Δευτέρα, 23 Απριλίου 2018

Συρία: δηλητηριασμένη προπαγάνδα


Στο παρόν κείμενο αναλύεται με στοιχεία η προπαγάνδα της Δύσης περί χρήσης χημικών όπλων από την κυβέρνηση της Συρίας, που κατ’ επανάληψη αποτέλεσε και το πρόσχημα για στρατιωτικές επεμβάσεις των ΗΠΑ. Την εκτεταμένη υποστήριξη των ισλαμιστών τρομοκρατών από χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ η αστική προπαγάνδα την αποσιωπά (ΠΓ).

της Wiebke Diehl

Υπάρχει ο ισχυρισμός ότι πολυάριθμες φορές χρησιμοποιήθηκαν χημικά όπλα κατά τη διάρκεια του πολέμου στη Συρία. Στις περισσότερες περιπτώσεις οι κατηγορίες αυτές ούτε υποβλήθηκαν σε μια ανεξάρτητη έρευνα, ούτε αποδείχτηκε από πού προέρχονταν τα δηλητηριώδη αέρια και το ποιος ήταν υπεύθυνος για τη χρήση τους. Αρχηγοί δυτικών κρατών και κυβερνήσεων και ΜΚΟ έριξαν την ευθύνη μέσα σε λίγα λεπτά στην κυβέρνηση Μπασάρ αλ Άσαντ. Κανένα από τα αντιμαχόμενα μέρη εκτός από την κυβέρνηση της Συρίας δεν έχει χημικά όπλα, λένε εκείνοι που [ισχυρίζονται] ότι εδώ και πολύ καιρό γνώριζαν καλύτερα. Τα δήθεν τεκμήρια [όμως] και οι αποδείξεις δεν παρουσιάστηκαν στη δημοσιότητα. Η συντριπτική πλειονότητα των μέσων ενημέρωσης συμμετέχει [σ’ αυτό] χωρίς να φέρει αντίρρηση. Δε λένε για παράδειγμα, «ενδεχομένως» ή «σύμφωνα με πληροφορίες των αντιπάλων του Άσαντ» ότι έλαβε χώρα μια επίθεση με χημικά όπλα. Πολύ περισσότερο, μεταδίδεται η εντύπωση ότι η ενοχή έχει ήδη αποδειχτεί και γίνονται συσχετισμοί με παλιότερες επιθέσεις με δηλητηριώδη αέρια –και αυτοί επίσης χωρίς αποδείξεις. Το ότι για παράδειγμα, η εντολή των εμπειρογνωμόνων του ΟΗΕ για τη διερεύνηση της επίθεσης με δηλητηριασμένα αέρια στην ανατολική Γκούτα το 2013 δεν οδήγησε σε κανένα συμπέρασμα σχετικά με το ποιος ήταν υπεύθυνος, αυτό ευχαρίστως αποκρύπτεται. Οι αντίθετες αναλύσεις και τα τεκμήρια αγνοούνται, ανεξάρτητα από τη φήμη που απολαμβάνουν οι συγγραφείς τους.

Τις εικόνες νεκρών παιδιών ή παιδιών που πεθαίνουν, τις προσκόμισε μια Οργάνωση-του-ενός-ανδρός, που επί χρόνια εδρεύει σχεδόν αποκλειστικά στο Λονδίνο με την ονομασία «Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων», η οποία λαμβάνει τις πληροφορίες της, σύμφωνα με δικές της μαρτυρίες, από ένοπλους αντιπολιτευόμενους. Από τότε που υπάρχουν σοβαρές αμφιβολίες για την αξιοπιστία τους, προτιμάται να χρησιμοποιούνται εικόνες από τα λεγόμενα Λευκά Κράνη. Οι ίδιοι αυτοαποκαλούνται «συριακή διάσωση πολιτών», για τα μέλη τους αποδείχτηκε μια πληθώρα από πλαστογραφίες και σκόπιμες υπεξαιρέσεις υλικού από εικόνες και βίντεο, όσο και η συμμετοχή τους σε ισλαμικές τρομοκρατικές ομάδες, μάλιστα και η συμμετοχή τους σε βάναυσες δολοφονίες πολιτών. Στον πρόεδρο των «Λευκών Κρανών» τού αρνήθηκε η είσοδος στις ΗΠΑ εξαιτίας «τρομοκρατικών δραστηριοτήτων». Σύμφωνα με τους «Σουηδούς Γιατρούς για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα» τα «μέτρα βοήθειας» των Λευκών Κρανών είναι εν μέρει ιατρικά άνευ νοήματος, εν μέρει μάλιστα επικίνδυνα: Η εντελώς εσφαλμένη χρήση μιας ένεσης αδρεναλίνης, θα μπορούσε για παράδειγμα να είναι θανατηφόρα για έναν νέο –αν ήταν ακόμη ζωντανός[1]. Είναι επίσης εκπληκτικό το γεγονός ότι οι «διασώστες πολιτών» τις περισσότερες φορές [εμφανίζονται] μέσα σε αστραφτερά λευκά μπλουζάκια και λευκά κράνη να διασώζουν παιδιά μέσα από ερείπια και συντρίμμια και παρά την άμεση επαφή τους με τα υποτιθέμενα θύματα δηλητηριωδών αερίων να μην προσβάλλονται ποτέ οι ίδιοι. Η οργάνωση αυτή ιδρύθηκε την άνοιξη του 2013 από έναν πρώην βρετανό στρατιωτικό. Οι ΗΠΑ και τα κράτη της ΕΕ την υποστήριξαν μέχρι σήμερα με τουλάχιστον 100 εκατομμύρια ευρώ. Μόνο η γερμανική κυβέρνηση το 2016 της χορήγησε επτά εκατομμύρια ευρώ από τα χρήματα των φορολογουμένων[2].

