Παρασκευή, 6 Οκτωβρίου 2017

Βαρέλι πυρίτιδας η Καταλονία



της Carmela Negrete, Βαρκελώνη

Στην Ισπανία ήταν ίσως σαφές, ακόμη και πριν από τα πρόσφατα γεγονότα, ότι ο πρωθυπουργός Μαριάνο Ραχόι, οι δεξιοί φιλελεύθεροι «Ciudadanos» και οι χειρότεροι ισπανοί εθνικιστές, είναι σε θέση να δράσουν βάναυσα ενάντια ακόμη και σε ειρηνικούς ανθρώπους. Δεν ήταν ίσως εντελώς τόσο σαφές, ότι οι σοσιαλδημοκράτες του PSOE [Ισπανικό Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα] θα συμφωνούσαν επίσης στην καταστολή. 

Οι «σοσιαλιστές» όμως έχουν παίξει αποφασιστικό ρόλο σ’ αυτό που βιώσαμε το προηγούμενο Σαββατοκύριακο στη Βαρκελώνη. Η κατάσταση εκτάκτου ανάγκης που επιβλήθηκε de facto και η πολιορκία της Καταλονίας, καθώς και η παράνομη δράση των αστυνομικών, υποστηρίχθηκε από το PSOE. Το κόμμα συμφώνησε με όλα αυτά που διέταξε ο Ραχόι. Μάλιστα και η υποτιθέμενη αριστερή πτέρυγα του PSOE υπό τον Πέντρο Σάντσες περιόρισε την κριτική της στο αίτημα να προσφερθούν στην Καταλονία καλύτερες οικονομικές συνθήκες.

Ακόμη όμως και η αριστερή συμμαχία Unidos Podemos –αποτελούμενη από το κόμμα Podemos και την Ενωμένη Αριστερά (IU)- παραμέλησε να συνοδεύσει και να κατανοήσει έγκαιρα τις προσπάθειες για ανεξαρτησία στην Καταλονία, να παρέμβει και να ταχθεί υπέρ των δίκαιων αιτημάτων στην περιοχή. Όταν ήρθε στο Κοινοβούλιο της Καταλονίας ο νόμος για το Δημοψήφισμα, στην αρχή η ισπανική Αριστερά εναντιώθηκε επειδή τον ερμήνευσε ως μονομερή δήλωση ανεξαρτησίας χωρίς να υπάρχουν εγγυήσεις εκ μέρους του κράτους. Μόνο ως απάντηση στη δικτατορική δράση του Λαϊκού Κόμματος του Ραχόι τάχθηκε υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και απαίτησε να επιτραπεί η διεξαγωγή του Δημοψηφίσματος. Μια διακήρυξη ανεξαρτησίας της Καταλονίας η Unidos Podemos μολαταύτα δεν την υποστηρίζει όπως και πριν, για αυτήν πρόκειται περί «διαλόγου και κατανόησης».

Για αυτό φαίνεται ότι είναι πολύ αργά, επειδή στο μεταξύ κοχλάζει ο χειρότερος ισπανικός εθνικισμός –και στην Καταλονία βρίσκεται σε άνοδο. Ενόσω η κεντρική κυβέρνηση στη Μαδρίτη βασίζεται στη δύναμη του κρατικού μηχανισμού, τα κυβερνητικά κόμματα της Καταλονίας απ’ τη μεριά τους περιφρόνησαν στην πρακτική τους περισσότερους από τους μισούς ψηφοφόρους, οι οποίοι στις κοινοβουλευτικές εκλογές το 2015 δεν είχαν ψηφίσει υπέρ των κομμάτων του κινήματος της ανεξαρτησίας.

Κάποιοι αριστεροί ήλπιζαν ότι οι τρέχουσες εξελίξεις στην Καταλονία αποτελούν ευκαιρία για τον τερματισμό του κυρίαρχου συστήματος στην Ισπανία. Εν όψει μιας αδύναμης Αριστεράς και μιας Δεξιάς που βρίσκεται σε άνοδο, υπάρχουν ωστόσο στην Ισπανία λίγες ενδείξεις –ή μετά το τέλος του συστήματος, θα έρθει κάτι που θα ήταν ακόμη χειρότερο.

Ταυτόχρονα, το κίνημα στην Καταλονία σφραγίζεται μέχρι σήμερα από τον αντιφασισμό και τις εμπειρίες της πάλης ενάντια στη δικτατορία του Φράνκο. Οι άνθρωποι στους δρόμους θέλουν την ελευθερία τους. Οι περισσότεροι όμως ψηφίζουν φιλελεύθερα κόμματα, και στην καμπάνια υπέρ του Δημοψηφίσματος απουσίαζαν δηλώσεις σχετικά με το τι θα πρέπει να γίνει με τη νέα, ανεξάρτητη χώρα. Δεν υπάρχει ένα κοινό πολιτικό σχέδιο του κινήματος της ανεξαρτησίας, το ενώνει η ταυτότητά του, η γλώσσα του, η ιστορία του. Πρόκειται για ένα βαρέλι πυρίτιδας, το οποίο είναι πολύ μεγάλο για να το χειριστεί κανείς απρόσεκτα.


Πηγή: redglobe.de, 05. 10. 2017

Μετάφραση – Επιμέλεια: Παναγιώτης Γαβάνας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.