Σάββατο, 23 Ιουλίου 2016

Εκτιμήσεις της ΚΕ του ΚΚ Τουρκίας



Για το πραξικόπημα και τις πολιτικές συνέπειες

1. Κατά την απόπειρα πραξικοπήματος στις 15 Ιουλίου, δεν υπήρξε αντιπαράθεση κέντρων με διαφορετικές κοσμοθεωρίες, αλλά συγκρούστηκαν δυό, μάλιστα περισσότερες κλίκες του κράτους με το ίδιο ταξικό υπόβαθρο και ιδεολογία. Είναι γεγονός ότι οι κλίκες αυτές, οι οποίες ενεργούσαν εδώ και χρόνια από κοινού, δεν πρέπει να διαχωριστούν εντελώς μεταξύ τους. Γεγονός είναι επίσης ότι δεν είναι δυνατό να μην μπορούσαν να έχουν πληροφορίες για τα σχέδια και τις ενέργειες του άλλου. Παρ΄ όλα αυτά η προσπάθεια της 15ης Ιουλίου δεν ήταν ένα προσωπικά από τον Ερντογάν σχεδιασμένο αιματηρό σενάριο όπως ισχυρίζονται πολλοί, αλλά μια πραγματική απόπειρα πραξικοπήματος.

2. Το προτσές που οδήγησε σ΄ αυτό το πραξικόπημα έχει δυό διαστάσεις. Η μια είναι η πάλη για την εξουσία μεταξύ των οπαδών του Ερντογάν και της λεγόμενης κοινότητας (Γκιουλέν), η οποία τον τελευταίο καιρό είχε οξυνθεί με την σε μεγάλη έκταση εξάλειψη της δεύτερης. Η πάλη αυτή, της οποίας το οικονομικό και πολιτικό περιεχόμενο βάθυνε, έχει ταυτόχρονα μια διεθνή διάσταση και διαφορετικές τάσεις, οι οποίες υποστηρίζουν αυτές τις κλίκες στα ιμπεριαλιστικά κέντρα.

3. Είναι γεγονός ότι η συντριπτική πλειοψηφία των αξιωματικών που έκαναν αυτή την απόπειρα, ανήκουν στην κοινότητα-Γιουλέν και ότι η κοινότητα αυτή έχει βαθύτερες διασυνδέσεις με τις ΗΠΑ. Η άποψη ότι ένα πραξικόπημα στη χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ, Τουρκία, δεν είναι δυνατό χωρίς τη συγκατάθεση των ΗΠΑ, είναι γενικά σωστή. Και η υποστήριξη των κυβερνήσεων των ΗΠΑ προς το [κόμμα του Ερντογάν] ΑΚΡ, είναι ο κύριος λόγος που οι αξιωματικοί οι οποίοι δεν ήταν ευχαριστημένοι με το ΑΚΡ, δεν προσπάθησαν τα προηγούμενα χρόνια να κάνουν πραξικόπημα.

4. Η υποστήριξη αυτή τα τελευταία χρόνια για διάφορους λόγους μειώθηκε. Ορισμένοι σημαντικοί κύκλοι στις ΗΠΑ και σε μερικά ευρωπαϊκά κράτη είχαν μάλιστα αρχίσει να λαμβάνουν προληπτικά μέτρα ώστε να εξουδετερώσουν τον Ερντογάν. Η διαπίστωση ότι η λαϊκή εξέγερση το 2013, στην οποία συμμετείχαν εκατομμύρια άνθρωποι, και η ένταση στην κοινωνία την οποία προκάλεσε ο Ερντογάν, είχαν αρχίσει να προκαλούν ζημιές στα συμφέροντα του συστήματος και, όχι τελευταία, το φιάσκο της πολιτικής για τη Συρία, κλόνισε βαθιά τις σχέσεις μεταξύ Ερντογάν και ορισμένων ιμπεριαλιστικών χωρών. Δεν είναι δυνατό να θέλει κανείς να εξετάσει την προσπάθεια πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου ανεξάρτητα από αυτές τις εντάσεις.

