Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017

Απόφαση του Συμβουλίου Εξωτερικού της ΚΕ του ΣΔΕΚΡ




του Βλαντίμιρ Ι. Λένιν

Το Συμβούλιο Εξωτερικού της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΔΕΚΡ αποφασίζει να δεχτεί την πρόταση του σ. Ρόμπερτ Γκριμμ σχετικά με την επιστροφή στη Ρωσία μέσω Γερμανίας των πολιτικών προσφύγων που επιθυμούν να γυρίσουν στην πατρίδα [1].

Το Συμβούλιο Εξωτερικού της ΚΕ διαπιστώνει:

(1) ότι οι διαπραγματεύσεις διεξάγονταν από τον σ. Ρ. Γκριμμ με ένα μέλος της κυβέρνησης ουδέτερης χώρας, τον υπουργό Χόφμαν, που δεν θεώρησε δυνατή την επίσημη ανάμιξη της Ελβετίας μόνο για το λόγο ότι η αγγλική κυβέρνηση θα το έβλεπε αυτό αναμφισβήτητα σαν παραβίαση της ουδετερότητας, μια και η Αγγλία δεν θέλει να επιτρέψει το πέρασμα των διεθνιστών˙

(2) ότι η πρόταση του Ρ. Γκριμμ είναι πέρα για πέρα αποδεκτή, μια και η ελευθερία διόδου είναι εγγυημένη, ανεξάρτητα από τις πολιτικές κατευθύνσεις, από τη στάση απέναντι στο ζήτημα της «υπεράσπισης της πατρίδας», της συνέχισης του πολέμου από τη Ρωσία ή της σύναψης ειρήνης απ’ αυτήν κτλ.˙

(3) ότι η πρόταση αυτή στηρίζεται σε ένα σχέδιο ανταλλαγής των ρώσων πολιτικών προσφύγων με τους Γερμανούς που κρατούνται στη Ρωσία, και ταυτόχρονα ότι οι πολιτικοί πρόσφυγες δεν έχουν κανένα λόγο να αρνηθούν να κάνουν ζύμωση στη Ρωσία για μια τέτοια ανταλλαγή˙

(4) ότι ο σ. Ρ. Γκριμμ διαβίβασε αυτή την πρόταση στους εκπροσώπους όλων των κατευθύνσεων των πολιτικών προσφύγων, δηλώνοντας από μέρους του ότι με τη σημερινή κατάσταση πραγμάτων αυτός είναι ο μοναδικός δρόμος και ότι στις τωρινές συνθήκες είναι πέρα για πέρα παραδεκτός˙

(5) ότι από μέρους μας έγινε ό,τι ήταν δυνατό για να πείσουμε τους εκπροσώπους των διάφορων κατευθύνσεων πως είναι απαραίτητο να δεχτούν αυτή την πρόταση και πως οι αναβολές είναι εντελώς απαράδεκτες˙

(6) ότι οι εκπρόσωποι ορισμένων κατευθύνσεων τάσσονται δυστυχώς υπέρ νέων αναβολών, απόφαση που δεν μπορούμε να μην τη θεωρήσουμε σαν εξαιρετικά λαθεμένη και εξαιρετικά επιζήμια για το επαναστατικό κίνημα της Ρωσίας.

Με βάση τους συλλογισμούς αυτούς το Συμβούλιο Εξωτερικού της ΚΕ αποφασίζει να ενημερώσει όλα τα μέλη του Κόμματός μας σχετικά με την αποδοχή από μέρους μας της πρότασης και σχετικά με την άμεση αναχώρηση και να τους συστήσει να εγγραφούν όλοι όσοι θέλουν να φύγουν και να στείλει αντίγραφο της απόφασης αυτής στους εκπροσώπους των άλλων κατευθύνσεων.

Ν. Λένιν

Ζυρίχη, 31 του Μάρτη 1917.