Ακόμη κι ένα θύμα είναι πολύ, ανεξάρτητα από το ποιος είναι υπεύθυνος για το θάνατό του. Στα επτά χρόνια πολέμου στη Συρία, όμως, διαδόθηκαν ατεκμηρίωτες κατηγορίες από πολιτικούς, ΜΚΟ και μέσα ενημέρωσης, για να προκαλέσουν και να «δικαιολογήσουν» στρατιωτικές επεμβάσεις στη Συρία. Ακριβώς, όπως το 2003 κατασκευάστηκε ο εδώ και πολύ καιρό ισχυρισμός που διαψεύσθηκε, περί ύπαρξης «όπλων μαζικής καταστροφής» στο Ιράκ και η «ιστορία [περί] θερμοκοιτίδας» το 1991, για να γίνει η παράνομη προς το διεθνές δίκαιο εισβολή στο Ιράκ, [έτσι και] σήμερα οργανώσεις όπως τα «Λευκά Κράνη» προμηθεύουν το υλικό για στρατιωτικά χτυπήματα ενάντια στη Συρία. Ακόμη και σε «αριστερούς» κύκλους κατηγορείται για συστηματική προπαγάνδα, όποιος –βάσει τεκμηρίων που μιλούν σαφώς υπέρ της ευθύνης των εξτρεμιστών- θέτει υπό αμφισβήτηση την υπευθυνότητα του Άσαντ για τη σφαγή που του αποδίδεται. Ένα μόνο παράδειγμα, μεταξύ των πολλών, είναι η δολοφονία των περισσότερων από εκατό κατοίκων του χωριού Αλ-Χούλα το 2012, οι οποίοι ήταν πιστοί στη κυβέρνηση, γεγονός που λίγο ακόμη και θα οδηγούσε σε επέμβαση του ΟΗΕ. Μαρτυρίες ανθρώπων από την Αλ-Χούλα, οι οποίες κάνουν λόγο για μια σαφή υπευθυνότητα των αντιπολιτευόμενων της ταξιαρχίας Φαρούκ, που η ίδια αποτελεί τμήμα του Ελεύθερου Συριακού Στρατού (FSA), αγνοήθηκαν, όπως επίσης και το γεγονός ότι ο επικεφαλής της αποστολής παρατηρητών του ΟΗΕ στη Συρία (UNSMIS), Robert Mood, που εργαζόταν από τον Απρίλιο μέχρι τον Αύγουστο του 2012 σχεδόν επί τέσσερις μήνες σ’ αυτή την αποστολή, συνεπεία συνομιλιών που είχε με μάρτυρες, δεν ήταν καθόλου πρόθυμος να αποδώσει κατηγορίες στη κυβέρνηση[3].

