Κυριακή, 18 Νοεμβρίου 2018

Η κριτική σκέψη «βλάπτει» σοβαρά την... υγεία


του Παναγιώτη Γαβάνα

Το τελευταίο θα λέγαμε, ιδιαίτερα, εξάμηνο, ίσως και περισσότερο, η αναγνωσιμότητα του ιστολογίου «Ορίζοντας» αυξάνεται με γρήγορους ρυθμούς. (Το γράφουμε με το χέρι στη καρδιά και χωρίς να απευθυνόμαστε σε διαδικτυακές μηχανές καταμέτρησης, -αυτή είναι δουλειά του Σέρλοκ Χολμς). Μέχρι πρόσφατα, αν πληκτρολογούσε κάποιος στην «αναζήτηση» της μαμάς Google τη λέξη «Ορίζοντας», εμφανιζόταν το παρόν ιστολόγιο στην πρώτη ή, το πολύ στη δεύτερη σελίδα. Τις τελευταίες, όμως, ημέρες τείνει σχεδόν να εξαφανιστεί από τις πρώτες σελίδες, αν όχι εντελώς, παρ’ όλο που οι δημοσιεύσεις εξακολουθούν να γίνονται με την ίδια συχνότητα και παρά την αύξηση της αναγνωσιμότητας. Πως έγινε αυτό το «θαύμα»;

Η αστική «λογική» είναι απλή, απλούστατη: Αλλάζει ο αλγόριθμος, σύμφωνα με τον οποίο εμφανίζεται μια ιστοσελίδα ή ένα ιστολόγιο και, έτσι, ως εκ θαύματος εξαφανίζεται στο… υπερπέραν ή, καταβροχθίζεται από… μια μαύρη τρύπα.

Ένα παράδειγμα: Κάθε ιστοσελίδα στο διαδίκτυο που περιέχει στην αρχική της σελίδα τη λέξη «ορίζοντας», προηγείται στην εμφάνισή της από το ιστολόγιο με την ονομασία «Ορίζοντας», αρκεί, ίσως, η ιστοσελίδα αυτή να έχει περισσότερες «πληκτρολογήσεις» συνολικά απ’ ό,τι το ιστολόγιο «Ορίζοντας», π.χ. ένα εστιατόριο στην «Κολοπετινίτσα» με θέα τον «ορίζοντα» στα γαλάζια νερά του Αιγαίου, που προσφέρει υπηρεσίες τρεις μήνες το καλοκαίρι. Ή, μια γριούλα που κοιτά τον «ορίζοντα» για να διαπιστώσει αν θα βρέξει, ώστε να απλώσει τα πλυμένα ρούχα για στέγνωμα. Εξαίρεση, επομένως, αποτελούν οι ιστοσελίδες εκείνες που είναι ακίνδυνες ή εντελώς αδιάφορες για το καπιταλιστικό σύστημα και τα συμφέροντα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Για τις ιστοσελίδες αυτές, -τις οποίες, ασφαλώς, δεν θεωρούμε κατ’ ανάγκη αντίπαλες-, ο «μαγικός» αλγόριθμος είναι διαφορετικός, είτε ενισχύεται ακόμη περισσότερο με έναν άλλο αλγόριθμο, προκειμένου τα ενοχλητικά «ζιζάνια» να ξεριζωθούν. 

