Παρασκευή, 13 Φεβρουαρίου 2015

Ανεύθυνο: Το Κογκρέσο «κηρύσσει πόλεμο» στη Ρωσία



του Ron Paul*

Σήμερα [4.12.2014] η Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ ψήφισε κάτι, που θεωρώ ως ένα από τα χειρότερα νομοθετήματα όλων των εποχών. Το Ψήφισμα 758 ανακοινώθηκε ως ένα ψήφισμα, το οποίο «καταδικάζει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο τις ενέργειες της Ρωσικής Ομοσπονδίας υπό τον Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν, ο οποίος ακολουθεί μια επιθετική πολιτική εναντίον γειτονικών κρατών με στόχο την πολιτική και οικονομική κυριαρχία».

Στην πραγματικότητα το νομοσχέδιο αποτελείται από 16 σελίδες πολεμικής προπαγάνδας, που ακόμη και οι νεοσυντηρητικοί θα έπρεπε να χλομιάσουν, αν ήταν ικανοί για κάτι τέτοιο.

Αυτό είναι από το είδος εκείνο των ψηφισμάτων, που την περίοδο που ήμουν στο Κογκρέσο τα κοίταζα πάντα προσεκτικά, γιατί αυτό που εμφανίζεται ως «αθώα» έκφραση γνώμης, συχνά οδήγησε σε κυρώσεις και πόλεμο. Θυμάμαι το 1998, όταν επιχειρηματολόγησα έντονα ενάντια στο Iraq Liberation Act [Νόμος για την απελευθέρωση του Ιράκ]. Είχα πει τότε ότι ήξερα, ότι αυτός θα οδηγούσε στον πόλεμο. Δεν εναντιώθηκα στο νόμο επειδή ήμουν θαυμαστής του Σαντάμ Χουσεΐν –όπως ακριβώς δεν είμαι θαυμαστής του Πούτιν, ή οποιουδήποτε άλλου ξένου πολιτικού ηγέτη-, αλλά επειδή την περίοδο εκείνη ήξερα ότι ένας πόλεμος κατά του Ιράκ, δεν θα έλυνε τα προβλήματα και κατά πάσα πιθανότητα θα έκανε τα πράγματα ακόμη χειρότερα. Όλοι γνωρίζουμε τί συνέβη στη συνέχεια.

Γι΄ αυτό δύσκολα μπορώ να πιστέψω ότι μπορεί να τα καταφέρει κανείς ξανά, μάλιστα αυτή τη φορά διακυβεύονται ακόμη περισσότερα. Το να προκαλείται ένας πόλεμος με τη Ρωσία, αυτό θα μπορούσε να τελειώσει με ολική καταστροφή!

Στη περίπτωση που κάποιος είναι της άποψης ότι υπερβάλλω, σε ό,τι αφορά το ζήτημα τού πόσο άσχημο είναι πραγματικά το Ψήφισμα, μπορώ να παρουσιάσω απλά μερικά παραδείγματα από το ίδιο το νομοσχέδιο:

Το Ψήφισμα κατηγορεί τη Ρωσία (παράγραφος 3), για μια εισβολή στην Ουκρανία, και καταδικάζει τη Ρωσία για παραβίαση της ουκρανικής κυριαρχίας. Η δήλωση αυτή παρουσιάζεται χωρίς καμιά απόδειξη. Ασφαλώς, πρέπει να έχουμε, με τους προηγμένους δορυφόρους μας που μπορούν να διαβάσουν τις πινακίδες των αυτοκινήτων από το διάστημα, βίντεο και εικόνες αυτής της ρωσικής εισβολής. Δεν παρουσιάστηκε όμως τίποτα. Όσον αφορά στη ρωσική παραβίαση της ουκρανικής κυριαρχίας, γιατί δεν αποτελεί παραβίαση της ουκρανικής κυριαρχίας, το ότι οι ΗΠΑ συμμετείχαν στην ανατροπή της εκλεγμένης κυβέρνησης σ΄ αυτή τη χώρα, όπως έκαναν τον Φεβρουάριο; Ακούσαμε όλοι τις καταθέσεις των συνεργατών του υπουργείου Εξωτερικών, με ποιο τρόπο συνωμότησαν από κοινού με τον Πρέσβη των ΗΠΑ στην Ουκρανία για την ανατροπή της κυβέρνησης. Ακούσαμε, με ποιο τρόπο η υφυπουργός των Εξωτερικών των ΗΠΑ Βικτόρια Νούλαντ καυχήθηκε, ότι οι ΗΠΑ δαπάνησαν 5 δισεκατομμύρια δολάρια για την αλλαγή καθεστώτος στην Ουκρανία. Γιατί αυτό είναι σωστό;