Η στρατιωτική και λογιστική υποστήριξη προς την ένοπλη αντιπολίτευση από τη Σαουδική Αραβία, την Τουρκία, το Κατάρ, τις ΗΠΑ, τη Γαλλία και τη Μ. Βρετανία, έχει αποδειχτεί ήδη για την αρχική φάση της αντιπαράθεσης, όπως επίσης και τα μακροχρόνια σχέδια για αλλαγή καθεστώτος στη Συρία. Μια άμεση στρατιωτική αντιπαράθεση, όμως, είχε αποφευχθεί –προς μεγάλη απογοήτευση εκείνων που δε μπορούσαν να περιμένουν την πτώση του Άσαντ. Τον Αύγουστο του 2013 ο συριακός στρατός βρισκόταν σε προέλαση, έχοντας ήδη ανακαταλάβει μεγάλα τμήματα, ιδιαίτερα της πυκνοκατοικημένης δυτικής Συρίας. Η σημαντική για τους ισλαμιστές σύνδεση μέσω Λιβάνου, οι οποίοι αντικαταστάθηκαν εδώ και πολύ καιρό από τους λεγόμενους μετριοπαθείς αντάρτες και που τρομοκρατούσαν και σφάγιαζαν τον πληθυσμό, είχε κοπεί. Η Ρωσία με το δικαίωμα του βέτο της στο Συμβούλιο Ασφαλείας εμπόδισε μια επέμβαση στη Συρία με εντολή του ΟΗΕ, οι συνέπειες από τη Λιβύη είναι ακόμη νωπές. Η εκτίμηση της Μόσχας ότι οι ισχυρότεροι αντίπαλοι του Άσαντ είναι επικίνδυνοι τζιχαντιστές, ήταν για αυτό η αιτία. Τις προσπάθειες της Ρωσίας να οργανώσει με τη βοήθεια του πρώην φινλανδού προέδρου Martti Ahtisaari μια αμοιβαία αξιοπρεπή λύση και μια μελλοντική προοπτική για τη χώρα, οι δυτικές δυνάμεις τις απέρριπταν συνεχώς.


Σε ποιον ανήκε [το δηλητηριώδες αέριο] σαρίν;

Σε αυτή την κατάσταση οι φρικτές εικόνες το πρωί της 21ης Αυγούστου 2013 βόλευαν απλά τους υποστηρικτές της αλλαγής καθεστώτος. Σε μια σειρά επιθέσεων με δηλητηριώδες αέριο στις θέσεις που κρατούσαν οι «αντάρτες» στην περιοχή Γκούτα, σύμφωνα με διαφορετικά στοιχεία σκοτώθηκαν 281 έως 1729 άνθρωποι. Τα θύματα ήταν κυρίως παιδιά. Αργότερα η έκθεση της «Διεθνούς Ομάδας Υποστήριξης για Συμφιλίωση στη Συρία» (ISTEAMS) αποσκοπούσε στην καταγραφή δηλώσεων από γονείς οι οποίοι είχαν αναγνωρίσει στα βίντεο τα παιδιά τους που είχαν απαχθεί από το μέτωπο Νούσρα[4]. Το γεγονός ότι απλά «το συριακό καθεστώς» ήταν υπεύθυνο για το θάνατο ανθρώπων από το [δηλητηριώδες αέριο] σαρίν, αυτό εντούτοις δεν τέθηκε ποτέ υπό αμφισβήτηση από τους πολιτικούς της Δύσης.

Σύμφωνα όμως με μια έρευνα των Richard Lloyd και Theodore A. Postol από το Massachusetts Institute of Technology (MIT) που δημοσιεύτηκε στις αρχές Ιανουαρίου 2014, οι πύραυλοι που περιείχαν σαρίν είχαν μια τόσο μικρή εμβέλεια, που μπορούσαν να εκτοξευτούν μόνο από περιοχή ελεγχόμενη από «αντάρτες» και όχι από στρατιωτική βάση στη Δαμασκό[5]. Η έκθεση έρευνας του ΟΗΕ που δημοσιεύτηκε το Δεκέμβριο του 2013, επιβεβαίωσε την έρευνά τους, γράφουν οι Lloyd και Postol. Στην έκθεση του ΟΗΕ αναφέρεται ότι οι εμπειρογνώμονες βρίσκονταν ακριβώς πέντε ημέρες μετά την επίθεση στον τόπο του συμβάντος που ελεγχόταν από τους «αντάρτες». Επισημάνθηκε επίσης ρητά μια ενδεχόμενη τροποποίηση των αποδεικτικών στοιχείων, τα οποία σύμφωνα με δήλωση των εμπειρογνωμόνων είχαν ολοφάνερα πειραχτεί[6].

