλειψης εκπαιδευτικού προσωπικού), τότε σπεύδουν τα διάφορα «κοράκια» να τους κατηγορήσουν ότι έτσι χάνονται ώρες μαθημάτων, όταν όμως οι προσλήψεις γίνονται με καθυστέρηση, κανένα από αυτά τα «κοράκια» δεν βγάζει τσιμουδιά. 

► δ) Κανένα «κοράκι» δεν κάνει λόγο ότι στα χρόνια της καπιταλιστικής κρίσης το εκπαιδευτικό προσωπικό έχει μειωθεί κατά 30%. Πρόκειται για ένα τεράστιο ποσοστό. 

► ε) Κανένα «κοράκι» από αυτά που «πονούν» την εκπαίδευση δεν κάνει λόγο ότι έχει αυξηθεί θεαματικά ο αριθμός των μαθητών ανά τάξη (μέχρι και 28), με αποτέλεσμα ο εκπαιδευτικός να αδυνατεί να παραδώσει μάθημα, κάνοντας τον «αστυνομικό» στην τάξη (και έτσι να γίνεται και απωθητικός στους μαθητές), ώστε να υπάρχει ησυχία. Το αποτέλεσμα: Πτώση της ποιότητας του μαθήματος. 

► Θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε την απαρίθμηση. Κι εδώ κάνουμε λόγο μόνο για το θέμα των προσλήψεων, διότι η Εκπαίδευση στο σύνολό της –αν ληφθούν υπόψη τα σημαντικότερα τουλάχιστον προβλήματα- βρίσκεται σήμερα σε μια κατάσταση χαοτική.

Τα συριζαίικα μέσα ενημέρωσης καθημερινά «χύνουν δάκρυα», «πονούν», «νοιάζονται» για τους πνιγμένους μετανάστες και πρόσφυγες στο Αιγαίο.

Κανείς όμως απ΄ όλους αυτούς τους υποκριτές δεν θέτει ζήτημα γκρεμίσματος του αισχρού τείχους στον Έβρο, γνωρίζοντας ότι έτσι θα σώζονταν ζωές, διότι οι επιλογές των προσφύγων θα ήταν διαφορετικές.

Ενώ κάνουν λόγο και για τη βασική αιτία της προσφυγιάς –τον πόλεμο-, κανείς απ΄ αυτούς τους υποκριτές δεν βάζει ζήτημα απόσυρσης των ελλήνων αξιωματικών και φαντάρων από το εξωτερικό, από τις εμπόλεμες ζώνες.

Ενώ «κατακεραυνώνουν» και πλευρές της ΕΕ για την πολιτική που ακολουθεί σε ό,τι αφορά τους πρόσφυγες, υποκρίνονται ότι εκείνοι βρίσκονται έξω τάχα από το «χορό», διότι αποκρύπτουν ότι η πολιτική τους ταυτίζεται με τις αποφάσεις της ΕΕ. Στη πραγματικότητα όμως και αυτή, η έστω, υποκριτική κριτική, δε σημαίνει τίποτα άλλο ότι έτσι φτύνουν τα ίδια τους τα μούτρα.

► Όταν οι Συριζαίοι κάνουν λόγο ότι δεν αποτέλεσαν «αριστερή παρένθεση», εννοούν ότι κατόρθωσαν μέχρι σήμερα να βρίσκονται στη κυβερνητική εξουσία.

► Όταν όμως οι μαρξιστές κάνουν λόγο για «αριστερή παρένθεση», εννοούν αντιθέτως, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πάρει διαζύγιο με το όποιο αριστερό παρελθόν του, με την ιδεολογία και τη πολιτική που εξέφραζε.

► Η ουσία επομένως δε βρίσκεται στο αν ένα κόμμα κατέχει την κυβερνητική εξουσία (και φυσικά δεν κάνουμε εδώ λόγο για την κρατική), αλλά το ποια πολιτική υπηρετεί αυτή, τα συμφέροντα ποιας τάξης εκφράζει.

► Υπό τη μαρξιστική, λοιπόν, έννοια, ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί αριστερή παρένθεση. Τελεία και παύλα.

Κατά τον υφυπουργό Εσωτερικών, Γιάννη Μπαλάφα, οι αγρότες «καλώς κινητοποιούνται, εμείς τους ακούμε».