* Εκτός από την υπογραφή του Λένιν, κάτω από την απόφαση υπάρχει η υπογραφή του Γκ. Ε. Ζηνόβιεφ.


 Δημοσιεύτηκε το 1917 στο φυλλάδιο
«Πρακτικά της συνέλευσης των μελών
        του ΣΔΕΚΡ, του ενωμένου
      από την Κεντρική Επιτροπή,
         της 8 του Απρίλη 1917»

Δημοσιεύεται σύμφωνα
                                             με το χειρόγραφο

_______

Σημειώσεις

[1] Ο Λένιν άρχισε να κάνει προσπάθειες για να αναχωρήσει από την Ελβετία στη Ρωσία, μόλις επιβεβαιώθηκε ότι η επανάσταση του Φλεβάρη ήταν γεγονός. «Είμαι έξω φρενών που δεν μπορώ να πάω στη Σκανδιναβία!! Δεν συγχωρώ τον εαυτό μου, που δεν ριψοκινδύνευσα να πάω το 1915!» -έγραφε ο Λένιν στην Ι. Φ. Αρμάντ στις 2 (15) του Μάρτη 1917 (Άπαντα, 4η ρωσ. έκδ., τόμ. 35ος, σελ. 237). Την επιστροφή όμως στη Ρωσία των πολιτικών προσφύγων-διεθνιστών εμπόδιζαν τόσο η αστική Προσωρινή κυβέρνηση της Ρωσίας όσο και οι κυβερνήσεις των «συμμάχων» -της Αγγλίας και της Γαλλίας. Στους διεθνείς καταλόγους στρατιωτικού ελέγχου των προσώπων που υπόκεινται σε κράτηση στα σύνορα, με υπόδειξη της ρωσικής πολιτικής αστυνομίας καταχωρήθηκαν κυρίως οι τσιμμερβαλντινοί, οι διεθνιστές, οι αντίπαλοι του ιμπεριαλιστικού πολέμου˙ χωρίς εμπόδια άφηναν να περάσουν στη Ρωσία μόνο τους αμυνίτες. Ο Λένιν, προβλέποντας ότι η επιστροφή στη Ρωσία θα συναντήσει μεγάλα εμπόδια, έψαχνε δρόμους παράνομου περάσματος με ξένα ντοκουμέντα και αλληλογραφούσε για αυτό το ζήτημα με τον Β. Α. Καρπίνσκι (Γενεύη) και τον Γ. Σ. Γκανέτσκι (Στοκχόλμη).

Στις 6 (19) του Μάρτη σε ειδική σύσκεψη των ρωσικών κομματικών κέντρων στη Βέρνη ο Μάρτοφ πρότεινε ένα σχέδιο διαδρομής μέσω Γερμανίας με ανταλλαγή των Γερμανών που ήταν κλεισμένοι σε στρατόπεδα στη Ρωσία. Το σχέδιο αυτό το υποστήριξε θερμά ο Λένιν, πολύ περισσότερο που στις 11 (24) του Μάρτη η ρωσική αποστολή στη Βέρνη καθυστερούσε την τακτοποίηση των ντοκουμέντων επιστροφής στη Ρωσία ενός αριθμού πολιτικών προσφύγων.