Ο αμερικανός ερευνητής δημοσιογράφος Seymour Hersh διαπίστωνε το Δεκέμβριο του 2013 στο άρθρο του «σε ποιον ανήκει το αέριο σαρίν;», επικαλούμενος νυν και πρώην κύκλους μυστικών υπηρεσιών, ότι το μέτωπο αλ Νούσρα μπορούσε με τη βοήθεια της Τουρκίας και της Σαουδικής Αραβίας να έχει στην κατοχή του τόσο τα αναγκαία υλικά για την παραγωγή του σαρίν, όσο και την τεχνογνωσία[7]. Ακόμη και στα τουρκικά μέσα ενημέρωσης εκείνη την χρονική περίοδο υπήρξαν σποραδικές αναφορές ότι οι σύριοι ισλαμιστές έχουν στην κατοχή τους σαρίν και άλλες χημικές πολεμικές ουσίες. Όπως ήταν γνωστό από τα έγγραφα που διέρρευσαν από τον Edward Snowden, οι ΗΠΑ είχαν εγκαταστήσει στη Συρία ένα μυστικό σύστημα από αισθητήρες, που μετέδιδε αμέσως κάθε κίνηση χημικών όπλων και το οποίο το Δεκέμβριο του 2012 χτύπησε ελεύθερα χωρίς να υπάρχει κάποιο πρόβλημα κατά τη διάρκεια μιας άσκησης του συριακού στρατού. Την περίοδο εκείνη ο Ομπάμα εμφανίστηκε αμέσως μπροστά στις κάμερες και προειδοποίησε τη συριακή κυβέρνηση ότι η χρήση χημικών όπλων δε θα γίνει σε καμιά περίπτωση ανεκτή. Στις ημέρες, όμως, πριν την 21η Αυγούστου, κατά τον Hersh, δεν υπήρξε καμιά μετάδοση από το σύστημα αισθητήρων. Στις πρωινές ενημερώσεις των μυστικών υπηρεσιών τα συριακά χημικά όπλα δεν έπαιξαν κανένα ρόλο. Ο ισχυρισμός του Ομπάμα και του Kerry ότι είχαν ενημερωθεί εκ των προτέρων για τις επιθέσεις της 21ης Αυγούστου, είχε επινοηθεί. Σε κάθε περίπτωση, τίθεται το ερώτημα, γιατί η κυβέρνηση των ΗΠΑ αν είχε πραγματικά τις ανάλογες πληροφορίες δεν έκανε τίποτα για να προειδοποιήσει τα πιθανά θύματα;

Από τη σκοπιά της συριακής κυβέρνησης, η χρήση χημικών όπλων τρεις ημέρες μετά την άφιξη των επιθεωρητών χημικών όπλων του Οργανισμού για την Απαγόρευση των Χημικών Όπλων (OPCW) τον οποίο προσκάλεσε η ίδια, θα ήταν πολιτική αυτοκτονία. Το ότι η έρευνα για παλιότερες επιθέσεις με χημικά όπλα, που η συριακή κυβέρνηση αποδίδει στην αντιπολίτευση, τώρα ενόψει της έρευνας στην περιοχή της ανατολικής Γκούτα έχασε τη σημασία της, αυτό δε μπορούσε επίσης να είναι προς το συμφέρον του Άσαντ.