Δηλαδή τους «ακούμε» και τους γράφουμε στα παλαιά μας υποδήματα.

Αναφέροντας μάλιστα στη συνέχεια: «Αυτό που ξέρω είναι ότι το μεγαλύτερο μέρος των αγροτών διπλασιάζει τις συντάξεις του». 

Τι λες ωρέ Μπαλάφα! Δε γνωρίζεις ότι οι περισσότεροι αγρότες ζουν με 400 και 500 ευρώ το μήνα; 

► Ο γνωστός Θανάσης της «Αυγής» (24/1) υποστηρίζει ότι ο Σόιμπλε έβρισε τον Τσίπρα, επειδή, λέει, ο Τσίπρας ακολουθεί σωστή πολιτική, …αντιστασιακή, γιατί «ο Σόιμπλε και οι ακόλουθοί του βλέπουν έναν επικίνδυνο αντίπαλο της πολιτικής του», κτλ.

► Με λίγα λόγια, σε βρίζω γιατί σε… σέβομαι. Σε σέβομαι γιατί είσαι… επικίνδυνος αντίπαλος.

► Αυτή είναι η «λογική» ενός μπουμπούνα της πολιτικής, που από ιμπεριαλιστικά «παιχνίδια» έχει μεσάνυχτα.

► Ενός μπουμπούνα, που αδυνατεί ακόμη να αντιληφθεί ότι η Γερμανία αυτόν και τον «μεγάλο αρχηγό» του τούς έχει στο «βρακί» της.

Ο Μητσοτάκης ο τζούνιορ δήλωσε σε εκδήλωση του Economist, ότι δεν πιστεύει πως κάτω από τις παρούσες συνθήκες θα μπορούσε να υπάρξει μια οικουμενική κυβέρνηση.

Που σημαίνει ότι κάτω από «άλλες» συνθήκες τάσσεται υπέρ. Ποιες είναι όμως αυτές οι «άλλες»; Όταν οι αστοί πολιτικοί μιλούν για «άλλες συνθήκες» εννοούν πάντα όχι διαφορετική πολιτική –αυτή παραμένει πάντα σταθερή υπέρ του κεφαλαίου-, αλλά όταν υπάρχει αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης από ένα αστικό κόμμα, οπότε χρειάζονται κάποιες «τσόντες». Οι «τσόντες» όμως μπορεί να είναι και μεγάλα κόμματα (βλέπε το παράδειγμα της Γερμανίας).

Θυμίζουμε όμως ότι λίγο πριν τις εκλογές, ο σύντροφός του, τότε προσωρινός πρόεδρος της ΝΔ, Ε. Μεϊμαράκης, είχε προτείνει στον Τσίπρα να κάνουν από κοινού κυβέρνηση (κάτι που φαίνεται να έχουν «ξεχάσει» πολλοί). Από τότε κύλισε πολύ νερό στ΄ αυλάκι, ο ΣΥΡΙΖΑ πήγε ακόμη δεξιότερα, μέχρι που σήμερα ταυτίζεται ουσιαστικά με την πολιτική της σημερινής ΝΔ. 

Το συμπέρασμα βγαίνει από μόνο του: Μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ πρέπει να θεωρείται πιθανή, αν τα «κουκιά» δε «βγαίνουν».

► Και μη ξεχνάμε: Αύριο (σ.σ. σήμερα 4/2) έχει γενική πανελλαδική απεργία. Δε πρέπει να κουνιέται φύλλο.

► Η αστική τάξη και τα τσιράκια της είναι αναγκαίο να νιώσουν τα αποτελέσματά της μέχρι το μεδούλι τους!

Παναγιώτης Γαβάνας

Δημοσιεύτηκε στο ιστολόγιο «Βαθύ Κόκκινο», 03/02/2016


Σημείωση: Στη στήλη «Ανατρεπτικά» σταματά πλέον η δημοσίευση σχολίων, επομένως, πρακτικά τίθεται τέλος σ’ αυτό το εγχείρημα. Ο λόγος είναι τα στενά περιθώρια χρόνου. Το αν μελλοντικά επαναφερθεί στη «ζωή», αυτό δε μπορεί ν’ αποκλειστεί.

Παναγιώτης Γαβάνας, 29.08.2016

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.