Οι διαπραγματεύσεις με το γερμανό επιτετραμμένο στην Ελβετία σχετικά με την άδεια περάσματος των ρώσων πολιτικών προσφύγων στην πατρίδα τους μέσω Γερμανίας άρχισαν από τον ελβετό σοσιαλδημοκράτη, ομοσπονδιακό σύμβουλο Ρ. Γκριμμ, επειδή όμως ο Γκριμμ κρατούσε διφορούμενη στάση, οι μπολσεβίκοι ανάθεσαν την υπόθεση της οργάνωσης της αναχώρησης στον αριστερό τσιμμερβαλντινό, γραμματέα του Ελβετικού Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος, Φρ. Πλάττεν, ο οποίος και τέλειωσε την υπόθεση. Η γερμανική κυβέρνηση δέχτηκε τους όρους της διαδρομής των ρώσων πολιτικών προσφύγων μέσω Γερμανίας. Τους όρους αυτούς, όπως βεβαιώνει ο Φρ. Πλάττεν, τους επεξεργάστηκε ο Λένιν. Οι όροι αυτοί εγγυόταν την ετεροδικία του βαγονιού κατά τη διαδρομή του μέσω Γερμανίας, την απαλλαγή από τον τελωνειακό έλεγχο, τον έλεγχο της πολιτικής τοποθέτησης των διερχομένων και των διαβατηρίων τους, πρόβλεπαν να καθορίζονται οι σχέσεις της γερμανικής διοίκησης με τους διερχομένους μόνο διαμέσου του Φρ. Πλάττεν που τους συνόδευε.

Η αναχώρηση από την Ελβετία καθυστέρησε ως τις 27 του Μάρτη (9 του Απρίλη), γιατί οι μενσεβίκοι πρόβαλαν συμπληρωματικό αίτημα να υπάρχει προκαταρκτική συγκατάθεση της Προσωρινής κυβέρνησης ή του Σοβιέτ Πετρούπολης για ανταλλαγή με γερμανούς αιχμαλώτους. Δεν υπήρχε καμιά αμφιβολία ότι η αστική Προσωρινή κυβέρνηση, ενεργώντας με υπαγόρευση της αγγλικής κυβέρνησης, θα έκανε κάθε τι το δυνατό για να δυσκολέψει την επιστροφή στη Ρωσία εκείνων των επαναστατών, που σκόπευαν να παλέψουν ενάντια στη συνέχιση του ληστρικού πολέμου˙ γι’ αυτό οι μπολσεβίκοι αποφάσισαν να φύγουν για τη Ρωσία αμέσως μέσω Γερμανίας.

Όλοι οι όροι και τα περιστατικά της αναχώρησης καταχωρήθηκαν σε πρωτόκολλο και το πρωτόκολλο αυτό ανακοινώθηκε στους εκπροσώπους των αριστερών τσιμμερβαλντινών της Γερμανίας – Π. Λεβί (Π. Χάρτσαΐν), της Γαλλίας – Φ. Λοριό και Α. Γκιλμπό, της Πολωνίας – Μ. Μπρόνσκι και της Ελβετίας – Φρ. Πλάττεν.

Εκτός απ’ αυτό, ετοιμάστηκε εξ’ ονόματός τους ένα ντοκουμέντο για τον Τύπο, που επίσης το υπόγραψαν στη Στοκχόλμη οι αριστεροί σοσιαλδημοκράτες της Σουηδίας (Κ. Λιντχάγκεν, Φ. Στριόμ, Κ. Ν. Κάρλσον, Κ. Τσίλμπουμ και Τούρε Νέρμαν) και της Νορβηγίας (Α. Γκ. Χάνσεν), στο οποίο οι εκπρόσωποι των παραπάνω κομμάτων δήλωναν τα εξής: «Σε μας, τους κάτωθι υπογεγραμμένους, είναι γνωστά τα εμπόδια, τα οποία οι κυβερνήσεις της Συμφωνίας βάζουν στην αναχώρηση των ρώσων διεθνιστών. Μας είναι γνωστοί οι όροι, με τους οποίους η γερμανική κυβέρνηση επέτρεψε το πέρασμα για τη Σουηδία… Εμείς, οι κάτωθι υπογεγραμμένοι διεθνιστές της Γαλλίας, της Ελβετίας, της Πολωνίας, της Γερμανίας, της Σουηδίας και της Νορβηγίας, νομίζουμε ότι οι ρώσοι ομοϊδεάτες μας, όχι μόνο έχουν το δικαίωμα, αλλά και είναι υποχρεωμένοι να χρησιμοποιήσουν την ευκαιρία που τους παρουσιάστηκε για να περάσουν στη Ρωσία. Τους ευχόμαστε την πιο καλή επιτυχία στην πάλη τους ενάντια στην ιμπεριαλιστική πολιτική της αστικής τάξης της Ρωσίας, -πάλη που είναι μέρος της γενικής πάλης μας για την απελευθέρωση της εργατικής τάξης, για τη σοσιαλιστική επανάσταση». Η δήλωση αυτή δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα των σουηδών σοσιαλδημοκρατών «Politiken», αρ. φύλ. 86 της 15 του Απρίλη 1917.