Το Ψήφισμα (παράγραφος 11) κατηγορεί τους ανθρώπους στην ανατολική Ουκρανία, ότι το Νοέμβριο πραγματοποίησαν «δόλιες και παράνομες εκλογές». Γιατί πάντα οι εκλογές, όταν αυτές δεν οδηγούν στο επιθυμητό για τις ΗΠΑ εκλογικό αποτέλεσμα, χαρακτηρίζονται κάθε φορά ως «παράνομες» και «δόλιες»; Δεν επιτρέπεται οι άνθρωποι στην ανατολική Ουκρανία να αποφασίζουν οι ίδιοι για τον εαυτό τους; Δεν αποτελεί αυτό ένα θεμελιώδες δικαίωμα των ανθρώπων;

Το Ψήφισμα (παράγραφος 13) ζητά την αποχώρηση των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων από την Ουκρανία, παρ΄ όλο που η κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν κατέθεσε κανένα αποδεικτικό στοιχείο ότι ο ρωσικός στρατός ήταν ποτέ στην Ουκρανία. Η παράγραφος αυτή πιέζει επίσης την κυβέρνηση στο Κίεβο, να αναλάβει στρατιωτικές επιχειρήσεις ενάντια στις ανατολικές περιοχές οι οποίες επιδιώκουν την ανεξαρτησία.

Το Ψήφισμα ισχυρίζεται (παράγραφος 14) με βεβαιότητα, ότι η πτήση 17 των μαλαισιανών αερογραμμών καταρρίφθηκε από έναν πύραυλο, ο οποίος εκτοξεύτηκε «από τις αυτονομιστικές δυνάμεις στην ανατολική Ουκρανία, οι οποίες υποστηρίζονται από τη Ρωσία». Αυτό απλά δεν αληθεύει, επειδή η τελική έκθεση για την έρευνα αυτής της τραγωδίας δεν θα έχει δημοσιευτεί ακόμη ούτε και το επόμενο έτος και η προκαταρκτική έκθεση δεν αναφέρει επίσης ότι το αεροπλάνο καταρρίφθηκε από έναν πύραυλο. Η προκαταρκτική έκθεση επίσης –η οποία συντάχθηκε με τη συνεργασία όλων των χωρών που συμμετείχαν- δεν καθιστά οποιαδήποτε πλευρά υπεύθυνη.

Η παράγραφος 16 του Ψηφίσματος καταδικάζει τη Ρωσία, για το ότι πούλησε όπλα στην κυβέρνηση του Άσαντ στη Συρία. Εκεί φυσικά δεν αναφέρεται, ότι τα όπλα αυτά χρησιμοποιούνται στον αγώνα ενάντια στον ISIS –για τον οποίο βέβαια ισχυριζόμαστε ότι είναι ο εχθρός-, όπου τα όπλα των ΗΠΑ που παραδόθηκαν στους εξεγερμένους στη Συρία, στην πραγματικότητα βρήκαν το δρόμο τους να πάνε στα χέρια του ISIS!

Στην παράγραφο 17 του Ψηφίσματος, η Ρωσία καταδικάζεται για κάτι, που από τις ΗΠΑ χαρακτηρίζεται ως οικονομικές κυρώσεις («οικονομικά μέτρα εξαναγκασμού») ενάντια στην Ουκρανία. Και αυτό, παρ΄ όλο που οι ΗΠΑ αποφάσισαν επανειλημμένα οικονομικές κυρώσεις κατά της Ρωσίας, μάλιστα στο μέλλον θα έρθουν και άλλες!