Τον Απρίλιο του 2014 ο Hersh, περιέγραψε –και πάλι με αναφορά σε υψηλόβαθμους αξιωματούχους των μυστικών υπηρεσιών- υπό τον τίτλο «Η κόκκινη γραμμή και η γραμμή των αρουραίων», με ποιο τρόπο πέρασαν όπλα λαθραία από τη Λιβύη προς τη Συρία στις αρχές του 2012 και [μάλιστα] υπό την επίβλεψη της CIA. Συμμετείχαν επίσης η Σαουδική Αραβία, το Κατάρ και η Τουρκία. Όλα αυτά καταγράφηκαν το Σεπτέμβριο του 2012 σε ένα Παράρτημα που είχε διαβαθμιστεί ως εμπιστευτικό, σε μια έκθεση της Επιτροπής της Γερουσίας η οποία είναι αρμόδια για ζητήματα μυστικών υπηρεσιών, αναφορικά με την επίθεση στο Προξενείο των ΗΠΑ στη Βεγγάζη, όπου έχασε τη ζωή του ο Πρόξενος[8]. Ως συνέπεια της δολοφονίας, οι ΗΠΑ σταμάτησαν τις παραδόσεις [όπλων]. Όπλα, όμως, -και χημικά- συνέχισαν να μπαίνουν στη Συρία μέσω της Τουρκίας. Τον Οκτώβριο του 2013 δυο βουλευτές του τουρκικού Δημοκρατικού Λαϊκού Κόμματος (CHP), οι Eren Erdem και Ali Seker, παρείχαν αποδείξεις ότι το σαρίν που έχει παραχθεί στην Τουρκία παραδόθηκε σε σύριους ισλαμιστές. Οι δυο αυτοί βουλευτές είχαν πρόσβαση σε αρχεία έρευνας της εισαγγελίας στα Άδανα. Για κανέναν όμως από τους κατηγορούμενους τούρκους επιχειρηματίες αυτές οι δραστηριότητες δεν είχαν συνέπειες. Το ότι οι ισλαμιστές του μετώπου Νούσρα είχαν στην κατοχή τους χημικές πολεμικές ουσίες και ότι στο Χαλέπι είχαν υπό τον έλεγχό τους ένα εργοστάσιο χημικών όπλων, αυτό το είχε ήδη δηλώσει η κυβέρνηση της Συρίας στον ΟΗΕ μετά την επίθεση [στην πόλη] Καν αλ Ασαλ την άνοιξη του 2013. Η Δαμασκός είχε κάνει αρκετές φορές αναφορές για κλοπή χημικών πολεμικών ουσιών που βρίσκονταν υπό την κατοχή της, γνώριζε όμως πολύ καλά τον κίνδυνο μιας «False Flag Operation» που θα μπορούσε να της προσαφθεί. Στις αρχές του 2013 η Carla Del Ponte που διενεργούσε προανακρίσεις εκ μέρους του ΟΗΕ, ανέφερε ότι οι «αντάρτες» έκαναν χρήση τέτοιων όπλων –και αμέσως ανακλήθηκε. Ωστόσο, προειδοποιήσεις για ταξίδια του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών εμπεριέχουν στο μεταξύ μια υπόδειξη για χρήση χημικών όπλων από τρομοκρατικές ομάδες όπως ο IS, το Χαγιάτ Ταχρίρ αλ-Σαμ «και άλλες»[9].


Διπλωματική επιτυχία της Μόσχας

Ο Ray McGovern, ο οποίος για 27 χρόνια εργαζόταν στη CIA και που στο τέλος της καριέρας του ήταν υπεύθυνος για τις πρωινές εκθέσεις [που στέλνονταν] στον Πρόεδρο, επιβεβαίωσε τα συμπεράσματα του Hersh: [Κατά τον McGovern] είναι γνωστό ότι η Τουρκία υποστήριξε τους ισλαμιστές αντάρτες κατά την παραγωγή και μεταφορά χημικών όπλων, ότι στα μάτια των μυστικών υπηρεσιών η ανατολική Γκούτα ήταν μια «False Flag Operation» των ισλαμιστών. [Κατά την άποψή του] η ένοπλη αντιπολίτευση προσπάθησε ολοφάνερα μαζί με την Τουρκία να εξαναγκάσει για μια επέμβαση των ΗΠΑ, επειδή διαφορετικά η προέλαση του Άσαντ θα ήταν αναπότρεπτη. Η αλλαγή άποψης του Ομπάμα, ο οποίος, μετά από δέκα ημέρες πολεμικών ανακοινώσεων, ανακοίνωσε στις 31 Αυγούστου στον Κήπο των Ρόδων του Λευκού Οίκου ότι θα επιδιώξει την ψήφο του Κογκρέσου, προκλήθηκε, κατά τον McGovern, από μια έκθεση του αρχηγού του Επιτελείου, στρατηγού Martin E. Dempsey: τα δείγματα που πάρθηκαν από το ρωσικό προσωπικό στην ανατολική Γκούτα και που στάλθηκαν στη συνέχεια στο Λονδίνο, τα οποία εξετάστηκαν υπό την επιτήρηση της βρετανικής μυστικής υπηρεσίας MI 6 στο εργαστήριο Porton Down, δεν προέρχονταν από τα αποθέματα του συριακού στρατού[10].

Η διέξοδος ήταν μια διπλωματική επίδοση της Μόσχας: Η συριακή κυβέρνηση δήλωσε –τονίζοντας ότι δεν έκανε ποτέ χρήση χημικών όπλων[11]- ότι είναι έτοιμη να παραδώσει όλα τα αποθέματά της. Ήδη στις 26 Σεπτεμβρίου 2013 εγκρίθηκε ένα ψήφισμα του ΟΗΕ, τα χημικά όπλα της Συρίας καταστράφηκαν σε ένα πλοίο των ΗΠΑ στη Μεσόγειο Θάλασσα. Τον Οκτώβριο η Συρία προσχώρησε επίσημα στη Διεθνή Σύμβαση για τα Χημικά Όπλα και τον Αύγουστο του 2014 η «Κοινή Αποστολή» του ΟΗΕ και του OPCW [Οργανισμός για την Απαγόρευση των Χημικών Όπλων] πιστοποίησαν την καταστροφή των τελευταίων αποθεμάτων της κυβέρνησης Άσαντ.