5. Οι διασυνδέσεις των πραξικοπηματιών με το εξωτερικό δεν κάνουν τον Ερντογάν πατριώτη ή αντιιμπεριαλιστή. Ο Ερντογάν ως πολιτικός υπηρέτησε ιδιαίτερα τα διεθνή μονοπώλια και τις ΗΠΑ και τώρα ως χρησιμοποιημένος πολιτικός προσπαθεί να σωθεί με διάφορους ελιγμούς και νέες συμμαχίες. Η προσέγγιση του Ερντογάν στον ένα ή στον άλλο διεθνή άξονα δεν αλλάζει τίποτα στον ταξικό του χαρακτήρα και στις ιδεολογικές του προτιμήσεις. Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είναι ένας αστός πολιτικός, ένας εχθρός του εργαζόμενου λαού, ένας αντεπαναστάτης και δεν διαφέρει ούτε στο ελάχιστο από τους πραξικοπηματίες που ήθελαν να του αφαιρέσουν την εξουσία.

6. Η απόπειρα πραξικοπήματος με όλες τις δυνάμεις που βρίσκονταν πίσω απ΄ αυτό και οι μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν, με κανένα τρόπο δεν εμπεριέχει κάποιο χαρακτηριστικό προς όφελος των συμφερόντων του λαού. Η άποψη που εκπροσωπείται από ένα σχετικά μεγάλο κύκλο αλλά δεν εκφράζεται, ότι δηλαδή η επιτυχία του πραξικοπήματος θα σήμαινε ένα εχθρικό προς το λαό, αμερικανικά προσανατολισμένο πραξικόπημα, είναι σαφής.

7. Η παρουσίαση της καταστολής του πραξικοπήματος ως «νίκη» του λαού, ή το να παίρνει κανείς το μέρος του ΑΚΡ και αυτά να παρουσιάζονται σαν μια «γιορτή της δημοκρατίας», είναι παράλογο. Αυτός ο τρόπος προσέγγισης δεν θέτει υπό αμφισβήτηση τη νομιμότητα του καθεστώτος του ΑΚΡ και αγνοεί την ταξική βάση των γεγονότων στη χώρα.

8. Η θέση ότι ο Ερντογάν βγαίνει πιο ισχυρός απ΄ αυτή την απόπειρα πραξικοπήματος, αντανακλά την πραγματικότητα μόνο μέχρι σ΄ ένα σημείο. Ο Ερντογάν ασφαλώς άρπαξε την ευκαιρία να δώσει ένα σκληρό χτύπημα στην σέχτα-Γκιουλέν, να παρουσιάσει τον εαυτό του στο ρόλο του θύματος, να σταθεροποιήσει τη βάση του και να δοκιμάσει τις δυνάμεις διαφόρων Οργανώσεων πιστών σε αυτόν. Στα χέρια του όμως έμεινε πίσω ένας κρατικός μηχανισμός, ο οποίος σε μεγάλο βαθμό είναι κατακερματισμένος και εξαιτίας της σύγκρουσης των μεταξύ τους συνδεδεμένων ομάδων, ήρθε αντιμέτωπος με την πραγματικότητα, για το ότι δεν μπορεί να έχει μια προστατευόμενη και αξιόπιστη γραφειοκρατία.

9. Υπό αυτές τις συνθήκες ο Ερντογάν μπορεί να προσπαθήσει δυό κρίσιμους θεσμούς του κρατικού μηχανισμού, δηλαδή το στρατό και τη Δικαιοσύνη, να τους εκκαθαρίσει, όχι μόνο τα μέλη των σεχτών αλλά και τους «κεμαλιστές» με τους οποίους συμμάχησε ή ενεργούσαν μαζί και να στηριχτεί μόνο στις δικές του δυνάμεις. Παρ΄ όλο που αυτό για μερικούς άλλους θεσμούς είναι ενδεχομένως εύκολο να πραγματοποιηθεί, στο στρατό και στη Δικαιοσύνη υπάρχουν μερικές ειδικές δυσκολίες. Ο Ερντογάν, το βήμα αυτό που ασφαλώς πηγαίνει προς την κατεύθυνση ενός ισλαμικού κράτους, δεν μπορεί να το τολμήσει χωρίς προηγουμένως να αποφασίσει στην Τουρκία για μια βαθιά και σημαντική αντιπαράθεση πάνω σε πολιτική και κοινωνική βάση. Απ΄ την άλλη μεριά ο Ερντογάν, που βρίσκεται σε δίλημμα, δεν έχει άλλη διέξοδο για να σταθεροποιήσει τη βάση του.

