Τρίτη, 10 Μαΐου 2016

Περί Ουλρίκε Μάϊνχοφ



Χθες στο «Βαθύ Κόκκινο», με το οποίο συνεργάζομαι τους τελευταίους μήνες, υπό τις προϋποθέσεις: α) Ότι θα στέλνω άρθρα όποτε δύναμαι (παράγοντας χρόνος) και β) ότι θα εκφράζω ελεύθερα τις απόψεις μου χωρίς καμιά λογοκρισία –και μέχρι σήμερα οι σύντροφοι αυτοί κράτησαν το λόγο τους-, δημοσιεύτηκε ένα μικρό άρθρο της Αλέκας Ζορμπαλά αναφορικά με την Ουλρίκε Μάϊνχοφ. Αμέσως μετά το διάβασμά του έγραψα ένα μικρό σχόλιο, το οποίο όμως ξεχωρίστηκε και δημοσιεύτηκε σαν άρθρο. Αν γνώριζα εκ των προτέρων την κατάληξη θα έγραφα ένα κανονικό άρθρο αναλυτικότερο και πιο εμπεριστατωμένο. Εν πάση περιπτώσει, αναδημοσιεύω και τα δυό μικρά κείμενα –αυτό απαιτεί η δεοντολογία- χωρίς κανένα άλλο σχολιασμό (ΠΓ).

Ούλρικε Μάϊνχοφ!


της Αλέκας Ζορμπαλά

Μέσα από τα λευκά κελιά της φυλακής του Stamheim δίνει την περιγραφή του λευκού κελιού:

 «Το αίσθημα ότι το κελί ταξιδεύει. Ξυπνάς, ανοίγεις τα μάτια σου: το κελί ταξιδεύει. Το απόγευμα, μόλις μπει μια ηλιαχτίδα, ξαφνικά το κελί σταματά. Δεν μπορείς να αποβάλεις αυτό το αίσθημα ότι ταξιδεύεις».

Ούλρικε Μάϊνχοφ!

Η αστή δημοσιογράφος, Η μαχητική Κομμουνίστρια,

Η συνειδητοποιημένη Επαναστάτρια!

Βρέθηκε σαν σήμερα κρεμασμένη στο κελί της στο Stamheim.

Η διεθνής επιτροπή έρευνας των αιτίων του θανάτου της κατέληξε, ότι είχε πεθάνει, πριν τον απαγχονισμό της...

Αλλά, και παρά το πόρισμα της παραπάνω διεθνούς επιτροπής, ακόμα και αν κρεμάστηκε μόνη της, δολοφονία ήταν!

Όπως δήλωσε και ο Ράλφ Πόλε στο Ινστιτούτο Γκαίτε:

« η Ουλρίκε δολοφονήθηκε, το λέω και σήμερα. Γιατί τα βασανιστήρια της απομόνωσης οδηγούν στην καταστροφή της προσωπικότητας, είναι δολοφονία, ακόμα και αν ο δολοφονούμενος κρεμαστεί τελικά μόνος του».

Δεν σεβάστηκαν ούτε το νεκρό κορμί της!

Μέχρι και τον εγκέφαλό της διατήρησαν στην φορμόλη,

ως αντικείμενο μελετών!!!

Ό,τι έρευνες και να κάνουν όμως, δεν θα μπορέσουν ποτέ να καταλάβουν έναν επαναστάτη, μια επαναστάτρια…

Γιατί δεν διαθέτουν τη ψυχή του!


Πηγή: Βαθύ Κόκκινο, 09.05.2016



Δυο λόγια για την Ουλρίκε Μάϊνχοφ

του Παναγιώτη Γαβάνα

Δυο λόγια εν συντομία. Έχω διαβάσει όλα τα άρθρα της Ουλρίκε Μάϊνχοφ, τα οποία έχουν εκδοθεί σε βιβλία, την έκθεση της διεθνούς επιτροπής έρευνας και ό,τι βιβλίο μπόρεσα να βρω γύρω από την υπόθεση RAF εδώ και δεκαετίες (στη γερμανική γλώσσα). Τα συμπεράσματα που προκύπτουν (όχι μόνο για την Μάϊνχοφ, αλλά γενικότερα) είναι τα παρακάτω:

1. Η Ουλρίκε Μάϊνχοφ δολοφονήθηκε. Η έκθεση της διεθνούς επιτροπής το τεκμηριώνει καθαρά με ντοκουμέντα (ιατροδικαστικό πόρισμα κτλ).

2. Όντως, τα «λευκά κελιά» από μόνα τους αποτελούν δολοφονία.

3. Η Ουλρίκε Μάϊνχοφ δεν ήταν αστή δημοσιογράφος. Ανήκε στην αντιιμπεριαλιστική Αριστερά που προέκυψε το Μάη του 1968 στη Δυτική Γερμανία (Μάης του ΄68 δεν υπήρξε μόνο στη Γαλλία). Η εξέλιξή της όμως σαν αρθρογράφος υπήρξε πολύ πριν. Η όλη αρθρογραφία της, που αφορά κυρίως σε κοινωνικά προβλήματα, και όχι σε θεωρητικά, εκεί εντάσσεται. Αυτά ισχύουν πριν ακόμη ενταχθεί στη RAF.

4. Η Ουλρίκε Μάϊνχοφ δεν ήταν κομμουνίστρια. Ανήκε στο χώρο της Αριστεράς. Κάθε κομμουνιστής είναι αριστερός, αλλά κάθε αριστερός δεν είναι και κομμουνιστής.

5. Ο αναρχικός δεν είναι κομμουνιστής! Οι διαφορές τους –για να αναφέρω μόνο δυο βασικές- βρίσκονται τόσο στις μέθοδες πάλης (ο κομμουνιστής θέλει και προσπαθεί για την ανατροπή του καπιταλισμού με μαζικές μορφές πάλης, ένοπλες ή όχι, ενώ ο αναρχικός ζητά ανατροπή σε ατομικό και μόνο επίπεδο), όσο και στην οικοδόμηση του σοσιαλισμού. Αρκεί να μελετήσει κανείς προσεκτικά την πάλη των κλασικών του μαρξισμού με τον αναρχισμό του καιρού τους. Τουτέστιν: Ο αναρχισμός δεν είναι παράδειγμα προς μίμηση, αλλά προς αποφυγή!

6. Ο αναρχισμός δεν είναι ενιαίος, τόσο στη θεωρία όσο και στη πράξη. Παραπέρα. Πρέπει να γίνεται διαφοροποίηση του κλασικού αναρχισμού με το σημερινό.

7. Θα πει κανείς, μα δεν ενώνει τίποτα αυτά τα δυο ρεύματα; Προς το παρόν υπάρχουν κάποια λίγα κοινά σημεία σε ό,τι αφορά τον αντιιμπεριαλισμό και σε κάποια κοινωνικά ζητήματα. Διαφέρουν όμως κι εδώ στις μέθοδες πάλης.

Σχόλια του συντρόφου Παναγιώτη στην σχετική ανάρτηση της Αλέκας Ζορμπαλά

Πηγή: Βαθύ Κόκκινο, 10.05.2016

Σημείωση: Στην πραγματικότητα το σχόλιο γράφηκε στις 09.05.2016, δυό ώρες μετά την ανάρτηση του άρθρου της Α. Ζορμπαλά (ΠΓ).

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.