Ωστόσο, οι επιθέσεις με χημικά όπλα στη Συρία δεν σταμάτησαν, αν και λάμβαναν χώρα σε μικρότερη κλίμακα και με πολύ λιγότερη κάλυψη από τα μέσα ενημέρωσης. Με την επέμβαση της Ρωσίας στο πόλεμο το Σεπτέμβριο του 2015, η κατάσταση άλλαξε οριστικά προς όφελος του συριακού στρατού. Με τη νίκη του στο Χαλέπι στα τέλη του 2016 η ζυγαριά του πολέμου έγειρε αποφασιστικά. Το ότι η κυβέρνηση Άσαντ χρησιμοποίησε σ’ αυτή την κατάσταση χημικά όπλα, όπως δήθεν συνέβη τον Απρίλιο του 2017 στο Χαν Σεϊχούν, είναι απίθανο. Παρ’ όλα αυτά ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, κήρυξε τον Άσαντ ένοχο και διέταξε αμερικανική στρατιωτική επίθεση στη συριακή αεροπορική βάση Σαϊράτ, από την οποία φέρεται ότι έγινε η δήθεν επίθεση [με χημικά όπλα].

Κυκλοφορούν διαφορετικές ερμηνείες: Εκτός από μια αεροπορική επιδρομή, πιθανή είναι μια έκρηξη που προκλήθηκε στο έδαφος, καθώς επίσης μια κατά λάθος διαρροή δηλητηριωδών αερίων συνεπεία αεροπορικής επίθεσης του συριακού στρατού, ενώ εκείνο το πρωινό οι Αμερικανοί έκαναν επίσης αεροπορική επίθεση, που είχε ανακοινωθεί πολύ καιρό πριν, εναντίον μιας συνάντησης πολλών τζιχαντιστών ηγετών. 

Αυτοί, στο κτίριο που πλήγηκε, μαζί με τα τρόφιμα φέρεται να είχαν αποθηκεύσει και χημικές ουσίες[12]. Τον Ιούνιο του 2017 ο ΟΗΕ και ο OPCW παρουσίασαν από κοινού μια έκθεση για το Χαν Σεϊχούν. Ανησυχώντας για την ασφάλειά τους, οι επιθεωρητές δεν είχαν διενεργήσει δικές τους έρευνες στο σημείο της επίθεσης. Το γιατί τα δείγματα που πάρθηκαν υπό τον έλεγχο του μετώπου Νούσρα και με την υποστήριξη της Τουρκίας εκτιμήθηκαν ως αποδεικτικά, αυτό παραμένει μυστήριο. Έννοιες όπως «πιθανό» ή «πιθανότερο» κυριαρχούν στην έκθεση όταν πρόκειται για ρίξιμο ευθύνης στην κυβέρνηση της Συρίας. Στοιχεία που υποδηλώνουν άλλα συμπεράσματα, όπως αυτά που αναφέρονται στην έκθεση για μη κατάλληλη ιατρική περίθαλψη των θυμάτων από το σαρίν, ή το γεγονός ότι περίπου 57 άτομα μεταφέρθηκαν πριν από αυτό το γεγονός σε νοσοκομεία, μέχρι τη διαπίστωση ότι εναλλακτικές εκδοχές δε μπορούσαν να διαψευστούν, δεν εμπόδισαν την Επιτροπή να κατηγορήσει τον Άσαντ. Η ρωσική κυβέρνηση κατηγόρησε την Επιτροπή και, κυρίως, για τα συμπεράσματα που έβγαλε, ότι σε καμιά περίπτωση δεν ήταν ανεξάρτητη.


Καταλογίστηκε νέα επίθεση

Στις αρχές Απριλίου 2018, ο συριακός στρατός βρισκόταν λίγο πριν την ολοκληρωτική κατάληψη της Γκούτα κοντά στη Δαμασκό. Τη νύχτα από την 7η προς την 8η Απριλίου, την ημέρα αφότου είχε λάβει χώρα ένα χρόνο πριν η επίθεση των ΗΠΑ στη στρατιωτική βάση Σαϊράτ, τα Λευκά Κράνη κατηγόρησαν την κυβέρνηση Άσαντ ότι έκανε χρήση δηλητηριωδών αερίων στη Ντούμα. Τα συνοδευτικά βίντεο παίχτηκαν σε όλα τα τηλεοπτικά κανάλια, ο ένοχος εντοπίστηκε ξανά γρήγορα. Ιδιαίτερα πικάντικο: Η ρωσική κυβέρνηση είχε προειδοποιήσει εβδομάδες πριν ότι διαθέτει πληροφορίες για μια σχεδιασμένη «False Flag Operation» των ισλαμιστών στη Γκούτα.