10. Είναι επίσης δυνατό ο Ερντογάν, μετά από μια σύντομη φάση τρομοκρατίας και εκφοβισμού, να προσπαθήσει να υλοποιήσει γρήγορα μια εσωτερική χαλάρωση και να βελτιώσει ξανά τις σχέσεις με τις ΗΠΑ, και υπάρχουν ενδείξεις ότι κινείται προς αυτή την κατεύθυνση. Οι προσδοκίες επίσης των CHP και HDP πηγαίνουν προς τα κει. Η δυσκολία μ΄ αυτή την επιλογή βρίσκεται στο ότι αυτός, χωρίς να δημιουργείται ένταση και χωρίς να δίνεται ένα συγκεκριμένο πεδίο ελεύθερο για τα ριζοσπαστικά στοιχεία της μαζικής βάσης του, δεν είναι σε θέση να κάνει πολιτική και να συνεχίσει να υπάρχει. Αλλιώς η κοινοβουλευτική αντιπολίτευση δεν έχει πρόβλημα με τον Ερντογάν και το ΑΚΡ.

11. Σε κάθε περίπτωση η εξουσία του κεφαλαίου στην Τουρκία βρίσκεται σε κρίση που έχει πολλές διαστάσεις και δεν μπορεί να ξεπεραστεί σύντομα, μάλιστα μπορεί να πει κανείς ότι βρίσκεται σε αποσύνθεση. Ο κίνδυνος δεν βρίσκεται σ΄ αυτή τη διάλυση, αλλά στην έλλειψη οργάνωσης και στην μη εμφάνιση του πολιτικού βάρους του εργαζόμενου λαού.

12. Ένας άλλος κίνδυνος βρίσκεται, ιδιαίτερα μετά την απόπειρα πραξικοπήματος, στο ότι η ευρέως διαδεδομένη αντίληψη ότι ο Ερντογάν είναι ανίκητος, μπορεί να συνεχίσει να ενισχύεται. Η αντίληψη αυτή συνοδεύεται από «τρομακτικά» σενάρια που μοιάζουν με ιό και με μη ρεαλιστικές εντυπωσιακές ειδήσεις γίνεται προσπάθεια να δημιουργηθεί πανικός στην κοινωνία. Το ΑΚΡ στην εξουσία ήταν πάντα επικίνδυνο, τώρα είναι ασφαλώς ακόμη πιο επικίνδυνο. Αλλά αυτή η υποδαυλισμένη ατμόσφαιρα πανικού νομιμοποιεί την επιθετικότητα του ΑΚΡ. Στην πραγματικότητα ούτε ο Ερντογάν είναι τόσο ισχυρός όπως ισχυρίζεται, ούτε η Τουρκία είναι μια χώρα που ξαφνικά μπορεί να «διαλυθεί» και το μέλλον της να σκοτεινιάσει. Ένα παράδειγμα σχετικά μ΄ αυτό είναι το γεγονός, ότι ο αριθμός των υποστηρικτών του ΑΚΡ στους δρόμους παρέμεινε περιορισμένος, παρ΄ όλες τις εκκλήσεις κατά τη διάρκεια του πραξικοπήματος και μετά από αυτό. Το σωστό είναι να συνειδητοποιηθεί ο κίνδυνος, όχι όμως να υπάρχει πανικός, ακριβώς το αντίθετο, πρέπει να γίνει προσπάθεια να αξιοποιηθεί αυτή η αποσύνθεση προς το συμφέρον των εργαζόμενων τάξεων.