Το Ψήφισμα (παράγραφος 22) διαπιστώνει ότι η Ρωσία το 2008 έχει εισβάλλει στη Δημοκρατία της Γεωργίας. Αυτό απλά δεν αληθεύει. Ακόμη και η Ευρωπαϊκή Ένωση –η ίδια δεν είναι φίλος της Ρωσίας- στην έρευνά της για τα γεγονότα του 2008 διαπίστωσε, ότι η Γεωργία ήταν αυτή που «ξεκίνησε έναν άδικο πόλεμο [κατά της Ρωσίας]», και όχι το αντίστροφο! Πως ξεφεύγει το Κογκρέσο με τέτοια κραυγαλέα ψεύδη; Μπήκαν ποτέ στον κόπο τα μέλη του να διαβάσουν αυτά τα ψηφίσματα πριν από τη ψηφοφορία;

Στην παράγραφο 34, το Ψήφισμα είναι μάλιστα παράξενο, όταν καταδικάζει Ρώσους εξαιτίας των υποτιθέμενων επιθέσεων στα δίκτυα υπολογιστών των Ηνωμένων Πολιτειών και της «παράνομης απόκτησης πληροφοριών» για την κυβέρνηση των ΗΠΑ. Πως μπορούν οι ΗΠΑ μετά από τις αποκαλύψεις του Σνόουντεν για την έκταση που πήρε η κατασκοπεία στον υπόλοιπο κόσμο, να παρουσιάζονται ως μια ηθική αρμόδια αρχή και να καταδικάζουν τέτοιου είδους ενέργειες σε άλλους;

Το Ψήφισμα κατηγορεί αδίστακτα τα κρατικά χρηματοδοτούμενα ρωσικά μέσα ενημέρωσης, ότι αυτά «διαστρεβλώνουν την κοινή γνώμη». Αντιθέτως, είναι τελείως φυσιολογικό, η κυβέρνηση των ΗΠΑ παγκοσμίως να πληρώνει δισεκατομμύρια δολάρια για την χρηματοδότηση και την προώθηση μέσων ενημέρωσης όπως η Voice of America [Φωνή της Αμερικής] και το RFE/RL [Radio Free Europe/Radio Liberty], και επιπλέον να επιδοτεί «ανεξάρτητα» μέσα ενημέρωσης σε αμέτρητες υπερπόντιες χώρες. Πόσο διάστημα θα πάρει ακόμη έως ότου εναλλακτικές πηγές πληροφοριών όπως το RT, θα εξοβελίζονται από τις Ηνωμένες Πολιτείες; Ο νόμος αυτός μάς φέρνει πιο κοντά σ΄ εκείνη την ατυχή μέρα, στην οποία η κυβέρνηση θα αποφασίζει ποιο πρόγραμμα θα «καταναλώνουμε» και ποιο όχι –και μια τέτοιου είδους παραβίαση θα ονομάζεται τότε «ελευθερία».

Το Ψήφισμα (παράγραφος 45) δίνει στον Πρόεδρο της Ουκρανίας Ποροσένκο πράσινο φως για να αναλάβει ξανά στρατιωτικές επιθέσεις ενάντια στις ανατολικές επαρχίες οι οποίες επιδιώκουν την ανεξαρτησία και πιέζει για «αφοπλισμό των αυτονομιστικών και παραστρατιωτικών δυνάμεων στην ανατολική Ουκρανία». Μια τέτοιου είδους ενέργεια θα οδηγήσει σε πολλές χιλιάδες επιπλέον νεκρούς αμάχους.