Επειδή στο γαλλικό Τύπο εμφανίστηκαν πληροφορίες ότι ο υπουργός Εξωτερικών Π. Ν. Μιλιουκόφ απειλεί τους πολιτικούς πρόσφυγες που ταξιδεύουν μέσω Γερμανίας με σύλληψη σαν προδότες του κράτους, όλοι οι πολιτικοί πρόσφυγες με επικεφαλής τον Λένιν, ανεξάρτητα από τοποθέτηση, ανέλαβαν την παρακάτω γραπτή υποχρέωση:
«Ο κάτωθι υπογεγραμμένος βεβαιώνω με την υπογραφή μου:

1. ότι οι όροι που καθορίστηκαν από τον Πλάττεν με τη γερμανική πρεσβεία μού ανακοινώθηκαν˙

2. ότι εγώ υποτάσσομαι στις εντολές του καθοδηγητή του ταξιδιού Πλάττεν˙

3. ότι μου ανακοινώθηκε η είδηση από την «Petit Parisien», σύμφωνα με την οποία η Προσωρινή κυβέρνηση της Ρωσίας απειλεί με παραπομπή στο δικαστήριο με την κατηγορία της προδοσίας του κράτους, εκείνων των ρώσων υπηκόων που θα περάσουν μέσω Γερμανίας˙

4. ότι αναλαμβάνω όλη την πολιτική ευθύνη για το ταξίδι μου˙

5. ότι ο Πλάττεν μου εγγυήθηκε το ταξίδι μόνο ως τη Στοκχόλμη.

9 του Απρίλη 1917

Βέρνη – Ζυρίχη»

(Κεντρικό κομματικό αρχείο του Ινστιτούτου μαρξισμού-λενινισμού της ΚΕ του ΚΚΣΕ).

Η τέτοια γραπτή υποχρέωση πάρθηκε πίσω πριν την έξοδο από την Ελβετία (στο τραίνο κατά τη διαδρομή από τη Βέρνη στη Ζυρίχη). Αμέσως μετά το κείμενο ακολουθεί η υπογραφή: Λένιν, σε συνέχεια οι υπογραφές των άλλων συνταξιδιωτών. Το κείμενο των ντοκουμέντων που αποκλείει το ενδεχόμενο για οποιονδήποτε από τους συνταξιδιώτες αργότερα να δικαιολογηθεί με το ότι δεν ήταν ενημερωμένος για τις συνέπειες της ενέργειάς του και να μετατοπίσει την ευθύνη στους οργανωτές του ταξιδιού, δείχνει ότι στην επεξεργασία του ντοκουμέντου πήρε μέρος ο Β. Ι. Λένιν.

Η αναχώρηση έγινε στις 27 του Μάρτη (9 του Απρίλη)˙ στις 31 του Μάρτη (13 του Απρίλη) ο Λένιν με την ομάδα των πολιτικών προσφύγων έφτασε στη Στοκχόλμη και την ίδια μέρα μέσω Φιλανδίας αναχώρησε για τη Ρωσία.


Πηγή: Β. Ι. Λένιν, Άπαντα, τόμ. 31, σ. 83-84, εκδ. Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 1981.

Αντιγραφή για το ιστολόγιο «Ορίζοντας»: Παναγιώτης Γαβάνας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.