«Αυτοί [οι πύραυλοι] θα (αρχίσουν να) έρχονται, ωραία και νέοι και “έξυπνοι”», έγραψε στο twitter ο Τραμπ με ένα συνηθισμένο πολεμοχαρή τρόπο, αφότου η Ρωσία είχε ανακοινώσει ότι θα καταρρίψει τους πυραύλους που θα εκτοξεύονταν στη Συρία. Παρά τον κίνδυνο μιας άμεσης αντιπαράθεσης με τη Ρωσία και χωρίς –όπως είναι συνηθισμένο- να το πληροφορηθεί εκ των προτέρων η Μόσχα, τη νύχτα προς την 14η Απριλίου, οι ΗΠΑ, η Γαλλία και η Μ. Βρετανία επιτέθηκαν σε τρεις εγκαταστάσεις του συριακού στρατού, στις οποίες δήθεν παράγονται και αποθηκεύονται χημικά όπλα. Το ότι οι ειδικοί του OPCW είχαν επιθεωρήσει τακτικά και πιστοποιήσει αυτές τις εγκαταστάσεις, ότι εκεί ούτε παράγονται ούτε αποθηκεύονται χημικές πολεμικές ουσίες, αυτό αποσιωπήθηκε. Δεδομένου ότι η περιοχή δεν είχε εκκενωθεί στη μεγαλύτερή της έκταση και ότι δεν θρηνήθηκαν χιλιάδες θύματα από χημικές πολεμικές ουσίες που να έχουν απελευθερωθεί, είναι τουλάχιστον σαφές ότι εκεί δεν υπήρχαν δηλητηριώδη αέρια. Στο μεταξύ ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν έχει επανειλημμένα τονίσει τη σημασία των ερευνών του OPCW που έχουν ήδη δρομολογηθεί, οι οποίες ζητήθηκαν από τη ρωσική και τη συριακή πλευρά ήδη στις 8 Απριλίου και ότι πρέπει να περιμένουν, οι επιτιθέμενες δυνάμεις όμως, προφανώς δεν το θεώρησαν αναγκαίο. Η κατά παραβίαση του διεθνούς δικαίου επίθεση των ΗΠΑ, της Γαλλίας και της Μ. Βρετανίας, έλαβε χώρα ακριβώς τη νύχτα πριν την άφιξη των εμπειρογνωμόνων του OPCW.

Η Μόσχα αμφιβάλει ότι στη Ντούμα γενικά έγινε επίθεση με χημικά όπλα. Ρώσοι ειδικοί στην άμυνα από πυρηνικά, βιολογικά και χημικά όπλα, δήλωσαν ότι μια ημέρα μετά την υποτιθέμενη επίθεση, παρά τις εντατικές έρευνες στη Ντούμα, δεν βρέθηκαν κανενός είδους ίχνη από χημικές πολεμικές ουσίες. Στα νοσοκομεία δε βρέθηκε επίσης ούτε ένας ασθενής που να είχε προσβληθεί από δηλητηριώδες αέριο, το προσωπικό των νοσοκομείων αρνήθηκε ότι μεταφέρθηκαν άνθρωποι στα νοσοκομεία που να είχαν προσβληθεί από δηλητηριώδες αέριο[13]. Ο βρετανός δημοσιογράφος Robert Fisk, ο οποίος επισκέφθηκε τη Ντούμα μετά την υποτιθέμενη χρήση χημικών όπλων, αποκόμισε από τους κατοίκους κυρίως έκπληκτα βλέμματα. Μίλησε επίσης με τον διευθυντή του νοσοκομείου, στο οποίο είχαν γίνει οι λήψεις από τα θύματα. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι πάσχοντες υπέφεραν μεν από αναπνευστική δυσχέρεια στις σήραγγες και στα υπόγεια όπου είχαν αναζητήσει καταφύγιο, σε καμιά περίπτωση όμως δεν υπέφεραν από δηλητηρίαση με αέριο.

