Κυριακή, 28 Φεβρουαρίου 2016

Σάββατο, 27 Φεβρουαρίου 2016

Σχετικά με το ζήτημα της διαλεκτικής*



Στο απόσπασμα «Σχετικά με το ζήτημα της διαλεκτικής», ο Λένιν κάνει ανάλυση του διαλεκτικού νόμου της ενότητας και της πάλης των αντιθέτων, της μεταφυσικής και διαλεκτικής άποψης της εξέλιξης, των κατηγοριών του απόλυτου και του σχετικού, του αφηρημένου και του συγκεκριμένου, του καθολικού, του ιδιαίτερου και του ενικού, του λογικού και του ιστορικού και άλλων, αποκαλύπτει το διαλεκτικό χαρακτήρα του προτσές της γνώσης, δείχνει τις γνωσιολογικές και ταξικές ρίζες του ιδεαλισμού.

του Βλαντίμιρ Ι. Λένιν

Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2016

Για τις Αντιθέσεις



του Μάο Τσετούνγκ

Ο νόμος των αντιθέσεων, που είναι σύμφυτος στα πράγματα, στα φαινόμενα, ή νόμος της ενότητας των αντιθέτων, είναι ο θεμελιώδης νόμος της υλιστικής διαλεκτικής. 

Σάββατο, 20 Φεβρουαρίου 2016

Κριτική του προγράμματος της Γκότα



Στην «Κριτική του προγράμματος της Γκότα» (1875) ο Μαρξ διατυπώνει μια ολόκληρη σειρά σκέψεων σε βασικά θεωρητικά ζητήματα του επιστημονικού κομμουνισμού: για την σοσιαλιστική επανάσταση, τη δικτατορία του προλεταριάτου, για την μεταβατική περίοδο από τον καπιταλισμό προς τον κομμουνισμό, για τις δυό φάσεις της κομμουνιστικής κοινωνίας, για την παραγωγή και διανομή του κοινωνικού συνολικού προϊόντος στο σοσιαλισμό και τα βασικά χαρακτηριστικά του αναπτυσσόμενου κομμουνισμού, για τον προλεταριακό διεθνισμό και το κόμμα της εργατικής τάξης –και μ΄ αυτή την έννοια η «Κριτική του προγράμματος της Γκότα» αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά θεωρητικά έργα της μαρξιστικής σκέψης (ΠΓ).
του Καρλ Μαρξ

Τετάρτη, 17 Φεβρουαρίου 2016

Η χρεοκοπία της ΙΙ Διεθνούς




του Βλαντίμιρ Ι. Λένιν

Όταν λένε χρεοκοπία της Διεθνούς εννοούν κάποτε μόνο την τυπική πλευρά του ζητήματος, δηλαδή τη διακοπή της διεθνούς σύνδεσης ανάμεσα στα σοσιαλιστικά κόμματα των εμπόλεμων χωρών, το γεγονός ότι δεν είναι δυνατό να συγκληθεί ούτε διεθνής συνδιάσκεψη ούτε το Διεθνές Σοσιαλιστικό Γραφείο κτλ. Αυτή την άποψη δέχονται ορισμένοι σοσιαλιστές των ουδέτερων, μικρών χωρών, πιθανό ακόμη και τα περισσότερα επίσημα κόμματα αυτών των χωρών και έπειτα οι οπορτουνιστές και οι υπερασπιστές τους. 

Τρίτη, 16 Φεβρουαρίου 2016

Τέρμα στο θέατρο του παραλόγου



του Γιώργου Ρούση

Το τελευταίο διάστημα με αφορμή το ασφαλιστικό είμαστε μάρτυρες ενός επαναλαμβανόμενου δίχως νόημα διαλόγου που χαρακτηρίζει το θέατρο του παραλόγου.

Τετάρτη, 10 Φεβρουαρίου 2016

Ο Μαρξισμός ως Διαλεκτική Φιλοσοφία



Ο Δρόμος του Gramsci μέσα από την ένταση ανάμεσα στον «Απόλυτο Ιστορικισμό» και την Υλιστική Διαλεκτική

του András Gedö

Μπορεί η ιδεαλιστικά νοούμενη, αλλά βαθιά ρεαλιστική ιδέα του Hegel στη Φαινομενολογία του Πνεύματος (1977,44) να μεθερμηνευτεί υλιστικά και να βρει εφαρμογή στη θεωρητική δουλειά του Γκράμσι; Αυτό το ερώτημα της δυνατότητας εφαρμογής στο σώμα του φιλοσοφικού έργου του Γκράμσι, είναι σχετικό με δύο συνδέσεις: ότι η εγελιανή σκέψη ανήκει, από τη μία πλευρά, στον πυρήνα της φιλοσοφικής κατηγορίας της ιστορικότητας και, από την άλλη πλευρά, στον πυρήνα της ιστορικότητας της φιλοσοφίας, και, κατά συνέπεια, στο ουσιαστικό περιεχόμενο της φιλοσοφίας του Γκράμσι, στο κεντρικό στοιχείο της σκέψης του –την έννοια της ιστορικότητας- γύρω από την οποία περιστρέφονται οι φιλοσοφικοί του στοχασμοί και οι προσωπικές του σκέψεις. 

Παρασκευή, 5 Φεβρουαρίου 2016

Σοσιαλισμός και κουλτούρα



Μια σημαίνουσα σύνθεση στην πολιτική θεωρία του νεαρού Gramsci

«Σε μερικές περιπτώσεις είναι πιο τιμητικό ν΄ αφήσει κανείς τον εαυτό του να τον παρασύρει ένα πάθος, έστω και παράλογο, που να προέρχεται πάντως από μια μεγάλη αγάπη, παρά να συγκρατηθεί. Για τους νέους αυτό είναι ακόμα πιο αληθινό γιατί δεν μπορεί κανείς να΄ χει μεγάλη εμπιστοσύνη σ΄ ένα νέο που συνεχώς λογικεύεται. Η γνώμη μου είναι πως ένας τέτοιος νέος δεν αξίζει και πολλά πράγματα!» (Φ. Ντοστογιέφσκι, Αδελφοί Καραμάζοφ)

του Αλέξανδρου Α. Χρύση

Δευτέρα, 1 Φεβρουαρίου 2016

Το προσφυγικό διχάζει την Ευρωπαϊκή Ένωση



της Νέας Σποράς

Είναι βέβαιο πλέον ότι το προσφυγικό εξελίσσεται σ’ ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα για την Ευρωπαϊκή Ένωση και ειδικά για ορισμένες χώρες, που δέχονται το μεγαλύτερο αριθμό προσφύγων. Μέσα σ’ αυτές τις χώρες είναι η Ελλάδα πρώτη – πρώτη και η Ιταλία, που δέχονται το μεγαλύτερο αριθμό προσφύγων, ως χώρες εισαγωγής, και η Γερμανία μαζί με τη Μ. Βρετανία, ως χώρες τελικού προορισμού. Η Γερμανία αυτήν τη στιγμή, ως χώρα τελικού προορισμού, είναι η πρώτη στην προτίμηση των προσφύγων, γιατί θεωρείται ως η οικονομικά πιο δυνατή χώρα μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.