13. Το ΑΚΡ και η απειλή από την (θρησκευτική) αντίδραση δεν πρέπει να υποτιμηθεί. Σε ποια άβυσσο έχει οδηγήσει τη χώρα η περίοδος που άρχισε με την πρόταση «η εκκοσμίκευση δεν βρίσκεται σε κίνδυνο», είναι ξεκάθαρο. Ενάντια σ΄ αυτή την απειλή που δεν πρέπει να υποτιμηθεί, βρίσκεται το καθήκον της οργάνωσης μιας ακόμη πιο αποτελεσματικής, ακόμη πιο «εξοπλισμένης» λαϊκής αντιπολίτευσης. Το καθήκον αυτό δεν μπορεί να διεκπεραιωθεί μετά από έναν πολυετή ξένοιαστο ύπνο, τώρα, με την εξάπλωση του πανικού. Το ότι η πιστή προς το σύστημα αντιπολίτευση την ξενοιασιά της στο παρελθόν την στέφει τώρα με την υποδαύλιση του πανικού, αυτό δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό.

14. Υπό αυτές τις συνθήκες οι αντίπαλοι του Ερντογάν στην αστική πολιτική, συνεχίζουν να παραμένουν η μεγαλύτερη δύναμή του. Το συνολικό σχέδιο της αντιπολίτευσης μέσα στο σύστημα βρίσκεται στο να εξομαλύνουν το ΑΚΡ, να το μετασχηματίσουν, να το πείσουν, να το φέρουν στη γραμμή. Η συμπεριφορά ορισμένων πολιτικών στο κοινοβούλιο, οι οποίοι ισχυρίζονται ότι κάθονται εκεί στο όνομα των «αριστερών», είναι διδακτική και ανησυχητική.

15. Τα γεγονότα της 15ης Ιουλίου και ό,τι ακολούθησε, έδειξαν πόσο αδίστακτες μπορεί να είναι οι κλίκες μέσα στο κράτος. Τις μεθόδους και την έκταση της θηριωδίας των πραξικοπηματιών τις ζήσαμε μαζί. Στη συνέχεια γίναμε μάρτυρες της βαρβαρότητας της κυβέρνησης. Όλα αυτά δεν πρέπει να χειριστούν από μια αδιάφορη θέση με το ρητό «ας σκοτωθούν μεταξύ τους». Ένας άγνωστος αριθμός αμάχων σκοτώθηκαν, στρατιώτες οι οποίοι δεν ήξεραν ποιον υπηρετούν, λιντσαρίστηκαν. Ο λαός αργά ή γρήγορα θα απαιτήσει σίγουρα λογοδοσία για τις κακοποιήσεις, τους βασανισμούς και τις απόπειρες λιντσαρίσματος εναντίον των στρατιωτών που είχαν παραδοθεί, και τους συλληφθέντες που θα έπρεπε βασικά να φερθούν ενώπιον του δικαστηρίου. Και οι ηγέτες από τις δυό κλίκες που συνεργάζονταν επί χρόνια και τώρα προσπαθούν να ξεσχιστούν μεταξύ τους, θα λογοδοτήσουν μαζί.

16. Είναι λάθος όλες αυτές οι φρικαλεότητες να ερμηνεύονται με την «ισχύ». Ακριβώς το αντίθετο, στην πλευρά της κυβέρνησης υπάρχει αποσύνθεση, φόβος και αποπροσανατολισμός. Ο φόβος που διαδίδεται δεν μπορεί να ξεπεραστεί με ηλίθιες και μη υπολογισμένες ενέργειες, αλλά με συνεπή, σταθερά βήματα και η αποσύνθεση αυτή μπορεί να μετατραπεί σε ευκαιρία για το λαό.