Τα «Λευκά Κράνη» δε βρέθηκαν κατά την άφιξη του Fisk στη Ντούμα. Όπως και στα τέλη του 2016 στο Χαλέπι, [έτσι και τώρα] μπήκαν στα πράσινα λεωφορεία που τους παρείχε η κυβέρνηση της Συρίας, τα οποία τους μετέφεραν στις ολοένα και πιο συρρικνωμένες περιοχές στα μετόπισθεν των ισλαμιστών. Στα λεωφορεία αυτά μπήκαν επίσης τα μέλη της Τζάις αλ Ισλάμ, που τη νύχτα προς την 8η Απριλίου ήλεγχαν τη Ντούμα και τα οποία καυχήθηκαν όχι μόνο ότι κατείχαν χημικά όπλα, αλλά ότι έκαναν και χρήση τους. Παρεμπιπτόντως, τα συριακά και τα ρωσικά στρατεύματα στη Γκούτα, σύμφωνα με δικές τους πληροφορίες, βρήκαν ένα εργαστήριο χημικών όπλων καθώς και ένα κινηματογραφικό στούντιο των «Λευκών Κρανών».
______

Σημειώσεις

[1] Δηλώσεις των Σουηδών Γιατρών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα το Μάρτιο του 2017: http://theindicter.com/white-helmets-video-swedish-doctors-for-human-rights-denounce-medical-malpractice-and-misuse-of-children-for-propaganda-aims/. http://theindicter.com/white-helmets-movie-updated-evidence-from-swedish-doctors-confirm-fake-lifesaving-and-malpractices-on-children/

[2] https://www.auswaertiges-amt.de/de/newsroom/160923-weisshelme/283680. https://www.rubikon.news/artikel/die-lugen-der-weisshelme

[3] Tim Anderson: Der schmutzige Krieg gegen Syrien, 2016, σ. 156

[4] International Support Team for Mussalaha in Syria (ISTEAMS). «The Chemical Attacks on East Ghouta», http://www.globalresearch.ca/STUDY_THE_VIDEOS_THAT_SPEAKS_ABOUT_CHEMICALS_BETA_VERSION.pdf

[5] Richard Lloyd/Theodore A. Postol: «Possible Implications of Faulty US Technical Intelligence in the Damascus Nerve Agent Attack of August 21, 2013», Ιανουάριος 2014. https://www.voltairenet.org/IMG/pdf/possible-implications-of-bad-intelligence.pdf

[6] UNMIAUCWSSA (2013): «Final Report», Unites Nations Mission to Investigate Allegations of the Use of Chemical Weapons in the Syrian Arab Republic, 12 Δεκεμβρίου 2013: https://unoda-web.s3.amazonaws.com/wp-content/uploads/2013/12/report.pdf

[7] Vgl.: Seymour Hersh: «Whose Sarin?», Δεκέμβριος 2013. https://www.lrb.co.uk/v35/n24/seymour-m-hersh/whose-sarin

[8] Seymour Hersh: «The Red Line and the Rat Line», Απρίλιος 2014. https://www.lrb.co.uk/v36/n08/seymour-m-hersh/the-red-line-and-the-rat-line

[9] Security Message for U.S. Citizens: Travel Warning – Syria, Οκτώβριος 2018. https://sy.usembassy.gov/security-message-u-s-citizens-travel-warning-syria/

[10] Nachdenkseiten: «Die Übersetzung eines Videos mit Ray McGovern zu den Hintergründen des Gezerres um die Giftgaseinsätze in Syrien», Απρίλιος 2017. https://www.nachdenkseiten.de/?p=38084

[11] Tim Anderson: Der schmutzige Krieg gegen Syrien, 2016, σ. 176. Η κυβέρνηση της Συρίας, από τότε που αρνούνταν συνεχώς την ύπαρξη χημικών όπλων στη χώρα της, προέβαλε τον εκφοβισμό του πολεμικού αντιπάλου Ισραήλ ως αιτία για την κατοχή δικών της χημικών όπλων.

 [12] Seymour Hersh: «Trump’s Red Line», Ιούνιος 2017. https://www.welt.de/politik/ausland/article165905578/Trump-s-Red-Line.html

[13] «Versöhnungszentrum: Syrische Regierung hat vollständige Kontrolle über Duma übernommen», 12.4.2017. https://deutsch.rt.com/der-nahe-osten/68200-versohnungszentrum-in-syrien-syrische-regierung/


Πηγή: junge Welt, 21.04.2018

Μετάφραση: Παναγιώτης Γαβάνας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.