Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

Και «στη Γερμανία κοχλάζουν κιόλας…»



Η Φεβρουαριανή Επανάσταση στη Ρωσία κινητοποίησε το προλεταριάτο

Διαμαρτυρίες ενάντια στον πόλεμο υπήρχαν πριν από το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου σε πολλές χώρες της Ευρώπης –και στη Γερμανική Αυτοκρατορία. Εκατοντάδες χιλιάδες συμμετείχαν σε κινητοποιήσεις. Η προδοσία, όμως, των δεξιών σοσιαλιστών και σοσιαλδημοκρατών ηγετών παρέλυε εν μέρει τις διαμαρτυρίες και αποπροσανατόλιζε πολλές εργάτριες και πολλούς εργάτες.

Στη Γερμανική Αυτοκρατορία η σύλληψη του Καρλ Λίμπκνεχτ μετά από μια ομιλία του κατά του πολέμου στην Πλατεία Πότσνταμ στο Βερολίνο την 1η Μαΐου 1916, έφερε αλλαγή. Ο Λίμπκνεχτ καταδικάστηκε. Τον Ιούνιο του 1916 έγιναν οι πρώτες πολιτικές μαζικές απεργίες. Πρώτα στις αρχές του 1917 έλαβαν χώρα ξανά σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες μεγάλες ανταρσίες και απεργιακές κινητοποιήσεις ενάντια στην πείνα και τον πόλεμο –κυρίως η Φεβρουαριανή Επανάσταση στη Ρωσία οδήγησε σε άνοδο της αντιστασιακής δράσης. Αυτό συνέβη στην Αυστρία, στη Γερμανία και τη Γαλλία, όπου μετά την αποτυχημένη επίθεση-Nivelle [στην οροσειρά] Chemin des Dames (Απρίλιος-Μάιος) στη βόρεια Γαλλία, στασίασαν στρατιώτες την άνοιξη του 1917.

Το απεργιακό κύμα το 1917 ξεκίνησε στην Αυστρία τον Ιανουάριο στη βιομηχανική περιοχή Βίνερ Νόυστατ –εκεί, στην ακμή του απεργούσαν 40.000 εργάτριες και εργάτες-, στα εργοστάσια Brevillier & Urban στο Νόικιρχεν και στα εργοστάσια Schoeller στο Τέρνιτς στην Άνω Στυρία και στη Βοημία, που ήταν τα μεγαλύτερα κέντρα της βιομηχανίας στρατιωτικών εξοπλισμών της αυστρο-ουγγρικής μοναρχίας.

Στη Γερμανική Αυτοκρατορία επίσης, οι εργάτες και οι εργάτριες, που δεινοπάθησαν κατά τη διάρκεια του «χειμώνα πείνας», εξέφρασαν τη δυσαρέσκειά τους με πολυάριθμες απεργίες και ταραχές για τρόφιμα. Η καταστροφική κατάσταση στον εφοδιασμό, η έλλειψη καυσίμων, οδήγησαν στην αύξηση σοβαρών ασθενειών, στο ασυγκράτητο εργασιακό άγχος, και η συνεχιζόμενη αύξηση των ωρών εργασίας σε βιομηχανικά ατυχήματα.

Τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο του 1917 στα εργοστάσια στρατιωτικών εξοπλισμών του Βερολίνου, υπό την επιρροή των επαναστατών αντιπροσώπων των συνδικάτων, έγιναν πολυήμερες απεργίες για καλύτερο εφοδιασμό σε τρόφιμα και υψηλότερους μισθούς. Κατά την χρονική περίοδο από τις 16 έως τις 22 Φεβρουαρίου εξαπλώθηκε ένα απεργιακό κύμα στα ανθρακωρυχεία και στις βιομηχανίες μετάλλου της Ρηνανίας και Βεστφαλίας. Στην αρχή πήραν μέρος 10.000 έως 15.000 εργάτες και στις 29 Φεβρουαρίου οι απεργοί έφτασαν τους 20.000. Παραπέρα, μαζικές κινητοποιήσεις σημειώθηκαν τον Μάρτιο του 1917 στο Μπάρμεν, στη Βρέμη, στο Αμβούργο, στο Κίελο και στη Νυρεμβέργη. Σε όλες τις περιοχές της Αυτοκρατορίας πλήθαιναν οι ταραχές.

Αυτή ήταν η κατάσταση της οξυνόμενης ταξικής πάλης στη Γερμανία όταν ξέσπασε η επανάσταση τον Μάρτιο του 1917 στη Ρωσία. Η ανατροπή του τσαρισμού από τους ρώσους εργάτες και αγρότες, επέδρασε επίσης στη Γερμανία ταρακουνώντας και κινητοποιώντας, επιταχύνοντας το επαναστατικό προτσές στην εργατική τάξη. Ξεκίνησε μια νέα φάση της πάλης για την ειρήνη, το ψωμί και τη δημοκρατία.

Ήδη στις 26 Μαρτίου 1917 το πρωσικό υπουργείο Άμυνας στράφηκε στον καγκελάριο Μπέτμαν Χόλβεκ, προειδοποιώντας: «Τα… αριστερά κόμματα θέλουν να εκμεταλλευτούν τη ρωσική επανάσταση για τους σκοπούς τους και αυξάνουν κατ’ αυτό τον τρόπο τις πολιτικές τους ορέξεις. Η ενότητα λαού και στρατού και η ενωμένη λαϊκή βούληση για τη νίκη αναγκαστικά υποφέρουν απ’ αυτά. Αναφορές από το μέτωπο επιβεβαιώνουν ήδη αυτή την επίδραση στις στρατιωτικές μονάδες».

Από την επίδραση της ρωσικής επανάστασης δεν μπόρεσαν να ξεφύγουν ούτε οι ίδιοι οι δεξιοί και κεντριστές καθοδηγητές της σοσιαλδημοκρατίας.

Ο Λένιν στο «Αποχαιρετιστήριο γράμμα [του] προς τους ελβετούς εργάτες» έγραψε: «Στη Γερμανία κοχλάζουν κιόλας οι διαθέσεις της προλεταριακής μάζας, που έδωσε τόσα πολλά στην ανθρωπότητα και το σοσιαλισμό με την πεισματική, επίμονη και σταθερή οργανωτική δουλειά της στη διάρκεια πολλών δεκαετιών ευρωπαϊκής “κάλμας” του 1871-1914» (Λένιν, Άπαντα, τόμ. 31, σ. 93). Ένα πρώτο αποκορύφωμα είχε αυτή η πάλη με τις απεργίες του Απριλίου του 1917 –ουσιαστικά υποστηριζόμενες από την ομάδα Σπάρτακος. Πάνω από μισό εκατομμύριο ξεκίνησαν στις 16 Απριλίου απεργία, η οποία είχε σαφή πολιτικό χαρακτήρα: στο Βερολίνο, στο Μπράουνσβαϊγκ, στην Χάλε, στη Λειψία, στο Μαγδεμβούργο κτλ. Μόνο στο Βερολίνο είχε πάνω από 300.000 απεργούς εργάτριες και εργάτες. Στην εταιρία Knorr-Bremse τις μέρες εκείνες σχηματίστηκε κατά την πάλη ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο το πρώτο συμβούλιο εργατών της Γερμανίας σύμφωνα με το πρότυπο της ρωσικής επανάστασης και στη βάση του προσανατολισμού της ομάδας Σπάρτακος.


Πηγή: Unsere Zeit, εφημερίδα του Γερμανικού ΚΚ (DKP), 31. 03.2017

Μετάφραση – Επιμέλεια: Παναγιώτης Γαβάνας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.