17. Όπως τονίσαμε επανειλημμένα: Η Τουρκία δεν μπορεί να θεραπευτεί μέσω του ποδοκροτήματος των σκοτεινών δυνάμεων, αλλά με την πάλη του εργαζόμενου λαού ενάντια στην ταξική εξουσία που εκπροσωπούν αυτές οι σκοτεινές δυνάμεις. Απορρίπτουμε κάθε ανάλυση και τοποθέτηση που παραβλέπει αυτή την πραγματικότητα. Είναι σαφές ότι οι κομμουνίστριες και οι κομμουνιστές ούτε πρόκειται να πιστέψουν την παραπλάνηση περί «νίκης των δημοκρατικών δυνάμεων ενάντια στο πραξικόπημα», ούτε θα ακολουθήσουν πονηρές κραυγές, όπως ότι «όλοι θα πρέπει να ενωθούν ενάντια στον Ερντογάν». Το ότι μεταξύ των ανθρώπων, οι οποίοι σπέρνουν πανικό με κουβέντες όπως, ότι «οι οπαδοί της σαρία θα τους αποκεφαλίσουν όλους», βρίσκονται ταυτόχρονα εκείνοι που γιορτάζουν «τη νίκη των δημοκρατικών δυνάμεων ενάντια στο πραξικόπημα», δείχνει τις διαστάσεις της σύγχυσης. Επαναλαμβάνουμε: Ποτέ δεν θα παραβρεθούμε με τους εκπροσώπους της καπιταλιστικής τάξης, με τους πράκτορες των πραξικοπηματιών που υποστηρίζονται από τις ΗΠΑ και την ΕΕ ή τις λεγόμενες πολύχρωμες επαναστάσεις. Αυτό δεν μας αποδυναμώνει. Αυτό που μας κάνει αδύναμους είναι η έλλειψη οργάνωσης της εργατικής τάξης και ότι αυτή ακολουθεί εσφαλμένες λύσεις.

18. Πρέπει επιτέλους να είναι κατανοητό σε όλους, τι κενό έχει προκαλέσει η οργανωτική εχθρότητα μέσα στις γραμμές του λαού και αυτό σε μια χώρα όπου συμμορίες, ομάδες συμφερόντων, κατ΄ εντολή δολοφόνοι, ακόμη και η μαφία, που εξαπλώθηκαν στο κράτος, έχουν την ικανότητα να κινούνται οργανωμένα.

Πέρα απ΄ αυτό λέμε: καθένας που είναι υπέρ των ιδεωδών της ανθρωπότητας, για μια κοινωνία χωρίς τάξεις και εκμετάλλευση, πρέπει να εργαστεί για μια συνεπή και μακροχρόνια οργάνωση που θα βασίζεται σε κοινές ιδέες. Το να μη γίνεται αυτό και η νομιμότητα για την τεμπελιά ή την αμεριμνησία σ΄ αυτό το ζήτημα, πρέπει να χαρακτηριστούν ως λαϊκή εχθρότητα. Η ενίσχυση της ταξικής οργάνωσης, η οποία θα είναι ανεξάρτητη από θρησκευτικές σέχτες, την αντίδραση, το κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό, αποτελεί αναγκαιότητα. Εκείνοι που ευλογούν τις απολιτικοποίητες αντιδράσεις του λαού, τις ανοργάνωτες ενέργειες των μαζών, αυτοί που με την «Πλειοψηφική-Βιβλιογραφία-Γεζί» αποδέχτηκαν ως στόχο το άσκοπο και την αμορφία, πρέπει τώρα να βγάλουν τα διδάγματά τους.

19. Μοναδικός στόχος του Κομμουνιστικού Κόμματος είναι να αναπτυχθεί σε μια ανεξάρτητη, επαναστατική Οργάνωση, η οποία θα είναι σε θέση να αλλάξει συγκεκριμένα τόσο το συσχετισμό δυνάμεων στη χώρα όσο και να κινητοποιηθεί στις νύχτες του πραξικοπήματος και κατά τη διάρκεια εκστρατειών λιντσαρίσματος και να εμποδίσει τέτοιες αντιδραστικές ενέργειες. Η μοναδική μας έκκληση προς τον εργαζόμενο λαό μας για να επιτύχουμε μαζί αυτό το στόχο, είναι να κινητοποιηθεί και να έχει εμπιστοσύνη στη δική του δύναμη, να σταματήσει να ακολουθεί αυτό τον εφιάλτη, και να πάρει την πρωτοβουλία.

Κομμουνιστικό Κόμμα (Τουρκίας)

Κεντρική Επιτροπή


Πηγή: Ιστοσελίδα του Γερμανικού ΚΚ (DKP), 21.07.2016

Μετάφραση – Επιμέλεια: Παναγιώτης Γαβάνας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.