Από την παραπάνω πρακτική εξαιρούμε εδώ τους «επαναστάτες με βάρος μεγατόνου», οι οποίοι ως εντεταλμένοι του ιερατείου, κάνουν τη γνωστή «αντιγραφή-επικόλληση», μοιράζοντας τη «λεία» στα συντρόφια τους, ώστε να μη φανεί ότι έτσι αποκτά επιρροή ο «οπορτουνισμός», δηλαδή αυτό που οι ίδιοι καθορίζουν κάθε φορά ως «οπορτουνισμό». Αν συμφωνούν με τα γραπτά, τότε έχει καλώς, αυτά παρουσιάζονται τροποποιημένα με διαφορετική εκδοχή, προσθέτοντας, όμως, μπόλικη επαναστατική φρασεολογία. Αν όχι, τότε γίνεται κριτική, χωρίς όμως να γίνεται αναφορά στο παρόν ιστολόγιο, γιατί που ξέρεις, μπορεί όλο και κάποια από τα συντρόφια τους να πονηρευτούν και να ξεφύγουν απ’ το «μαντρί». Εξαιρούνται επίσης οι «επαναστάτες των σαλονιών», που με διάφορες μαϊμουνιές δε λένε ξεκάθαρα αυτό που σκέφτονται, αλλά στριφογυρίζουν αυτιστικά γύρω απ’ το ίδιο σημείο, προσπαθώντας να αποφύγουν την ανοιχτή διαπάλη των ιδεών, στο όνομα μιας αφηρημένης και ασπόνδυλης «ενότητας για τη δημιουργία ενός αντιμνημονιακού μετώπου», προβάλλοντας, βεβαίως, την αξίωση να υιοθετηθούν οι δικές τους απόψεις (παλιό ρεφορμιστικό κρασί σε νέο μπουκάλι), διότι, κατά την άποψή τους, μόνο αυτές είναι «ορθές», ακολουθώντας και τούτοι τη συνταγή «η σιωπή είναι χρυσός». Η υποκρισία όλων αυτών μάς προκαλεί αποστροφή.

Συνεχίζουμε. Αν πάλι στην «αναζήτηση» βάλει κάποιος π.χ. τις λέξεις «Παναγιώτης Ορίζοντας» ή «Γαβάνας Ορίζοντας», τότε το ιστολόγιο ως διά μαγείας εμφανίζεται στην πρώτη σελίδα. Προς το παρόν, λοιπόν, για τους κατασκευαστές της «ελεύθερης σκέψης και έκφρασης» ο γράφων υπάρχει, τουλάχιστον, ως πρόσωπο. Πάλι καλά. Γιατί, ποιος ξέρει, με μια αλλαγή πάλι του αλγόριθμου είναι δυνατό να «εξαφανιστεί» από το διαδικτυακό γίγνεσθαι.

Με την ευκαιρία, θα ‘θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλο εκείνο το αναγνωστικό κοινό, που καθημερινά, ή ανάλογα με τα ενδιαφέροντα και το διαθέσιμό του χρόνο, πλοηγείται στο παρόν ιστολόγιο, μελετά κείμενα που δίνουμε στη δημοσιότητα, ανεξάρτητα απ’ το αν συμφωνεί πλήρως με το περιεχόμενό τους, παρ’ όλη επίσης τη συχνά μεγάλη τους έκταση και ένα σχετικό βαθμό δυσκολίας που παρουσιάζουν ορισμένα από αυτά. 

Αλλά, πέρα απ’ το γεγονός, ότι και ο γράφων δεν ταυτίζεται πλήρως με το περιεχόμενο όλων των κειμένων, εκτός από αυτά που φέρουν την υπογραφή του, τα δημοσιεύει, θεωρώντας ότι βοηθούν στη διαλεύκανση μιας σειράς ζητημάτων. Δε μας απασχόλησε επίσης ποτέ ούτε η έκταση ενός κειμένου ούτε οι φανταχτεροί τίτλοι και οι γαργαλιστικές λεξούλες, προκειμένου να προσελκύσουμε περισσότερους αναγνώστες, -αυτά τα τελευταία είναι τερτίπια της αστικής δημοσιογραφίας. Ένα κείμενο χαρακτηρίζεται πάντα από τη βαρύτητα της επιχειρηματολογίας και από το βαθμό αντανάκλασης της αντικειμενικής πραγματικότητας –κάτω από το μικροσκόπιο της μαρξιστικής διαλεκτικής.

Σε ό,τι αφορά στη δυσκολία κατανόησης ορισμένων κειμένων, ας μας επιτραπεί να παραθέσουμε τα λόγια του Μαρξ: «Ο δρόμος που οδηγεί στην επιστήμη δεν είναι πλατιά λεωφόρος και πιθανότητες να φτάσουν στις κορυφές της έχουν μόνο εκείνοι που δε φοβούνται να κουραστούν για να σκαρφαλώσουν στ’ απόκρημνα μονοπάτια της.»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.