Για το σκοπό αυτό, η κυβέρνηση των ΗΠΑ με το Ψήφισμα εμπλέκεται άμεσα στη σύγκρουση, με το να ζητείται από τον Πρόεδρο να παρέχει «στην κυβέρνηση της Ουκρανίας θανατηφόρο και μη-θανατηφόρο εξοπλισμό, υπηρεσίες και εκπαίδευση», ώστε να μπορεί «να υπερασπιστεί το έδαφός και την κυριαρχία της αποτελεσματικά». Αυτό σημαίνει όπλα στα χέρια των εκπαιδευμένων από τις ΗΠΑ στρατιωτικών δυνάμεων, οι οποίες στη συνέχεια θα διεξάγουν στα χερσαία σύνορα έναν θερμό πόλεμο με τη Ρωσία. Ακούγεται μήπως αυτό ως μια καλή ιδέα;

Το νομοσχέδιο περιέχει πάρα πολλές παράλογες και φρικτές δηλώσεις, σαν να ήμασταν σε θέση να τις εφαρμόσουμε εδώ πλήρως. Το πιθανά πιο ανησυχητικό τμήμα αυτού του Ψηφίσματος είναι ασφαλώς η δήλωση, ότι η «στρατιωτική επέμβαση» της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην Ουκρανία αποτελεί μια «απειλή για τη διεθνή ειρήνη και ασφάλεια». Μια τέτοια διατύπωση δεν είναι τυχαία: Αυτή η φράση με αυτό το νόμο, αποτελεί την κάψουλα δηλητηρίου που έχει κατατεθεί, εξαιτίας της οποίας θα ακολουθήσουν στο μέλλον ακόμη πιο επιθετικά ψηφίσματα. Αν τελικά δεχτούμε ότι η Ρωσία αποτελεί μια «απειλή» για τη διεθνή ειρήνη, πως μπορεί τότε να αγνοηθεί κάτι τέτοιο; Αυτά είναι τα ολισθηρά εκείνα επιχειρήματα, που στο τέλος οδηγούν στο πόλεμο.

Αυτό το επικίνδυνο νομοσχέδιο εγκρίθηκε σήμερα, στις 4 Δεκεμβρίου, με μόνο δέκα (!) αρνητικές ψήφους. Μόνο δέκα βουλευτές ανησυχούν για την θρασεία προπαγάνδα και τα ψέματα με τα οποία εκπέμπεται μια τέτοιου είδους απερίσκεπτη διάθεση εκδίκησης απέναντι στη Ρωσία.

Εδώ είναι οι βουλευτές, οι οποίοι για αυτό το νομοσχέδιο ψήφισαν «ΟΧΙ». Αν σ΄ αυτή τη λίστα δεν βρείτε τον δικό σας βουλευτή, τότε τηλεφωνήστε του και ρωτήστε τον, γιατί ψήφισε υπέρ τού να μας φέρει πιο κοντά σε έναν πόλεμο με τη Ρωσία! Αν βρείτε σ΄ αυτή τη λίστα τον βουλευτή σας, τότε τηλεφωνήστε του και ευχαριστήστε τον για το ότι αντιτάχτηκε στους πολεμοκάπηλους.

Στο Ψήφισμα 758 της Βουλής των Αντιπροσώπων ψήφισαν με «ΟΧΙ»:

1) Justin Amash (R-Μίσιγκαν)

2) John Duncan (R-Τεννεσί)

3) Alan Grayson, (D-Φλόριντα)

4) Alcee Hastings (D-Φλόριντα)

5) Walter Jones (R-Βόρεια Καρολίνα)

6) Thomas Massie (R-Κεντάκι)

7) Jim McDermott (D-Ουάσιγκτον)

8) George Miller (D-Καλιφόρνια)

9) Beto O’Rourke (D-Τέξας)

10) Dana Rohrabacher (R-Καλιφόρνια)


* Ο Ronald Ernest Ron» Paul), είναι αμερικανός γιατρός και πολιτικός. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (ΗΠΑ) και μεταξύ 1976 και 2013 (με διακοπές) υπήρξε βουλευτής στη Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ. Ο Paul κατά τις προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ το 1988 ήταν υποψήφιος του Libertarian Party και ένας απ΄ τους υποψήφιους εκ μέρους των Ρεπουμπλικάνων κατά τις προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ το 2008 και το 2012 (ΣτΜ).

Σημείωση: Το Ψήφισμα 758 της Βουλής των Αντιπροσώπων στο οποίο αναφέρεται ο αρθρογράφος, το έχουμε αναρτήσει εδώ.


Πηγή: Ron Paul Institute for Peace and Prosperity

Μετάφραση: Παναγιώτης Γαβάνας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.